Made on sunday

Lang, erg lang geleden dat ik vertelde over iets wat ik zelf gemaakt had. Ik kan me niet eens herinneren wat het laatste was.

Tadaaaa! Hier iets nieuws wat ik vandaag even in elkaar geflanst heb. Omdat ik het weer zo saai vind en zo graag nieuwe bloemen in mijn tuin wil zien!

Alle bloemen zijn trouwens uit eigen tuin, gaaf he!

Moestuin

Zo langzaamaan wordt het steeds lichter hier in zweden. De buitenverlichting gaat inmiddels pas rond 21:00 aan (ik kan het me gewoon niet voorstellen dat deze een paar maanden geleden al rond 15:30 aan konden gaan) en ik doe mijn gordijnen niet meer dicht zodat ik ‘s ochtends gewekt wordt door het zonnetje.

Ook ben ik inmiddels alweer begonnen met klussen in de moestuin en dat voelt helemaal super!

Helaas is het echt nog te koud om al te zaaien, planten of poten, maar ik kan echt niet wachten. Wel moet eerst de grond nog eens goed voorbereid worden. Die dikke klei van ons, slibt zo dicht dus als de vorst uit de grond is moeten we echt weer even de frees er doorheen jassen.

Tot die tijd mag ik fantaseren, nieuwe plannen maken en natuurlijk al het zaaigoed verzogen.

Wafels

Als je met rugklachten thuis zit, moet je er maar gewoon wat van maken. Daarom ontbijten we (heel niet-Nederlands en ook echt niet-Maaike) met glutenvrije, vegan wafels. En als topping de vegan lemoncurd die ik maakte voor pasen.

Lekker! Vooral met dit uitzicht: smeltende sneeuw en bloeiende krokusjes in het gras. Het al nu niet lang meer duren voor ons gras groen wordt (hoop ik!).

Bikram yoga

Related imageTijdens mijn tripje Nederland wilde ik zoveel mogelijk doen en “ontdekken”. Nieuwe ervaringen opdoen en vooral actief zijn.

Dat is een van de redenen dat ik een proefles Bikram yoga heb gedaan. Een vorm van yoga waarbij je 90 minuten lang in een ruimte van 40 graden Celsius 2x 26 verschillende houdingen “asanas” aan neemt. Deze houdingen worden elke les in de zelfde volgorde uitgevoerd en omdat dit op een vrij rap tempo gaat, moet je goed gefocussed blijven.Image result for bikram yoga

Er is geen tijd voor een grapje of om even naar de wc te gaan. Dit is een serieuze zaak en terwijl iedereen netjes de oefeningen uitvoerd, loopt de lerares rond en geeft aanwijzingen.

Related imageZelf was de les niet zoals ik verwachte (zweverig en zacht). Het was meer een vorm van hardcore yoga: gedisciplineerd en heel concreet. Er werd niet gesproken over het ontspannen van je derde oog, maar over het aanspannen van je bilspieren. En voor de duidelijkheid werd dit alles in twee talen gedaan. Achtergrondmuziek? nee, dat was er niet. Geen gezweef, maar wel veel (echt heel veel) gezweet.

Related imageZo werd er na de les nog even gevraagd of we het zweet dat naast onze mat (met handdoek erover) was gevallen, konden wegvegen en eenmaal in de douche liep het merendeel met kleding en al er in want we waren toch al zeiknat.

Terwijl de ruimte bij binnenkomst niet eens zo heel erg warm was, merkte ik dat het tijdens de les alleen maar warmer leek te worden. Druppels stroomden van mijn voorhoofd, ik had nog nooit zo erg gezweet. En ik kan gerust zeggen dat deze les net zo zwaar (zo niet, waarder!) was als mijn bokslessen (die al erg pittig zijn!).Image result for bikram yoga

Het fijnste aan Bikram yoga vond ik toch wel het gevoel dat ik achteraf kreeg: alsof ik herboren was. Alsof ik Zweefde terwijl ik door de stad liep. En met een heleboel energie!

Ik vind het jammer dat Bikram yoga hier in Zweden alleen in Stockholm of Götenborg bekend zijn. Ik had het graag vaker willen doen. Het is niet te vergelijken met mijn dagelijkse halfuurtje yoga. Hoewel ik daar ook erg blij, ontspannen en vrolijk van wordt.

Klinkt dit interessant en wil je het ook eens uitproberen? In Nederland is Bikram yoga (ook wel Hot Yoga genoemd) al best bekend. Probeer het eens uit! Het is oa. goed voor je spieren, doorbloeding, algehele welzijn, heeft een reinigend effect en geeft je een heel goed gevoel achteraf!

Cpc Denhaag – 12 maart

Ik heb al jaren tegen mezelf gezegd dat ik ooit eens mee zou doen aan de City-pier-city in Denhaag. En hoewel dit voor sommigen een piece of cake is, is het voor mij best wel een big deal.Ik ben namelijk nooit een renner geweest: op school haalde ik de laagste cijfers van de klas voor de cooper-test en als we de shuttle-run-test gingen doen, had ik spontaan migraine of zoiets. Ik had een hekel aan rennen en ik kon het gewoon niet.

Jaren later ben ik daarom begonnen met joggen. Want als ik ergens een hekel aan heb, dan is het “iets niet kunnen”. Ik besloot dus om te gaan joggen en na een paar maanden kon ik tot mijn verbazing van mijn huis naar dat van mijn ouders joggen (5km ongeveer). Van ‘s-Gravenzande naar Monster.

Dat is inmiddels alweer bijna tien jaar geleden en ik heb geregeld het joggen weer opgepakt en dan weer laten versloffen. Maar als ik eenmaal op gang ben vind ik het heerlijk om te doen. Buiten in de natuur!

Dus toen mijn lieve nichtje (geboren om te rennen) afgelopen zomer in Zweden was, stelde ik voor om samen de CPC 5km te gaan lopen. Ze vond het een leuk idee en hoewel ik toendertijd nog niet geloven kon dat het zou lukken, maakten we de afspraak.

Ik begon langzaamaan met trainen, maar had er niet helemaal aan gedacht dat er van december tot en met april sneeuw ligt. Weinig trainingsmogelijkheden dus. Wel heb ik af en toe op de loopband gestaan in de gym van mijn werk. Maar dat is toch niet te vergelijken met het echte straatwerk. Image result for cpc denhaag 2017 5km

En als dan ook nog eens de zon blijkt te schijnen op de dag zelf. Dan is het helemaal wennen.

Gelukkig was de sfeer gelijk in de bus vanuit Monster al te voelen. Er waren alleen maar hardlopers in de bus en een van hen vertelde hoe zij eerst de 5 zou lopen en daarna de 10. Eerder liep zij al eens de halve marathon, maar dat vond ze iets te overdreven. “Gewoon rustig aan doen, dan redt je het wel” zei ze. Een goeie tip!

Na de eerste kilometer (die ik te snel met de horde meegelopen had) had ik het dan ook eventjes gehad. Ik zag dat er aardig wat mensen aan het wandelen waren en besloot om al wandelend even mijn moed bij elkaar te rapen. Nichtlief had ik vooruit gestuurd want ik wist dat zij makkelijker en sneller zou rennen dan ik. Dus nu liep ik alleen en vroeg ik me af waarom ik dit in G’s naam nu eigenlijk wilde doen.
Ergens kwam de gedachte in me op dat ik gewoon kon omkeren en terug kon lopen naar de start, maar ik wilde me natuurlijk niet laten kennen. En die gedachte nam ik niet eens serieus. Ik wilde dit zelf doen, voor mezelf dus ik zou het afmaken ook.

Image result for cpc denhaag 2017 5kmNa een paar meter gelopen te hebben, kwam ik een ploegje meiden tegen. Ze zaten aan elkaar vast met touwen en in het midden liep een man die ook via touwen aan de meiden vast zat. Ik begreep al snel dat hij blind was en dat de meiden hem begeleiden. Iets daarvoor liep er een begeleider met een meisje met Downsyndroom. Ook zij waren buiten adem, maar ze gaven niet op. Ik hoorde hoe ze afspraken om kleine stukjes te lopen en af te wisselen met rennen. En ik was er een beetje ontroerd door. Wat mooi dat deze mensen dit voor ze doen en wat stoer dat mensen “met een beperking” dit aandurven!

Ik kreeg er nieuwe moed van, want ik wist immers dat ik die 5km gewoon kon halen omdat ik het al eens eerder gedaan had. En ergens bekroop me het gevoel dat “als zij het kunnen, dan kan ik het ook”. Ik jogde met het ploegje meiden en de blinde man mee, maar omdat zij rennen afwisselden met lopen, jogde ik ze al gauw voorbij in mijn eigen tempo.

Image result for cpc denhaag 2017 5kmLangs de kant stonden veel mensen. En velen riepen mijn naam. In eerste instantie verbaasde dat me en vroeg ik me steeds weer af of het bekenden van me waren, maar mijn naam stond op mijn nummer en hoe leuk is dat? Wildvreemden die roepen en juichen om je aan te moedigen! Soms kreeg ik een high five en er werd zelfs muziek voor ons gedraaid om ons nog even op te peppen en eenmaal over de helft werd geroepen “kom op, je bent over de helft!”.

Ik heb de rest van de route in mijn eigen tempo uitgejogged en heb daarmee mijn eigen persoonlijke doel gehaald. De 5km uitlopen. Tijd en snelheid maakte me niets uit, ik wilde het stuk uit kunnen lopen met de gedachte “ik kan het nog wel” in tegenstelling tot een van mijn vriendinnen die op haar ziekbed lag. “Zolang ik gezond ben wil ik zoveel mogelijk uit mijn leven halen” en dit is eigenlijk nog maar het begin.

Wat was dit een super leuke ervaring. Het publiek was geweldig en wat was iedereen positief! Het was echt een grote happening en ook geweldig georganiseerd! foto van Maaike Niethot.

Ik durf het bijna niet te zeggen maareh…. volgend jaar weer!!!

Veggieworld

Dit is werkelijk het walhalla van vegan eten en ga er vooral hongerig naar toe, want er is enorm veel te proeven!

Om maar het een en ander te noemen: Turkse pizza, köfte, baklava (er was een hele “turkse bakker” afdeling), dönner kebab, pizza, broodje hamburger, “The Dutch weedburger”, crepes, allerlei kaasjes om te proeven en kopen, bonbons en chocolade, allerlei gebak zoals cupcakes, cheesecake, Indische gerechten, schepijs. Je kan het zo gek niet verzinnen of het was er!

Ook zijn er allerlei schoonheidsproducten, schoenen, kleding met leuke teksten, tassen en nog veel meer dingen te koop. Om een indruk te krijgen kan je een van de vele vlogs over veggieworld bekijken.

Wat ik zelf het leukste vond was dat ik eindelijk eens iets van Daiya kon kopen. Een product wat in Amerika al enorm bekend en populair is, maar wat in Nederland (Europa) nog maar net ontdekt is. Dit bedrijf maakt vegan kaas (de beste van de wereld, zegt men), glutenvrije en vegan pizza’s en cheesecakes. Hoera! Lekker fastfood waar ik geen buikpijn (of een slecht geweten) van krijg!! We mochten op de beurs een stukje proeven en ik nam met veel plezier een pizza en een lemon cheesecake mee naar huis. Lekker joh!

Wat ook leuk was, is dat ik een aantal vegan vloggers tegen ben gekomen. Meiden (toevallig geen heren) die allemaal video dagboekjes bijhouden waar ze van alles vertellen. Bijvoorbeeld dat ze naar Veggieworld zijn gegaan en hoe het daar was. Een aantal heb ik gedag gezegd, maar ik vond het een beetje hopeloos om als fan achter iedereen aan te rennen. Tegenwoordig zijn er ook zoveel vloggers dat het gewoon niet meer bij te houden is.

Image result for lisette kreischer boekenOok zag ik Lisette Kreischer, de schrijfster van een van mijn favoriete vegan kookboeken. Zij is een van de ontwikkelaars van “The Dutch Weedburger” en ze stond dan ook bij de burgerbar. Zelf heb ik de niet-glutenvrije weedburger niet geproefd. De rij was dan ook zo lang! Misschien een ander keertje.

Het was superleuk om een keertje op Veggieworld geweest te zijn. Vooral superlekker eigenlijk, maar ook inspirerend. Ik wist niet dat er al zoveel vegan producten en bedrijven in Europa zijn.

voor iedereen die geinteresseerd is, een echte aanrader. Gezellig (en lekker) een dagje uit!

Tripje Nederland

Het is al een maand geleden dat ik in Nederland was. Met beide zin en tegenzin maakte ik een tripje Nederland. foto van Maaike Niethot.(foto: Nederland vanuit het vliegtuig)

foto van Maaike Niethot.Dit soort weekjes zijn altijd van die periodes dat je geen tijd hebt om even adem te halen. Je gaat en gaat en gaat en voordat je op adem kan komen, zit je al in het vliegtuig naar huis. Leuk vind ik het, maar ook vermoeiend en niet altijd even fijn. Vaak geeft het energie, maar het neemt ook. En het liefst zou ik dan eenmaal thuis in Zweden nog wat dagen vrij willen krijgen om bij te komen van de “marathon”. Maar aangezien ik niet zoveel vrije dagen heb, mag ik op mijn werk bijkomen. Gelukkig is het Zweedse leven niet net zo druk als dat in Nederland. Dus tijd om bij te komen, heb ik altijd wel.

Omdat mijn dagen van ‘sochtends tot ‘savonds vol gepland waren, zal ik niet in detail gaan vertellen wat ik gedaan heb. Ik probeer alleen de opvallende dingen te vertellen. Image result for veggieworld utrecht

  1. Veggieworld. Samen met A. (mijn nichtje) ben ik naar veggieworld geweest. Het evenement waar iedere vegetarier of vegan (of geinteresseerde) naar toe zou moeten gaan.
    Image result for cpc denhaag 2017
  2. Cpc Denhaag. Samen met A. liep ik de 5km van de CPC in Denhaag. Wat een geweldige ervaring!
  3. foto van Hanneke Buitelaar.Babies, babies, babies. Het lijkt wel of er een ware babyboom gaande is want ik heb maar liefst vier babies mogen bezoeken. Dat zijn er vier van de vijf en allemaal een andere leeftijd. Leuk om die verschillen te zien!
  4. Denhaag. Wat kan ik nog meer zeggen? Mijn stad, waar ik af en toe over wegdroom als ik in het rustige Uddeholm zit. Er is altijd wel iets gaande, culturele evenementen, feestjes, festivals en daarnaast de Haagse markt waar alle verschllende, aanwezige culturen samen komen. Geuren van verse olijven, gedroogde vis, versgebakken broodjes, patat, Hollandse haring, tropische groenten, Turkse pizza, vers fruit en de vismarkt. Alles moet ik even bekijken en vooral insnuiven als ik over de markt loop. Een half uurtje markt om daarna weer een jaar vooruit te kunnen in het kale, kleurloze Zweden.
    Daarnaast maak ik natuurlijk graag gebruik van de tram (“he bah, hebben ze een nieuwe? waar is mijn oude vertrouwde trammetje 2?”), de tramtunnel en reis ik de halve stad door terwijl ik geniet van alle gebouwen, ouderwetse gevels, en de fietsers. Ik voel me al een echte toerist.
    Ik wandel met liefde de binnenstad door, koop wat spulletjes die op mijn zorgvuldig gemaakte lijstje staan (want ik heb alleen handbagage in het vliegtuig).
    Als laatste doe ik wat boodschappen in de toko en de Ekoplaza. Wat heb ik die laatste winkel enorm gemist zeg! Heerlijk om weer hier te lopen en wat een rijkdom aan vers groenten en fruit!
    Ook deed ik de nodige boodschappen bij Veggie4uOnverwachts belanden we nog even in een nieuwe sportwinkel: Decathlon. Hier kijken we onze ogen uit en wordt ik steeds enthousiaster om nog allerlei onbekende sporten uit te proberen. Ik koop er een nieuwe winterjas, een nieuw longboard en achteraf heb ik spijt dat ik niet toch nog dat waveboard gekocht heb…

    Nog even samen met een vriendin een vegan kapsalonnetje eten bij “De vegetarische snackbar” (tegenover Hollandspoor) en natuurlijk heb ik nog een boodschapje gehaald bij “De vegetarische slager“.

    Ik heb heerlijk geshopt en een uitgebreide Denhaag beleving gehad deze dagen in Nederland!

  5. foto van Maaike Niethot.Naast alle dingen die gedaan moesten worden, wilde ik ook gewoon even het “leven in Nederland” ervaren. Dit deed ik deels natuurlijk al door mijn vakantie vol te plannen, maar nu denk ik vooral aan dingen zoals: fietsen door de duinen, wandelen over het strand (terwijl je bijna wegwaait, je voeten gezandstraald worden en de schuimkoppen om je hoofd waaien), boodschapjes doen op de fiets, van Monster naar Hoek van Holland fietsen, met zadelpijn naar ‘s-Gravenzande fietsen, haring happen, lopen door het winkelcentrum en steeds weer even stilstaan bij bermen en grasvelden vol krokus en narcissen.
  6. Zoals ik al zei heb ik een boel babies bewonderd. Maar het bewonderen van dit “nieuwe leven”, wilde ik ook naar Nederland komen omdat het niet met al mijn vriendinnen zo goed ging. Een van de gevolgen van onze emigratie waar ik het best moeilijk mee heb is dat ik niet overal bij kan zijn. Ik maak eigenlijk geen deel meer uit van het leven van mijn vriendinnen. En ik kan er dus niet altijd meer voor mijn vriendinnen zijn. Gelukkig heb ik deze vriendin nog even een knuffel kunnen geven.
  7. Bikram yoga. Iets wat ik al jaren wilde doen was Bikram yoga. Yoga in een ruimte van 40 graden Celsius. Het leek me echt iets voor mij, want ik hou van warmte. En ik moet zeggen: Het was veel zwaarder dan ik dacht, vergte veel concentratie en doorzettingsvermogen, maar het was ook heerlijk om gedaan te hebben. Graag zou ik dit nog eens willen doen. Volgend jaar misschien?
  8. Klimmuur: samen met A. bezocht ik de klimmuur van de Uithof in Denhaag. Wat zijn er toch veel leuke dingen te doen in deze stad! Ik verbaas me daar echt over. Allen De Uithof al, daar kan je karten, skien, snowboarden, schaatsen, muurklimmen, boalderen, en nog allerlei groepsactiviteiten en spelletjes doen. Echt leuk voor een datje uit!
    Voor mij en A. was het een geslaagde middag. Zij hing hoog aan de muur en ik mocht haar zekeren. Eerst kregen we een half uurtje instructies en “les”, daarna mochten we samen de zaal in. Leuk joh!
  9. foto van Maaike Niethot.Nederlands eten. Ik vond het altijd een raar fenomeen: het verlangen naar Nederlands eten. Maar inmiddels heb ik geleerd dat alle emigranten hier last van hebben. De een misschien wat meer dan de ander, maar bijna iedereen is net zo gek als ik.
    Dit jaar had ik me voorgenomen om mijn vakantie zonder buikpijn door te brengen. En dat betekende dat ik voorzichtig en heel kritisch moest zijn met wat ik wel of niet zou eten. Ik maakte een lijstje met dingen die ik echt echt echt miste en de alleen die dingen zou ik dan kopen.
    Gelukkig was mijn lijstje maar kort: haring, ham-kaas croissantje, vegan kapsalon en een warme, verse stroopwafel.
    Dat laatste heb ik nergens kunnen vinden, maar van de eerste drie heb ik heerlijk kunnen smullen. De ham-kaas croissant was het lekkerste op de Haagse markt waar die net uit de oven kwam. En de haring was eigenlijk het lekkerst van allemaal. Die heb ik trouwens gelijk op schiphol al gegeten want daar keek ik enorm naar uit (nee, niet echt vegan he?!). Ik heb nooit geweten dat er een vistent op Schiphol zat, maar een andere emigrant gaf me de tip en wat was ik daar blij mee!
  10. foto van Maaike Niethot.Bagels & Beans, oftewel: gezellig restaurantjes, cafeetjes, brasserietjes en terrasjes pakken. Iets wat ik in Zweden nooit doe. Dat is hier niet echt de gewoonte. Ja, iedereen eet hier een warme lunch en liefst in een restaurant waar “husmanskost” geserveerd wordt (huisman kost, dus gewoon een eh maaltijd die door moeders gemaakt zou kunnen zijn). En als je dan voor de rest van de dag vol zit, dan heb je natuurlijk geen zin meer om nog gezellig een kopje verse muntthee te drinken in een gezellig eettentje. Wij hadden daar wel zin in, dus een heerlijke kop verse muntthee en mijn eerste kopje Machta (soy) latte. Jammie!
  11. Openbaar vervoer. Wat vind ik het toch fijn om reiziger te zijn. Behalve als blijkt dat de trein niet rijdt en dat er twee keer zo lang met een bus gereden moet worden. Hoewel dat voor mij als toerist nog best leuk was om alles tussen Schiedam en Hoek van Holland nog eens wat uitgebreider te kunnen zien! 😉 foto van Maaike Niethot.

 

foto van Maaike Niethot.foto van Maaike Niethot.

11: Elysium
Als afsluiter van mijn drukke week, ben ik samen met N. naar Elysium gegaan. Een enorme spa met wel ruim 50 verschillende facilliteiten. Deels binnen, maar ook een groot gedeelte buiten in allerlei schattige huisjes en prachtige tuinen. Mijn favoriet: de finse saune van 95 graden Celsius en daarna in het dompelbad. Dan voel je je als herboren!
Op het filmpje een kan je een beetje een indruk krijgen van het buitengebied. Hier kom ik zeker nog eens terug!

Jammer alleen dat ik amper foto’s heb van mijn reisje. Ik had namelijk mijn telefoon gebruikt om filmpjes en foto’s te maken, maar die is daar kapot gegaan. Inmiddels zijn we weer terug bij de niet-smartphone en ik moet zeggen dat ik het heerlijk vind. Elke dag slecht bereikbaar, geen facebook meldingen of messenger berichtjes en vooral nergens van op de hoogte zijn. Lekker primitief en wat een bevrijding!

Fijn pasen

Voor het eerst sinds we in Zweden wonen, werden wij verrast door een zeldzaam fenomeen: paassneeuw.

Terwijl de krokusjes al in het gras stonden, was er ineens weer een dik pak sneeuw gevallen. En het vroor weer!

Een verrassing waar maar weinig blij mee waren. En uit een soort protest heb ik vandaag maar mijn kersttrui aangetrokken. Want het voelt nou niet echt alsof het pasen is!

Dat ontbijtje, buiten in de zon, moesten we dus  maar inwisselen voor een ontbijtje binnen aan tafel. In de zon dat wel, maar nou niet echt lente-achtig helaas.

Wel hebben we het gezellig gehad en vooral lekker en rustig.

Wij wensen iedereen fijne paasdagen!

Heerlijke zondag

Wat was het een heerlijk actief dagje vandaag! Eerst rustig wakker worden in de zon, daarna een klein rondje joggen, ontbijten tijdens het eerste kanotochtje van dit jaar, de eerste krokusjes en wilde hyacinten in de tuin ontdekken, een fietstocht, een opgeruime tafel dankzij de kasjes die Wico voor me heeft gekocht (die staan inmiddels vol met zaaigoed!) en een heerlijke quiche gebakken. Dat is nog niet eens alles wat ik vandaag gedaan heb hoor, maar wel het leukste om over te vertellen! 😉