Alledaagse dingen

Even voorstellen

Het was erg stil in huis geworden na het overleiden van onze laatste kat. En hoewel het ook voordelen heeft om geen dieren in huis te hebben, misten we toch echt de gezelligheid.

Ik denk dat het voor Wico, die thuis werkt, nog meer te merken was. Die enorme stilte waarin je je soms bijna in ging denken dat je ineens wat kattenpootjes op de vloer hoorde tikken.

Ik besloot om voor Wico’s verjaardag een mooi kado uit te zoeken. Een hondje naar zijn keuze. Ik ben zelf niet opgegroeid met honden, dus ik wist niet zo goed wat ik er van moest verwachten, maar volgens Wico zou ik het vast leuk vinden.

Het zoeken heeft een aantal maanden geduurt, want geloof me: het houden van een hond als gezelschapsdier is voor sommige kennel-eigenaren niet goed genoeg! Daarnaast leken de Golden retrievers erg in trek want wachtlijsten stonden vol en alle puppies waren binnen de kortste tijd gereserveerd. Totdat ik na een 45 minuten durend telefoongesprek (ja, in het Zweeds!) op de wachtlijst mocht staan voor zo’n leuk, lief, pluizig ding.
Het is dan natuurlijk nog niet zeker of er ook voldoende puppies geboren worden en of je er eentje krijgt. Nee, dat krijg je na de bevallig te horen.

En in het weekend van Wico’s verjaardag, midzomerweekend, kregen we een sms-je dat we een puppie zouden krijgen. Als dat geen leuke verjaardagsverrassing was!!

Toen de kleine mostertjes 5 weken waren, mochten we komen kijken. Kleine bijtende dribbeltjes waren het. Zo gauw je een voet in hun hok zette vielen ze je tenen aan. En ging je op de grond zitten werd je overspoeld door 7 kleine, harige, knuffeltjes.

Ons ukkie vond het al snel te warm en was ergens onder een keukenkastje gekropen om een dutje te doen. En nog steeds kruipt hij graag tussen of onder dingen om veilig zijn ogen even te kunnen sluiten. Het liefst klemt hij zicht overigens tussen Wico en de marmeren tafel in, want die tafel is lekker koud en hij houdt niet zo van warmte.

Ons nieuwe huisgenootje heeft een heleboel leven in de brouwerij gebracht en ik, als onervaren honden eigenaar, verbaas me er steeds weer over hoe lief hij is. Altijd blij om me te zien, altijd willen knuffelen, enthousiast op me af rennen als ik twee minuten uit zijn beeld ben geweest. En hij wil heel graag helpen met klusjes (wat ook wel eens onhandig is natuurlijk! haha) dus mag hij geregeld iets vanuit de kelder naar de keuken tillen: een biertje voor Wico bijvoorbeeld! haha

Sinds augustus 2019 woont deze lieverd bij ons. Dobby genaamd.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *