Avond

Na een winter met donkere en korte dagen, moet ik er eigenlijk nog steeds aan wennen dat ik ‘s avonds na het eten, nog best even iets buiten zou kunnen doen. Zou ik in de winter al bijna naar bed gaan (omdat het gebrek aan licht je ook echt moe maakt), kan ik nu nog een paar uur buiten genieten van het mooie weer.

Zo nodigde het spiegelgladde meer me vanavond uit om (al in pyama!) een stukje te gaan varen in de kano. Niet ver hoor, maar gewoon even genieten van de stilte en het prachtige uitzicht. Een half uurtje maar! (dacht ik)

Ik maakte een klein rondje, langs de buren en het boerenweiland. Daarna met een ruime bocht terug naar huis terwijl ik geregeld even niet peddelde om foto’s te maken. Wat krijg je toch een energie van al dat licht, die rust, stilte en het prachtige uitzicht. Ik kon echt even op adem komen en mijn vermoeidheid ebte langzaam weg.

Ruim een anderhalf uur later kwam ik weer aan land en kon ik met “rust in mijn hoofd” gaan slapen.