Integreren

Spoorloos

De bomen zijn nog kaal en het gras is nog kleurloos, maar hier en daar staan groepjes lentebloemen (vooral de blauwe is een typische lente bloem “blĂ„sippan”), kwetteren vogels en kunnen we ons warmen aan de zon die nu bijna dagelijks schijnt.

Van sneeuw is inmiddels geen enkel spoor meer te bekennen en hoewel hier en daar nog mensen een weekendje richting het noorden gaan om op de ski te staan is het merendeel van de bevolking klaar voor de lente.

Wandelaars komen weer dagelijks voorbij, ganzen vliegen luid gakkend en laag over, de katten eten hun buikjes weer rond aan ongedierte en de woonkamer en hal staan gevuld met kiemend zaaigoed.

Wico is steeds vaker aan het klussen in de tuin en de eerste vis-tocht met de boot is al gemaakt.

Winkels hebben massaal paasversiering ingekocht en het zal niet lang meer duren voordat bij elk huis de typisch Zweedse takken met veertjes aan de toppen zullen staan.

Zo rond vijf uur ‘s ochtends begint het langzaam licht te worden en eenmaal om zes uur is het al goed licht en kan ik zonder verlichting (als dat zou mogen) richting Filipstad rijden. Daar werk ik inmiddels als ambulant hulpverlener bij een familie thuis. Twee dagen in de week mag ik mijn tijd doorbrengen in ‘de stad’ waarna ik vier dagen vrij ben en thuis mag genieten van het landelijke leven.

Vooral nu mijn stage voorbij is, zal ik al mijn tijd in de moestuin kunnen gaan steken (hoewel ik eerst nog een stapel schoolwerk moet maken maar dat negeren we even) en in andere dingen zoals tuinieren, klussen in huis en dan heb ik het nog niet eens over de enorme lading hout gehad die we hebben gekregen…..

Al met al lijkt alles hier steeds meer vorm te krijgen en hebben we toch al aardig wat op kunnen bouwen in ons nieuwe thuis.

En we zijn gewoon erg blij dat het eindelijk (en het is nog wel vroeg voor Zweden) lente is!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *