Moestuin in beeld

After party

Na midzomer kon er nog flink gesnoept worden van alle lekkere restjes. En omdat een van mijn nieuwste experimenten klaar was, aten we die er gewoon bij. Feestje!

Spa midden in de natuur

13475215_10205577464870505_2752054230969887446_oDe dag na midzomer is voor Zweden net zoiets als wat de zondag vroeger voor Nederlanders was. Alle winkels zijn dicht (op wat grote supermarkten na), er is geen hond te zien (want iedereen slaapt zijn of haar roes uit) en het is adembenemend stil (ja nog stiller!). 13475216_10205577447310066_8780222421500313530_oDe meeste Zweden brengen deze dag door op hun “smultronställe” (wat favoriete plekje betekend) en ook wij zouden dit gaan doen. Ik pakte wat restjes van onze feestmaaltijd in en samen reden we naar Bratfället. Een prachtige waterval waar in de zomer ook in gezwommen kan worden.13482904_10205577450750152_7719320835912495194_oHier hebben we het grootste deel van de dag doorgebracht. Zittend met de voeten in het water, een knackebrödje met vegan ingelegde haring en heerlijke zelfgemaakte aardbei-rabarberlimonade. Zo hebben we uren zitten praten. 13483078_10205577448550097_8120891251446724223_oOmdat het in deze tijd zo lang licht blijft, hadden we ons natuurlijk weer flink verkeken op de tijd en kwamen we pas om 22:00 (en nog steeds licht alsof het middag was) uur thuis! 13497637_10205577450150137_8871479934117169572_oHet was een prachtige belevenis en jullie mogen een beetje meegenieten want zuslief heeft prachtige (panorama)foto’s gemaakt!13502605_10205577450510146_1984863757215450414_oMooi he! 13495461_10205577464390493_7970642629549659884_oEcht wel!! 🙂

13498097_10205577464630499_1877265731308297400_o

Vegan midzomer

Dit jaar was voor mij de midzomerviering extra speciaal. Een van mijn zussen was namelijk op bezoek. En deze zus heb ik de afgelopen 20 jaar veels te weinig gezien, want zij woont al die tijd (met hier en daar een bezoekje aan Nederland) al in America!

Ik nam me voor om haar het echte midzomer-viering-gevoel te laten ervaren en dus moesten we een bezoek brengen aan Ransäters hembyggdsgård waar de viering nog het meest traditioneel is. Daar konden we zien hoe de “majstång” (meipaal) neergezet werd en vervolgens werd er op allerlei traditionele liedjes omheen gedanst in meerdere grote kringen. Veel liepen in traditionele klederdracht en dat maakt het voor de tourist net wat leuker om naar te kijken. Zuslief maakte een boel filmpjes er van en kwam vervolgens tot de ontdekking dat de aanwezige dansgroep (in klederdracht) uit Kansas (America) kwam. Erg grappig vonden we dat natuurlijk, want wij dachten dat dit echt Zweeds was! 😉

Na deze viering haasten we ons terug naar Uddeholm om daar bij de herrgård op het grasveld samen met onze dorpsgenoten midzomer te vieren. Daar werd ook de paal gehesen en gedanst en zelf heb ik een aantal rondjes meegedaan.

Daarna hebben we in het gras genoten van het prachtige weer, watermeloen en goed gezelschap. Ook werden we uitgenodigd om een midzomer-middernachtsduik te nemen in het meer. En die uitnodiging namen we wat graag aan!

Eenmaal thuis hebben we een aantal heerlijke, echt Zweedse (maar dan vegan en glutenvrij!) gerechten klaar gemaakt en de rest van de avond kon niet meer stuk.

Het was prachtig weer, warm en zelfs het water was helemaal zo koud nog niet. Ook de sauna was speicaal voor ons opgewarmd en met z’n allen hebben we een boel lol gehad, samen in de sauna gezeten, in het meer gedoken, heerlijke rabarberliquer gedronken en zomerse aardbeien gesnoept.

Om een uur of twee (toen het alweer licht werd) zijn we in badpak, met een handoekje om, naar huis gelopen en daarna konden we heerlijk slapen.

Verjaardag

Wat doet een keuken-koningin (let’s face it! Op een gegeven moment wordt je gewoon te oud om jezelf nog een prinsesje te noemen! 😉 ) als haar liefde weer (de tijd gaat veels te snel!) een jaar rijper wordt? (ja rijper klinkt toch veel lekkerder dan ouder? ik bedoel.. gerijpte kaas! Klinkt dat niet veel luxer en mooier? oud brood wil niemand toch?!)

Ze maakt iets lekkers voor hem! En Wico zou Wico niet zijn als hij niet om een chocoladecake zou vragen! Maar dit jaar geen cake met frosting of al die andere troep. Gewoon een lekkere ouderwetse natte cake zoals hij die graag wil hebben.

Dus ik deed mijn best om dit saaie verzoek uitdagend te vinden en toverde een lekkere, nattige chocoladecake tevoorschijn. En omdat ik het niet kon laten, maakte ik er een groot hart van. Want het kan niet te saai zijn hoor!

Het recept vond ik niet blog-waardig dus heb ik dat lekker weggelaten. Iedereen kan een eenvoudige, nattige chocoladecake bakken toch?! 🙂DSC_0306

Bloei

Het is een feit. Mijn eerste boeketje met wilde bloemen is geplukt en wat heeft het me DSC_0766verbaasd dat de lupines nu al in bloei stonden. Vergeleken met vorig jaar lopen we minstens een maand voor en dat vind ik eerlijk gezegd helemaal niet zo erg!

De seringe geurt heerlijk (en bloeit eindelijk weer na twee jaar wachten) en elke dag zet ik wat nieuwe bloemen in een vaasje in de woonkamer.

Ja, nu gaat het hard. Tot mijn verbazing is alles ineens groen en vol energie. Af en toe loop ik onze oprit af voor een wandelingetje (om wat bloemen te plukken) en steeds verbaasd het me weer dat het gras op het weiland achter ons huis zo hoog is dat we nu bijna onzichtbaar zijn voor buren en voorbijgangers. En al die heerlijke geuren die voorbij komen tijdens zo wandeling! Het maakt me blij en ik geniet met volle teugen.

Dat moet ook wel, want in mijn achterhoofd zegt af en toe een stemmetje dat het ook zo weer voorbij is met deze prachtige zomertijd. Ik hoop dan ook steeds dat de winter zo lang mogelijk op zich laat wachten dit jaar.DSC_0767

Zalige zaterdag

Het is verbazingwekkend hoe de tijd voorbij vliegt, maar er zit alweer een schooljaar op en dus is de zomervakantie begonnen. Heerlijk hoe de zon nu al een poosje heerlijk schijnt (en vooral de geur van de zon in mijn huid, die heb ik echt gemist!) en hoe ik eindelijk mijn zomerkleren weer aan kan!

En ook een leuk vooruitzicht dat we straks weer dagelijks met vrienden gaan bbq-en en picknicken!

Het eerste etentje is alweer een feit. Een knyttkalas met collega’s. Dat Zweedse woord betekend dat iedereen een lekker gerecht mee moet nemen en aangezien we daar met minstens 20 man zouden gaan eten, is dat een groot feest met een flinke variatie aan gerechten. Lekker!

Zelf nam ik een vegan shoarmaschotel mee. Heerlijke vegetarische ‘kip’ (zo noem ik het maar om een idee te geven van wat het is, want het lijkt net kip!) met shoarma kruiden, ui en drie kleuren paprika.
Daarbij een Tzatzikisaus waarvan ik het recept heel graag wil delen, want man man man wat was dat lekker!!

Vegan Tzatziki

  • 1 beker alpro kwark
  • 3 tot 5 teentjes knoflook en een knoflookpers
  • 1 komkommer en een grove rasp
  • peper en zout
  • eventueel dille of verse munt

Open de beker met kwark en als er wat vocht op staat, giet je dit af. Doe de kwark vervolgens in een kom zodat je de rest van de ingredienten er bij kan gooien.
De komkommer kan je schillen (naar eigen keus) en daarna rasp je hem met een grove rasp. Het pulp leg je dan in een schone theedoek, waarmee je vervlolgens zoveel mogelijk vocht uit de komkommer wringt.
De knoflooktenen haal je door de pers en doe je door de kwark heen. Zelf bepaal je hoe sterk je de tzatziki wil. Vanaf drie tenen is het al heel lekker!
Roer de knoflook door de kwark, voeg de komkommer toe en dan kan je er nog wat peper en zout bij doen. Als laatste kan je naar eigen smaak dille of munt door de saus heen mengen. Beiden zijn erg lekker!

Maak deze saus vooral niet als je er na nog een belangrijk of intiem afspraakje hebt, want je moet geregeld proeven en ik kon er ook gewoon niet van af blijven!

De saus is heerlijk fris en pittig voor bij de barbeque, shoarma of nou ja, eigenlijk gewoon bij alles!

Enjoy!

Zalige zaterdag

Nog nooit eerder had ik er van gehoord, maar een vriendin van me vroeg mij of ik samen met haar seringesiroop wilde maken. En daar kan ik natuurlijk geen nee tegen zeggen!

Ze nam een mand vol verse seringe DSC_0304bloemen met zich mee en ik kookte een pan met water en suiker. Nadat de suiker opgelost was, legde we de bloemen er in en omdat het recept ons er op wees dat er ook een citroen bij moest, deden wij dit ook.

Toen mocht de pan een paar dagen staan zodat de bloemen smaak in de siroop kon trekken en na aardig wat ruik, staar en roer momenten, mocht het goedje door een zeef gegoten worden om vervolgens in schone flessen bewaard te kunnen worden.

Zelf vond ik de siroop eigenlijk te zoet in verhouding met de bloemen smaak, maar volgend jaar (want de bloemen zijn inmiddels alweer uitgebloeid!) doen we gewoon weer een poging! DSC_0307

School-afsluiting

Het voelt alsof ik in geen eeuwigheid iets geschreven heb over de Zweedse cultuur en gewoontes en ik vermoed dat dat ook zo is. Ik moet dan ook bekennen dat we na vier jaar ons niet meer zo bewust zijn van alle verschillen tussen Nederland(ers) en Zweden. Dat neemt niet weg dat ze er niet zijn hoor, maar wennen gaat nu eenmaal snel.

Een van de dingen waar ik nog nooit over verteld heb, is de “skolavslutning” wat ik letterlijk vertaald heb in de titel van dit stukje. Deze gewoonte is vooral erg feestelijk en geeft mij altijd een fijn gevoel.

Skolavslutningen is namelijk het einde van een schooljaar en het begin van de zomer(vakantie). Daarnaast is het voor alle ouders en kinderen een mijlpaal in hun leven want na de zomer gaan ze naar de volgende klas en dus mogen ouders en kinderen (ondanks dat ze niet altijd veel ervoor hebben hoeven doen) heel trots zijn. En geloof me, facebook staat deze dag vol met foto’s van kinderen in de mooiste kleding, met een bos bloemen en Zweedse vlag gedeeld door trotse ouders!

Op de afgesproken dag en tijd komen alle kinderen in hun mooiste kleren, naar school om vanaf het schoolplein in een optocht (twee aan twee met beiden een Zweedse vlag in handen) naar (in dit geval) de kerk te lopen. Vooraan mogen twee leerlingen een grote vlaggestok met Zweedse vlag vasthouden en soms loopt er ook een muzikant bij.
Ik als fröken (spreek uit als freuken, wat juf betekend) loop ergens in de optocht met de kinderen mee en natuurlijk moet ook ik een mooie outfit aan. Het grote deel van de meisjes draagt witte jurkjes en voor de jongens maakt het niet zo heel veel uit, als het maar netjes is. De juffen dragen meestal de mooiste zomerse jurken en soms verbaas ik me erover hoeveel moeite er gedaan wordt in tegenstelling tot de gewone werkdagen. Ergens begrijp ik dat ook wel weer, want als je als juf mee loopt in de optocht, voel je je wel heel erg bekeken door alle mensen (vooral ouders, opa’s en oma’s) die langs de weg van school naar kerk foto’s nemen en zwaaien.

Eenmaal bij de kerk gaan alle kinderen naar binnen en volgen de famillieleden. Daar wordt een zegje gedaan door de rector en dominee (of soms andere belangrijke personen) en vervolgens mogen de klassen stuk voor stuk een of twee liedjes opvoeren. Als juf is het dan ontzettend leuk om te zien hoe de kinderen hun best doen en wat er wel of niet goed gaat. En soms, als je er dan bij stil staat hoe snel de tijd voorbij is gevlogen en hoe de kinderen zich ontwikkeld hebben, vraag ik me af waarom ik dit jaar weer vergeten ben om een zakdoekje mee te nemen.

Als de kinderen eenmaal hun liedje gezongen hebben wordt er eventueel nog een psalm gezongen (die verbazingwekkend genoeg niet over het geloof gaat, maar over de zomer!) en daarna zingen alle kinderen samen “Ida’s sommarvisa”.

Daarna wordt nog een ander zomerlied gezongen en al klappend en zingend lopen de kinderen de kerk uit waarna ze door hun ouders en famillie blij begroet worden, er fotosessies gehouden worden en bosjes bloemen of kadootjes uitgedeeld worden.

Sommige juffen maken nog een groepsfoto met hun klas en anderen haasten zich terug naar het schoolplein zodat ze met de volgende optocht mee kunnen lopen of hun eigen kinderen in de optocht kunnen zien.

Zelf ging ik snel langs de kant van de weg staan, zodat ik de kinderen uit klas 2 en 3 kon bekijken om vervolgens met ze mee te gaan de kerk in. Want ook deze kinderen zijn “mijn leerlingen” omdat tijdens schooltijd dagelijks in hun klas ben.

Eenmaal na deze happening worden er een heleboel knuffels en “fijne zomers” uitgedeeld (want iedereen neemt afscheid van elkaar) en gaan de meeste kinderen met hun hele famillie uit eten of staat er een zomers diner te wachten bij hen thuis. En voor de juffen gaat deze feestelijke dag ook nog even door want wij eten dan elk jaar bij een van de collega’s thuis een heerlijke maaltijd waarvoor iedereen een lekker gerecht meegenomen heeft.