Wild

Het leuke aan een camera bij het huis is dat we kunnen vastleggen welke dieren hier rondlopen. Nu alleen nog een goed filmpje van de eekhoorntjes.

Helemaal goud!

Onvermijdelijk

Ik heb de moestuin zo lang mogelijk in de gaten gehouden: Dagelijks geoogst wat geoogst moest worden en in de gaten gehouden of er geen ongewenste eters in stonden. Maar ik wist dat het onvermijdelijk zou zijn dat vroeg of laat de reetjes op bezoek zouden komen.

Hoe kouder en donkerder, des te groter de kans. En die kans werd dus alleen maar groter en groter.

Vandaag zijn de eerste sporen zichtbaar. Hier en daar zijn wat boerenkolen aangevreten. Een hoofd van een spruitjesplant is afgeknabbeld en hier en daar zijn wat aardbeienplanten aangevreten. Laten ze dan maar flink poepen in mijn moestuintje, dan krijg ik er tenminste nog iets voor terug.

Appeltaart-tijd

Op een dag zoals vandaag, past het precies!

Eerst maken we een lange wandeling door een echt bos. Het ruikt naar herfst, gevallen blaadjes en soms een vleugje naaldboom of heide. De lucht is fris, maar precies de goeie temperatuur voor een wandeling.
Het heeft geregend dus de paden zijn drassig en soms zak je zelfs een stukje weg of glij je bijna uit. Onze schoenen en sokken zijn na een paar uur flink nat en bij mij zelfs mijn broekspijpen.
We mogen genieten van een prachtig afwisselend uitzicht. Sprookjesbos, trollenbos, mossige stenen, heeeel veeel goudkleurig blad in de berkenbomen en moeras wat  er nogal Savanne-achtig uitziet.
Door het wandelen houden we ons goed warm, maar eenmaal op het eindpunt koelen we snel af. Het is frisser geworden en er staat een straf windje. Mijn handen beginnen koud te worden en de meegenomen thee is inmiddels niet warm meer.
Terwijl we wachten tot de auto komt, snoepen we nog wat van een pompoenmuffin terwijl we ons verheugen op een warme douche, een warm huispak en een lekkere kop thee.

Hoe lekker zou het geweest zijn als we dan bij die kop thee deze overheerlijke, superdeluxe taart (met-vers-geplukte-appeltjes!) hadden kunnen eten? Hmmmm.. Vorig weekend maakte ik deze taart en O ZO lekker! Ik heb de taart (heel verstandig!) aan mijn collega’s gegeven. Te lekker om in huis te hebben!

Het recept haalde ik van deze site. Maar voor het gemak zal ik alles even vertalen. Mocht je geen Amerikaanse maatbekers in huis hebben, kan je altijd een gewone (gemiddeld formaat) koffiemok gebruiken als cup en eetlepels (el) en theelepels (tl) uit je keukenla. Als je dan wel bij alles dezelfde gebruikt zodat alles in verhouding blijft.

Salted caramel appel-kruimel taart

taarbodem ingredienten

  • 1/2 C amandelen
  • 1/2 C pecannoten
  • 1 C glutenvrije bloem (of normale bloem)
  • 4 el koude plantaardige boter
  • 3 elahoorn siroop
  • 1/4 tl zee zout

vulling ingredienten

  • 3 appels (ik gebruikte er meer! een stuk of 5 of 6)
  • 3 el cocos bloesem suiker
  • 2 el citroensap
  • 1 el glutenvrije bloem (of normale), heb ik overigens niet toegevoegd
  • 1 tl kaneel

kruimel topping

  • 1 C havermout
  • 1/4 C cocos bloesem suiker
  • 1/4 C glutenvrije bloem
  • 6 el koude plantaardige boter
  • 1/2 tl kaneel
  • 1/2 tl nootmuskaat
  • 1/4 tl piment

zoute caramel ingredienten

  • 1 C cocos bloesem suiker
  • 1/4 C plantaardige melk
  • 3 el plantaardige boter
  • 1/4 tl sea salt

Maal in een keukenmachine de amandelen en pecannoten tot een fijn mengsel. Voeg dan de rest van de ingredienten voor de taartbodem toe en maal tot het een klonterig geheel wordt wat aan elkaar blijft plakken als je er in knijpt.

Doe het deegmengsel in een taartbodem (24cm doorsnee ongeveer) en druk het goed aan. Prik gaatjes met een vork en bak in een voorverwarmde oven op 175 graden Celsius voor 8-10 minuten tot de randjes lichtjes bruine plekjes vertonen.

Schil de appels en snij het appelhuis weg. Snij in reepjes (als je het er mooi uit wil laten zien) en meng met de andere ingredienten tot alle appelstukjes goed bedekt zijn.

In een andere kom kan je de kruimel topping maken door alle ingedrienten bij elkaar te gooien en snel tot een kruimelig geheel te mengen met de hand.

Leg de appeltjes in de (afgekoelde) bodem en doe de kruimel laag daar over. Bak 25 minuten op 175 graden Celsius.

Terwijl de taart bakt, kan de caramel saus gemaakt worden. Doe alle ingredienten in een klein sauspannetje en zet “op het vuur”. Het pannetje mag niet te heet staan anders is de kans groot dat de saus verbrand. Blijf constant roeren met een garde voor 7 tot 8 minuten. Als je met een lepel roert en deze er uit haalt moet er een laagje op de lepel blijven zitten, dan weet je dat de saus klaar is. Haal de pan van het vuur.

Laat de taart 15 minuten afkoelen voordat deze uit de vorm getilt kan worden. Voor het opdienen giet je er wat caramelsaus overheen en er blijft extra over om je gasten zelf nog wat bij te laten gieten mochten ze dat willen.

Deze decadente taart met heerlijke friszure appeltjes (uit eigen tuin) is echt een heerlijke beloning na een dagje buiten in fris herfstweer!

Enjoy!

Pompoenen

Wat een heerlijk herfstig weekend weer! Gewandeld in het bos, pompoenen gekregen van een kennis in ruil voor mijn meirapen, een van de laatste keren geoogst en weer een prachtig boeket gemaakt.

Appel weekend

Een druk dagje waarop we veel appels verwerkt hebben. Heerlijke appelsapjes en natuurlijk een oud Hollandse appeltarat voor Wico.

Loge

We hebben een loge, en niet zomaar eentje! Het is mijn nieuwe, harige vriendje Tom. We hebben vooral lekker veel gewandeld en zelfs gejogged.Het was ook prachtig weer om lekker buiten te zijn en een hele goeie tijd om verse kantarellen uit de Zweedse bossen te verwerken in een heerlijk glutenvrij, vegan gerecht.