Uitlaten

Dagelijks worden de katten uitgelaten. Het klinkt raar, maar dat is wat het is! Om de katten langzaam te laten wennen aan hun nieuwe tuin en (belangrijker) huis, worden ze geregeld naar buiten gelaten. Een van ons loopt dan met de beesten mee en het is duidelijk dat ze het helemaal geweldig vinden. Maar soms ook nog heel eng (aan de dikke staarten te zien). Dan weten ze niet hoe snel ze naar ons terug moeten rennen en lopen ze zelf naar huis toe. Dat is dus een goed teken!

Het zal niet lang meer duren voordat de katten ‘zelfstandig’ naar buiten mogen en daar kijken de buren al naar uit. Die vragen bij elke ontmoeting hoe het met de katten gaat en of het al ‘utekatter’ zijn geworden in plaats van ‘innekatter’.

Ondeugd

Wat je al niet doet om aan lekker eten te komen!

(in het blauwe zakje zit lekkere ham)

…en dan vooral heel onschuldig kijken!! 🙂

After christmas dip

16 januari schijnt “blue monday¨ te heten vanwege de “after-christmas-dip”. Goede voornemens zijn op deze dag alweer vergeten, uitgaven van de vorige maand worden zichtbaar op de rekening en men mist de gezelligheid van kerst. Gelukkig heb ik hier niet zo heel erg last van, hoewel ik de kerst gezelligheid wel mist. Toch fijn dat de kerstversiering in Zweden pas op 13 januari opgeruimd wordt. Op deze dag “tjugondag knut” (twintig dagen na kerst op de naamdag van Knut) viert men een feestelijk einde van de kerstperiode. Kinderen mogen alle lekkere kerstversiering uit de kerstboom halen, waarna deze gezamenlijk wordt afgetuigd en naar buiten gebracht. De Kerstman komt nog even langs met een kleinigheidje voor de kinderen en alle kerstversiering wordt weggehaald (op wat buitenverlichting na).

Ook voor Whiskey is dit een troost, hij kan maar geen afscheid nemen van zijn kerst. 😉

 

Gezel(lig)schap

Toen ik een week alleen thuis was, was ik blij dat ik nog drie katten in huis had. Niet alleen omdat het leuk is om met ze te knuffelen of spelen, maar ook omdat ze levendigheid in huis brengen.

Als ik ‘s ochtends (naar hun zin) te lang uitslaap, komen ze me wakker maken(door een heleboel klaagzang, of gewoonweg op me te springen en alles te doen wat irritant is als je wil slapen!).Tijdens het eten komen ze gezellig bij je zitten (in de hoop op wat lekkers) en als je even naar buiten gaat, volgen ze je door het raam en zijn dolblij als je daarna weer naar binnen komt.

Ook hebben ze ieder een heel eigen karakter. Whiskey, ‘mijn’ kat, durft niet meer naar buiten en is heel aanhankelijk. Hij volgt Wico op de voet en moet hoe dan ook bij hem op schoot liggen. Tom is heel sociaal en was in onze oude woonwijk een geliefde en bekende kat. Hij hield alle voorbijgangers aan om een aai te krijgen en als we gasten hebben kruipt hij gelijk bij ze op schoot. Jerry heeft het niet zo op vreemden en kruipt meestal weg als we bezoek hebben. Maar als hij op een of andere manier eten kan krijgen, doet hij hier alles voor (op de foto links staat hij op een barkruk te kijken of er nog wat te bikken valt). Zo was naast ons oude huis een aanleunwoning waar de broertjes (T en J) samen de huizen afgingen op een lekker hapje eten. En de bewoners trapten er allemaal in!

 

Ook was het leuk om te zien hoe de katten heel gespannen en alert hun nieuwe huis leerden kennen en hoe ze steeds weer de trap af huppelen. Laatst nam een zelfs een sprong over een ander heen zo het trappegat in naar beneden, dat zag er heel indrukwekkend uit.

Wat ook altijd leuk thuiskomen is, is dat de katten gelijk aan komen rennen alsof ze ons gedag komen zeggen.

Daarnaast zijn er altijd nog de onverwachte gebeurtenissen en acties die levendigheid in huis brengen. Wat dat betreft zijn het soms net kleine (eigenwijze) kinderen.

Denk nou niet dat ik zo’n vreemd kattenmens ben (je kent die uitdrukkingen wel toch?), maar oké af en toe geniet ik er wel van(ik geef het toe!) want het bent net wat meer leven in de brouwerij!

Dag vol verrassingen

Genoot ik al van de mooie omgeving die deze ochtend mij bracht, vond ik vanmiddag een briefje bij de post. Uit dit briefje kon ik opmaken dat er een pakketje voor mij bezorgd was en dat ik deze kon afhalen bij het plaatselijke loket in Hagfors.

Nieuwsgierig als ik ben, stapte ik gelijk in de auto en een halfuurtje later kon ik mijn cadeau thuis uitpakken. Mijn zus uit Amerika had mij een gepersonaliseerde deurmat gestuurd. Mooi sierlijk (Zweeds) beschilderd met daaronder de opdruk “Home sweet home” en onze namen een verhuisdag eronder. Ik ben er heel blij mee en het voelt zo fijn om per post iets te ontvangen! Vooral omdat het de eerste post was die ik in ontvangst mocht nemen.

Naast deze leuke verrassing, vond ik ook nog een kaart van Wico’s vader in de bus. Wat leuk als mensen post sturen met berichten zoals “welkom thuis”.

Dat moet nu natuurlijk wel gaan lukken!

En ik denk dat de katten het daar mee eens zijn

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is een veel voorkomende slaaphouding van Tom 😉

Verveling

De afgelopen dagen hebben de katten kunnen wennen aan hun nieuwe leefomgeving. Ze zijn gewend aan hun nieuwe bank en zitten graag zo dicht mogelijk bij me( zo niet op me!). Ik vermaak mij nog redelijk met internet en andere activiteiten in het huis, maar de katten lijken zich steeds meer te vervelen.

Ze kennen nu alle hoekjes van de huiskamer, keuken gang en slaapkamer. Tijd om wat afleiding voor ze te zoeken. Ik ben naar de winkel gereden om wat speeltje voor ze te halen en vooral het muisje werd door Jerry dankbaar in ontvangst genomen. Hij heeft er de hele dag mee gespeeld en op gekauwd alsof het een echt muisje was, zo klonk het trouwens ook. Bah!

Toen het muisje eenmaal ‘dood’ was, kon hij rustig op zijn eigen plekje gaan liggen 😉

Schoon

Inmiddels ben ik helemaal klaar met de grote schoonmaak. Het was even doorbijten, maar is toch snel gegaan.

Ik ga vandaag lekker van mijn nieuwe huis genieten, heb kaarsen in de (tijdelijke) huiskamer gezet en het wordt hier steeds gezelliger.

De geur van kruidnoten verspreid zich door de kamer want ik heb net peperkoek-cakejes gemaakt en nu mag ik net als de katten gaan relaxen.

Weekend in eigen huis

Het besef dat we hier blijven is er bij mij nog totaal niet. Het voelt alsof we hier weer op vakantie zijn en over een paar weken gewoon weer naar Nederland terugkeren. Het is best vreemd om te weten dat je hier blijft, maar het nog niet echt te beseffen. Vanmorgen werd ik wakker met het idee dat ik ‘thuis’ nog iets zou moeten doen, maar het ‘thuis’ waaraan ik dacht is er niet meer. Ook het idee dat ‘als ik thuis ben, ga ik…’ en dan weer bedenken dat dit niet meer kan… het blijft een beetje raar. Dat soort gedachten heb ik al meerdere keren gehad.Toch ben ik gewoon blij om hier te zijn, en wil ik heus niet naar mijn oude huis hoor!

De afgelopen dagen hebben we vooral in huis doorgebracht.  Boodschapjes doen, de keuken opnieuw inrichten, schuren (witte Wico op de foto), de houtoven uitproberen en om een ‘thuisgevoel’ te krijgen een appeltaartje bakken. Ook heb ik even staan genieten van mijn blond servies en mij verheugd op de lading die er nog aan gaat komen met de verhuisspullen. Het begint toch al best huiselijk te worden hier.

 

Ondertussen verkennen de katten het huis. De eerste dagen mochten ze alleen in de slaapkamer, maar nu hebben we de deur open gezet en kunnen ze ook naar beneden in de eetkamer (onze tijdelijke huiskamer) en de keuken. Langzaam zullen we steeds weer een nieuwe deur open doen zodat ze al die tijd dat ze binnen moeten blijven nog een beetje uitdaging zullen hebben. Dan hopen wij dat ze zich (en ons) niet al te snel zullen gaan vervelen.

We hebben hier nog geen normaal internet of televisie dus gaan we soms even naar de computerwinkel zodat we beiden op normale snelheid kunnen internetten. Televisie mis ik helemaal niet, dat komt wel als ik mijn vaste series ga missen.

Natuurlijk genieten we vol op van de omgeving, ongelofelijk dat wij hier blijven wonen!!