• Verhuizing

    Geduld

    Geregeld hoor ik dat een emigratie, verbouwing en verhuizing tijd vergen en dat dit betekend dat ik geduld moet hebben. Vooral in Zweden is het erg belangrijk om geduld te hebben, want “de grootste kracht van Zweden is de terugwerkende kracht”. Nu ben ik altijd een heel geduldig persoon geweest, vooral naar andere mensen toe. Maar na drie jaar geduldig zijn, voordat ik mijn paleis mocht betreden, heb ik blijkbaar al mijn reserves opgemaakt en ben ik hier in Zweden dus een echte Hollander! Vandaar dat ik vanmorgen, in plaats van wachten op twee sterke mannen, het heft in eigen handen heb genomen. Voor zover ik, vrouw en  “anti-klusser” (ja…

  • Natuur

    IJswoestijn

    Vandaag zijn we even het meer opgelopen om te kijken naar de overblijfselen van een aantal ijsvissers die dit weekend op het meer zaten. Er zijn vele gaten gemaakt, maar ze zijn inmiddels alweer dichtgevroren en soort kraters geworden. Als je zo ‘bijna’ midden op het meer staat is het zowat niet voor te stellen hoe anders en bijna tegenovergesteld het er in de zomer uit ziet. In de winter is het een grote ijsvlakte, een ijswoestijn. Net als in een woestijn zie je zelfs hoe de wind de sneeuw verplaatst, zoals het in een woestijn bij zand gaat. Heel bijzonder om op die plek te kunnen staan en te…

  • Emigreren

    Lef

    Vanmorgen kreeg ik een link doorgestuurd van een aflevering “ik vertrek”. In deze aflevering verhuizen Marlene en Monique van Alkmaar naar een klein plaatsje (rond de 250 inwoners) in Lapland, Zweden. Leuk en herkenbaar om te zien hoe deze twee dames bezig zijn met hun emigratie, maar ik heb ook bewondering voor ze. Om van de stad naar zo’n klein plaatsje te verhuizen, zo hoog in het noorden, dat doe ik ze niet na! Natuurlijk ben ik ook naar Zweden verhuisd en ook naar een kleiner plaatsje dan waar ik vandaan kom, maar als ik me bedenk hoe het daar in de winter zal zijn…zij liever dan ik! Inmiddels is…

  • In de keuken,  Integreren

    Hollandse pot

    De laatste weken hebben we allerlei Zweedse gerechten kunnen proeven en uitproberen, maar we zijn er beiden geen grote fan van. Het vlees bijvoorbeeld, vind Wico erg tegen vallen. Hij heeft al meerdere keren een hele kip gekocht, deze in stukken verdeeld en van de resten een heerlijke soep gemaakt. Dit allemaal om de kipfilet uit de diepvries, vol water, te ontwijken. De worstjes en saucijzen (“korv”) zijn hier in overvloed te vinden, en hoewel ik bij een stel vrienden weleens lekkere pittige heb geproefd, vallen de meesten erg tegen. Het is natuurlijk geen echt stuk vlees zoals Wico, “de vlees-eter” het liefst heeft, en als er dan ook nog…

  • Cultuur

    Mijn vlakke land..

    Ik ben fan van Jacques Brel! Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen En witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen Wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt En over dijk en duin de grijze nevel valt Wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn En natte westenwinden gieren van venijn Dan vecht mijn land, mijn vlakke land Wanneer de regen daalt op straten, pleinen, perken Op dak en torenspits van hemelhoge kerken Die in dit vlakke land de enige bergen zijn Wanneer onder de wolken mensen dwergen zijn Wanneer de dagen gaan in domme regelmaat En bolle oostenwind het land nog vlakker slaat Dan…

  • Natuur,  Zweden

    Vissers

    Nog in Nederland maakten wij vaak grapjes hierover. Soms fantaseerden wij erover, en Wico heeft nog gezegd dat hij het graag een keer wil gaan doen… Nu mijn moeder weet dat het meer dichtgevroren is, krijg ik vaak de vraag of er al vissers op het ijs zitten. Ik begon eigenlijk te geloven dat de Zweden dat hier niet doen, in ieder geval niet zoals in de film “Grumpy old men” met een eigen huisje, gemeubileerd en wel, op het ijs. 🙂 Vandaag zie ik ze voor het eerst hier op het Rådasjön. Twee vissers zitten samen voor ons huis. De temperatuur is op dit moment -3 graden Celsius, dus…

  • Alledaagse dingen,  Zweden

    Koud

    De laatste dagen is de temperatuur flink gedaald dus houden wij de temperatuur binnen nauwlettend in de gaten. Vooral vanmorgen, na een nacht van -20 graden Celsius, voelde het binnen een stuk koeler aan. Daarom geen tijd om te rommelen met het verwarmingssysteem, maar gewoon ouderwets hout halen uit de schuur en de houtoven flink opstoken. Buiten is het nu nog niet veel warmer dan vanmorgen, maar binnen wordt het steeds warmer en gezelliger. De geur van een brandende haard, af en toe wat geknetter en natuurlijk de pannen (met van alles gevuld) en het keteltje op het fornuis. Straks nog een brood en een zelfgemaakte pizza in de oven…

  • Hand made

    Trots!

    Het is al meer dan tien jaar geleden (jemig wat wordt ik oud!) dat mijn moeder aan haar eerste schilder cursus begon. Op dat moment leerde ze schilderen met aquarel en moest eerst alles met potlood geschetst worden om vervolgens met verf in te kleuren. Het was leuk om te zien hoeveel plezier ze hier in had! In die tien jaar is er een heleboel veranderd. Allerlei gebeurtenissen die een mensenleven kunnen brengen, zijn voorbij gekomen. Mijn moeder is altijd blijven schilderen en Ik heb haar zien veranderen en groeien als schilder. Van aquarel naar olieverf en van bloemenvaas via zeelandschap naar portretten van haar kinderen. Niet meer schetsen met…

  • Emigreren

    Gemis

    Voordat ik deze blog begon, hield ik aantekeningen bij over de verhuizing. Ik ben van plan deze krabbels met terugwerkende kracht op mijn blog te plaatsen. Gister ben ik hiermee begonnen door een aantekening uit te werken, die ik de week van ons vertrek geschreven had, over afscheid. Het is een aardig verhaaltje geworden, waardoor ik besef waar ik in Nederland zo van hield. Mensen die ik graag zag, dingen die ik graag deed en vooral ook gewoontes en kleine dingen waar je aan gewend was. Nu is het verhaal, waar ik best veel werk ik had gestoken, verdwenen.. Maar het besef dat ik hier blijf wonen is gekomen. En…