Vogels

Toen we hier net waren, viel het me op hoe stil het hier was in vergelijking met de zomer. In de zomer spraken we nog over ‘eeuwig zingende bossen´ (de blaadjes in de bomen die altijd ritselen waardoor het nooit echt stil is), maar hier was nu totaal geen sprake meer van. De blaadjes waren inmiddels allemaal op de grond gevallen dus de wind kon nu geen enkele boom meer laten ‘zingen’.

Ook viel mij op dat er geen enkel vogeltje te vinden was in de bomen om ons huis. Ook die geluiden miste ik!

Op dagen zoals deze kan ik me voorstellen dat sommige mensen moeite hebben met de winter. De kleuren in de natuur zijn zo goed als verdwenen, en er is bijna geen teken van leven meer in de natuur. Alles lijkt tot een verstilling te zijn gekomen en als het dan ook nog heeft gesneeuwd en gevroren lijkt het of de wereld in een ‘stomme’ zwart-wit film is veranderd.

Natuurlijk lijkt dit alleen maar zo, want als je wat beter op de omgeving gaat letten, en gewend bent aan die eerste indruk, zie je plotseling veel meer!

Tijdens een wandeling (van twee uur!) ontdekte ik bijvoorbeeld een groep vogels die eten probeerden te vinden. Ze zaten onopvallend in een boom, het enige opvallende was een roodgekleurd accent. Op zo’n moment ben je bijna verrast om weer “een teken van leven” zien!

 

 

Eenmaal thuis heb ik gelijk wat voerhuisjes in elkaar geknutseld en in onze bomen opgehangen, want het ontbreken van voedsel was natuurlijk de reden dat bij ons geen vogels te vinden waren! Nu kunnen wij dagelijks genieten van allerlei (voor ons nog onbekende soorten) vogeltjes die wat eten komen halen uit onze tuin.

(zo werd ik vanmorgen verrast door de mooie vogel op de foto rechts, nog niet eerder hier gezien en geen idee welk soort het is!!)

Nog leuker is het als er verse sneeuw is gevallen. Als je dan buiten loopt, kan je verse  sporen vinden en weet je dat hier kort geleden een dier heeft gelopen. Zo kan ik elke ochtend nieuwe sporen van een vos traceren, en zijn hier een aantal herten die geregeld door de tuin van onze buren banjeren.

Tijdens diezelfde lange wandeling vond ik ook een plek waar een kleiner dier zich schuil houdt. Ik vermoed dat het een muis is, maar het kan ook een wat groter knaagdier zijn. Weken later vond ik datzelfde spoor op het ijs en liep het beestje terug naar het holletje dat ik eerder gevonden had.

Maar het mooiste van allemaal zijn de zonsondergangen. De hoeveelheid kleuren die zo’n zonsondergang laat zien, maakt het leven in een zwart-wit film weer helemaal goed!

En als er dan plotseling een vos je tuin in komt gehuppeld alsof het de normaalste zaak van de wereld is, herten door een besneeuwd weiland springen en de vogels weer fluitend door de tuin vliegen weet je dat je niet in een televisie uit het jaar nul bent beland!

 

 

en dan nog even dit:

blijkbaar zijn de vogels hier kieskeurig want net zoals dat ze niet van pindakaas houden, raken ze ook de pindaketting niet aan 😀

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *