Elanden

Inmiddels is het overduidelijk lente en (doet april wat hij wil) dus tijd om de moestuin startklaar te maken. Daarom besloot ik een ritje naar Norra Skoga te maken om daar bij een kennis flink wat mest te halen.

En wat vind ik het toch heerlijk om daar te zijn. Een afgelegen locatie bij een meer (klinkt bekend niet?) waar helemaal niets anders te horen is dan de natuur, de dieren en het bos om het huis heen. Ganzen en kippen dartelen vrij rond, een paar schapen met lammetjes blaten zo nu en dan terwijl ze staan te grazen en hier en daar zitten wat konijntjes (in een hok weliswaar) te snuffelen.

Na het afleveren van een pakketje met zelfgemaakte jam, chutney en wijn, was het tijd voor een vies klusje. En eenmaal vol, kon de aanhanger met mest naar huis gereden worden.

En alsof deze landelijke ervaring al niet fijn genoeg was, konden we op de terugweg genieten van het uitzicht. Te zien op de volgende filmpjes.

 

Brandnetel

Ik heb al vaker verteld over mijn liefde voor brandnetels en hoe gezond ze zijn. En nog steeds ben ik er dol op. Terwijl het moestuintje nog helemaal kaal is, kan ik wel al wat brandneteltoppen oogsten om iets lekkers mee te maken. Dit keer geen soep, maar een heerlijke pesto voor door de pasta.

Gewoon met de dingen die ik in huis heb verzin ik een recept.

  • ongeveer drie handjes brandneteltoppen
  • een bosje basillicum
  • twee teentjes knoflook
  • een scheutje sojamelk die op moest
  • peper en zout naar smaak

Alles in de blender goed mixen zodat er een vloeibare saus ontstaat.

Kook pasta naar keuze gaar (in mijn geval glutenvrije!) en terwijl deze afgegoten en nog heet is, giet je de pestosaus er over. Alles goed doorroeren en eventueel nog op smaak brengen met peper en zout. Zelf strooide ik er nog wat vegan parmakaas overheen.DSC_0380

Daarna lekker op de veranda gaan zitten, genietend van het uitzicht, de stilte en de heerlijke smaken! hmmmmm….

Oud (stoer) wijf

Toen ik vrijdag aan een van mijn jongere collega’s vertelde dat ik dit weekend muffins zou gaan bakken, voelde ik me ineens een beetje oud. Alsof ik in plaats van feesten en zuipen liever thuis als een bejaard dametje een lekker cakeje wil bakken in mijn keukentje! (ja eerlijk gezegd wel dus!)

Ik schrok een beetje van het bejaarde gehalte van mijn hobbie. Maar hier op het platteland is het helemaal zo gek nog niet dat iemand graag bakt, want het meerendeel van mijn (oudere!) collega’s doet dat. Het zat me toch niet helemaal lekker…..

Ik besloot dat als ik die muffins zou gaan bakken, ik ook iets ter compensatie wilde doen. Vorige week al het brandhout verplaatst dan deze week iets anders. Misschien klieven? Nee, de zomerbanden onder de auto zetten. Dat kan ik inmiddels zelf en klonk me stoer genoeg. Dus als ik die muffins wilde bakken, eerst de banden er onder.

En dat heb ik gedaan!

Zo, ik voelde me weer even stoer en jong! Nu snel al het vuil van me afdouchen en de keuken in. Lekker ontspannen genietend van de geuren van rabarber en aardbei terwijl ik limonade maakte, muffins en aardbei-rabarbermoes. hmmmmm.. daar keek ik al de hele week naar uit!

Wortels en stoofvleesch

Toen ik laatst in de aardkelder bezig was, viel mijn oog op drie emmers met worteltjes van afgelopen moestuinseizoen. De wortels waren vrij klein en omdat ik het in de herfst zo druk heb met het verwerken van alles groenten, heb ik ze een beetje links laten liggen.

Nu na bijna een half jaar bleken de wortels nog best in orde te zijn en ben ik ze eens gaan wassen en schoonmaken. Hier en daar zater er wat oude, gekreukelde exemplaren tussen, maar dankzij de modder die mee is gekomen bij het oogsten, was het grootste deel van de wortels nog prima te gebruiken. Niet lekker genoeg om zo uit de hand aan te knagen, maar wel prima voor een lekker hutspotje!

Een mooi moment om eens het vegetarische stoofvlees (wat ik tijdens mijn verblijf in Nederland kocht) van “de vegetarische slager” uit te proberen!

De hutspot was heerlijk en het vlees was een aardige vervanger voor “the real deal”, maar ik kan niet zeggen dat het “net echt” was ofzo. Het was vooral lekker om door de hutspot te mengen en de smaken waren goed. Qua struktuur viel het een beetje tegen, maar aangezien ik geen echte vleeseter ben, was ik er zeer tevreden over!

Het leukste vond ik nog, dat de worteltjes uit eigen tuin kwamen. Dat geeft net dat beetje extra! 😉

Voorjaarsklusjes

Met de komst van de lente, wordt het lijstjes met buitenklusjes die gedaan moeten worden ineens weer een stuk groter. Nu is de tuin weer goed begaanbaar (zonder sneeuw en ijs) en dus is het tijd om bijvoorbeeld de houtstapel te verplaatsen.

En omdat mijn weekend maar uit twee dagen bestaat, is er weinig keus als het beide dagen rotweer is. Die houtstapel moet en zal verplaatst worden, dus dat gaat dan ook gewoon gebeuren!

Het heeft me een halve dag gekost en ik was door en door natgeregend, maar die stapel is verplaatst. Zo vanuit de tuin naar het houthok met alleen een kruiwagen en mijn eigen handen en voeten en waarschijnlijk een beetje spierpijn morgen.DSC_0318 DSC_0349Een volgende klus op het lijstje is het klieven van alle stammen die nog in de tuin liggen. En daar maken we dan ook weer netjes een stapel van. Het klopt echt dat je het van hout meerdere keren warm krijgt!

Het is alweer een week geleden (plus een dag) dat ik net terug kwam uit Nederland en voor mijn gevoel niet eens tijd had om bij te komen, maar gelijk weer aan het werk moest. En nu is het dan eindelijk weekend. Ja, vorig weekend was ik ook al in Zweden, maar dit weekend voelt het pas echt alsof ik uit kan rusten. Bijkomen van de Nederlandse drukte, het heen en weer rennen tussen touristische attracties en afspraakjes met vrienden of familie; de echte Hollandse gehaastheid dus. En bijkomen, dat heb ik vandaag gedaan. Op een actieve manier, dat wel, maar wat heb ik genoten van mijn tijd thuis in mijn eigen huisje!

Vorige week vond ik het eerlijk gezegd best moeilijk om weer terug in Zweden te zijn. Het contrast tussen mijn oude Hollandse leventje en het ‘nieuwe’ Zweedse leven leek ineens erg groot. En toen viel mijn Zweedse leven ineens even tegen.

Maar inmiddels heeft het druilerige, winterse weer plaats gemaakt voor een mooi Zweeds lentezonnetje. En als ik dan weer naar buiten kan, rommelen in mijn tuin, genietend van het uitzicht en de stilte, dan weet ik ineens weer waarom we hierheen verhuisd zijn (en dat mijn leventje in Nederland echt niet zo mooi was als dat het in een vakantieweekje lijkt te zijn).

Wat een prachtige dag vandaag!

Het huisje is gepoetst en gesopt, het bed is verschoond, een aantal wassen zijn gedraaid, Wico heeft geknutseld aan een kast (die nog steeds niet in elkaar gezet was ondanks dat we hier alweer vier jaar wonen!), de houtoven stond voor een laatste keer lekker warm te gloeien, ik heb hier en daar wat foto’s gemaakt en het een en ander gezaaid voor in de moestuin en samen hebben we buiten genoten van het warmende zonnetje.

Met gloeiende wangen zit ik inmiddels in bed te genieten van het zonnetje dat naar binnen schijnt. En het gordijn gaat vanaf nu af aan niet meer dicht, zodat ik elke ochtend gewekt kan worden door de vogels en het vroege daglicht.

Wie wil hier nou niet wonen?

Made on monday

Ik had het pakketje al een hele tijd liggen, maar afgelopen weekend had ik eindelijk zin om er iets mee te doen. Lekker kleurrijk, makkelijk en gezellig! Waar ze komen te staan weet ik nog niet. Misschien op de veranda.

Bijna lente…

Vanmorgen ontdekte ik dat de eerste krokusjes boven de grond uit zijn gekomen. Klein, maar het is toch echt een teken dat het lente is!

En het ijs is ook bijna verdwenen. Ik heb al zin in de zomer hoor!

Tourist

Afgelopen week ben ik een paar dagen in Nederland geweest. Samen met een collega zouden we de tourist uit gaan hangen en hoewel ik alles nog herken, de mensen ken en de taal, begin ik me steeds meer tourist te voelen.

Een rustgevende vakantie was het niet want die paar dagen dat we er waren stonden helemaal propvol met touristische attracties.

Laat naar bed en heel vroeg op want “sleep is overrated”!!

Nu eenmaal terug, mag ik genieten van de foto’s.

Daar was het al lente, maar hier zijn net de eerste mini krokusjes in mijn tuin opgekomen en is het meer bijna ijsvrij. We lopen een beetje achter, maar de lente is stiekem al een beetje voelbaar. Gelukkig!