Kombucha

Kombucha is een drankje. Iets wat in Amerika al jaren populair is, maar hier in het hoge Noorden nog ontzettend zeldzaam is. Als ik over het drankje begin kijken mensen me aan alsof ze zich afvragen of ze me “gezondheid” moeten wensen (na het niezen). En dat is nog niet eens zo onbegrijpelijk met die rare naam!

Het drankje schijnt van oorsprong ergens uit het verre Oosten te komen en bestaat al duizenden jaren. Via Rusland en Polen schijnt het naar Europa gekomen te zijn, maar dat is al lang geleden dan he.

En zo langzamerhand kan ik toch hier en daar in grotere steden in een enkele winkel wel eens een flesje met kombucha kopen. Het smaakt een beetje bijzonder, net zoals je bier in het begin een beetje raar vind smaken, maar dan lekkerder. En hoe vaker je het drinkt, hoe lekkerder je het gaat vinden. Daarnaast heeft het een heleboel gezonde eigenschappen die goed voor je lijf zijn!

Maar wat is het dan eigenlijk precies?

Kombucha is een drankje gemaakt van gefermenteerde groene of zwarte thee. Om dit drankje te maken wordt de thee gemengd met suiker, eventueel wat appelazijn en een speciale kombucha cultuur (zwam). Langzaamaan fermenteerd de thee en ontstaat er een friszuur drankje die na een tweede fermentatie zelfs koolzuur kan bevatten en allerlei lekkere smaken.
Naast dat het lekker smaakt, is het drankje ook nog eens goed voor je. Het zit vol gezonde B- en C- vitaminen, zuren en enzymen en is ook nog eens goed voor de darmflora vanwege de gezonde bacterien in het drankje. Door dat laatste zorgt kombucha voor een verbeterde spijsvertering, maar ook voor een sterker immuunsysteem. En wat is er nu dan zo bijzonder dat ik ineens hierover wil vertellen? Nou, dat is dus dat ik vanuit onverwachtse hoek ineens een Kombucha “zwam” aangeboden kreeg. In het Zweeds natuurlijk en onder een andere naam, maar toen ik eens ging lezen in het Zweedstalige pamfletje wat ik er bij kreeg, begreep ik al snel dat het een Kombucha cultuur was. Gaaf!

Ik ben gelijk aan de slag gegaan: zwarte thee koken, suiker er in oplossen, hygienisch en steriel werken, alles laten afkoelen zodat de cultuur niet dood gaat als die in aanraking komt met de thee. En dan is het wachten begonnen.
Afhankelijk van de temperatuur in huis en de cultuur en de thee gaat het fermentatie proces langzaam of snel. Maar het kan gemiddeld wel een week duren voordat de thee voldoende gefermenteerd is. Dit is trouwens ook afhankelijk van je eigen smaak want hoe langer het fermenteerd, hoe zuurder het wordt (net zoals het maken van appelazijn).
Is het drankje goed naar smaak dan kan het gelijk gedronken worden, maar ik vind dat het leukste nu pas echt begint: de 2e fermentatie! Nu kan je gaan kiezen welke smaken je wil toevoegen aan het drankje en dat betekend dus dat je creatief mag zijn.

Ik verdeelde de 5 liter kombucha over een aantal (steriele!) flessen en gaf elke fles een ander smaakje. Zo vulde ik de ene fles met een vanille stokje en kaneel (met kans dat dit totaal niet zou werken, want er moet iets in wat suiker bevat) en een ander met aardbeien. Weer een ander vulde ik met appel en gember en ook vulde ik een pot met een combinatie van aardbei, bosbes, cassis bes en frambozen.
Hierna moeten de flessen goed afgesloten worden en mogen ze een dagje op kamer temperatuur staan zodat er koolzuur ontstaat. De flessen mogen langer blijven staan, maar moeten goed in de gaten gehouden worden zodat ze niet ontploffen door de opbouwende druk. Soms draai ik een dop even los zodat er wat koolzuur kan ontsnappen. En tussendoor proef ik geregeld om te voorkomen dat de drank te zuur wordt (want de fermentatie gaat gewoon door).

Als de drank naar smaak is, zeef je de smaakmakers er uit en zet je de flessen koud en donker weg.

Inmiddels heb ik de aardbei-kombucha al op en man wat was die lekker!! Het leek gewoon op aardbeien-cassis en dat was wel heeeeeeel lekker!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *