Integreren

School

De afgelopen week is best vermoeiend geweest. Sinds maandag ga ik namelijk elke dag naar school. Daar krijg ik Zweedse les en wordt in het Zweeds met ons gesproken. Ik praat zoveel mogelijk Zweeds terug, maar dat is niet altijd makkelijk. Gelukkig zijn de klasgenoten leuk en kunnen we ook veel lachen tijdens de lessen.

Dat laatste doe ik ook steeds als ik terugdenk aan mijn eerste schooldag (afgelopen maandag dus)!

Geheel aangepast aan de Värmlandse Zweden, maakte ik mij niet zo druk over de kleren die ik die dag aan zou doen. Ik kan mij nog herinneren hoe spannend dit kon zijn toen ik nog op de middelbare school zat, maar ‘ver-Zweedst’ (nou ja, aangepast aan de Zweden hier in de boeren omgeving) als ik nu ben vond ik het wel prima. Omdat de zon scheen trok ik een zomerjurkje aan die al wel langere mouwen had. Eenmaal beneden bedacht ik me nog dat ik eigenlijk altijd een legging onder deze jurk draag, maar omdat ik al best laat was (en te lui om weer naar boven te lopen) besloot ik dat het me niet kon schelen.

In de auto vroeg ik mezelf nogmaals af of ik die legging niet alsnog zou gaan pakken, maar ik was echt al laat dus ‘Nee, kom op we gaan, lekker boeiend wat anderen denken!’.. Het was ook lekker weer, dus waarom zou ik een legging dragen?

Vanuit de auto richting de school zorgde ik nog even dat het jurkje goed zat en was ik de legging alweer vergeten. Ik had alles bij me, was goed voorbereid en liep zelfverzekerd de school binnen. Richting het goede klaslokaal en eenmaal in de deuropening groete ik vriendelijk ‘hej!’. Direct besefte ik waarom ik beter toch een legging aan had kunnen doen, want in het Arabisch hoorde ik hoe er schande gesproken werd over mijn (te) korte jurkje. Gedoekte dames bleven naar me omkijken en in de klas zat een meisje, waarvan alleen de ogen zichtbaar waren, welke druk aan het fluisteren was met haar Arabisch sprekende buurvrouw. Ook de aanwezige mannen keken gelijk op en door hen werd ik natuurlijk heel vriendelijk (en misschien iets te enthousiast) welkom geheten.

Ik nam een hap lucht, glimlachte en ben zo ver mogelijk bij de mannen vandaan gaan zitten. Sprak mezelf nog even moed in en al gauw begon de les waarin de juf het over kledingstukken ging hebben. Kon ik gelijk in het Zweeds grappen dat ik mijn broek vergeten was!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *