Vogelnest

Toen ik vanmorgen nietsvermoedend iets uit de koelcel/voorraadkast ging pakken, hoorde ik een vreemd geluid. Het leek of ik een muisjes hoorde piepen en toen ik stil stond om eens goed te luisteren, merkte ik dat het geluid best dichtbij was. Ik ging op het geluid af en wat wij al eerder vermoedden bleek waar te zijn.

Aan de buitenkant van de koelcel is namelijk een heel mooi gat in de muur. Dit gat is speciaal gemaakt voor de airco die in de koelcel hangt. Zo kan de koelcel ook daadwerkelijk koud gehouden worden, wat wij niet echt nodig vinden. Wij gebruiken de airco dus niet want we hebben een koude kelder en een koelkast.

Eerder hadden wij een vogel uit het gat zien komen en zeiden we al tegen elkaar dat het best zou kunnen dat er een nestje gebouwd werd. Het gat is ideaal om een nestje te bouwen. Het geluid wat ik vanmorgen hoorde kwam dus niet van muizen, maar van jonge vogeltjes!

Eenmaal later in de middag terwijl ik met het avondeten bezig was, besloot ik nog eens beter te onderzoeken of ik misschien iets kon zien van het nestje. Ik verwachtte natuurlijk helemaal niets, want het gat is vanaf de koelcel niet bereikbaar of zichtbaar. Daar zit namelijk een hele mooie airco voor. Wel zit er op de airco een ‘stof strip’ die ik er uit kon halen. Vervolgens was het geluid duidelijk harder. En grappig was, dat als ik geluid maakte, het gepiep opnieuw begon. Voor de zekerheid pakte ik mijn zaklamp er bij om nog eens beter door de gleuf van de stof-strip te kijken. Opnieuw begint het gepiep en wat zag ik daar??

Het nestje is niet in het gat naar de airco gemaakt, maar IN de airco!!! En daar door die gleuf zie ik een jong vogeltje die hoopt dat moeders wat eten in zijn bekkie gooit. Het ziet er heel schattig uit en zo kwetsbaar. Ik neem me voor om het beestje met rust te laten in de hoop dat moeder weer gewoon terug komt met wat lekkers voor haar uk. Af en toe moet ik mijn nieuwsgierigheid bedwingen om niet toch weer door die gleuf te gaan staan turen. Het is ook zo iets bijzonders om te zien! Maar rust is beter. Dus voorlopig gaan we niet te vaak de koelcel in zodat de jongen snel uit kunnen vliegen en wij vervolgens het gat dicht kunnen maken.

Maar goed dat we de airco niet aan hebben gezet want ik wil niet weten wat er dan met het nestje gebeurd zou zijn!

(de foto is niet door mij gemaakt, want ik kan niet door een gleufje fotograferen!)

 

Goodmorning

Wico kwam mij wekken met een leuke verrassing in de tuin.

Het hert rechts staat te plassen (heel charmant!) en al snel huppelden ze via de tuin van de buren (daar kunnen ze onder de heg door) naar het weiland achter het hek.

En zo lijkt wonen in Zweden soms net een sprookje. šŸ˜‰

Vogels

Toen we hier net waren, viel het me op hoe stil het hier was in vergelijking met de zomer. In de zomer spraken we nog over ‘eeuwig zingende bossenĀ“ (de blaadjes in de bomen die altijd ritselen waardoor het nooit echt stil is), maar hier was nu totaal geen sprake meer van. De blaadjes waren inmiddels allemaal op de grond gevallen dus de wind kon nu geen enkele boom meer laten ‘zingen’.

Ook viel mij op dat er geen enkel vogeltje te vinden was in de bomen om ons huis. Ook die geluiden miste ik!

Op dagen zoals deze kan ik me voorstellen dat sommige mensen moeite hebben met de winter. De kleuren in de natuur zijn zo goed als verdwenen, en er is bijna geen teken van leven meer in de natuur. Alles lijkt tot een verstilling te zijn gekomen en als het dan ook nog heeft gesneeuwd en gevroren lijkt het of de wereld in een ‘stomme’ zwart-wit film is veranderd.

Natuurlijk lijkt dit alleen maar zo, want als je wat beter op de omgeving gaat letten, en gewend bent aan die eerste indruk, zie je plotseling veel meer!

Tijdens een wandeling (van twee uur!) ontdekte ik bijvoorbeeld een groep vogels die eten probeerden te vinden. Ze zaten onopvallend in een boom, het enige opvallende was een roodgekleurd accent. Op zo’n moment ben je bijna verrast om weer “een teken van leven” zien!

 

 

Eenmaal thuis heb ik gelijk wat voerhuisjes in elkaar geknutseld en in onze bomen opgehangen, want het ontbreken van voedsel was natuurlijk de reden dat bij ons geen vogels te vinden waren! Nu kunnen wij dagelijks genieten van allerlei (voor ons nog onbekende soorten) vogeltjes die wat eten komen halen uit onze tuin.

(zo werd ik vanmorgen verrast door de mooie vogel op de foto rechts, nog niet eerder hier gezien en geen idee welk soort het is!!)

Nog leuker is het als er verse sneeuw is gevallen. Als je dan buiten loopt, kan je verseĀ  sporen vinden en weet je dat hier kort geleden een dier heeft gelopen. Zo kan ik elke ochtend nieuwe sporen van een vos traceren, en zijn hier een aantal herten die geregeld door de tuin van onze buren banjeren.

Tijdens diezelfde lange wandeling vond ik ook een plek waar een kleiner dier zich schuil houdt. Ik vermoed dat het een muis is, maar het kan ook een wat groter knaagdier zijn. Weken later vond ik datzelfde spoor op het ijs en liep het beestje terug naar het holletje dat ik eerder gevonden had.

Maar het mooiste van allemaal zijn de zonsondergangen. De hoeveelheid kleuren die zo’n zonsondergang laat zien, maakt het leven in een zwart-wit film weer helemaal goed!

En als er dan plotseling een vos je tuin in komt gehuppeld alsof het de normaalste zaak van de wereld is, herten door een besneeuwd weiland springen en de vogels weer fluitend door de tuin vliegen weet je dat je niet in een televisie uit het jaar nul bent beland!

 

 

en dan nog even dit:

blijkbaar zijn de vogels hier kieskeurig want net zoals dat ze niet van pindakaas houden, raken ze ook de pindaketting niet aan šŸ˜€