Zomerpracht

Hittegolf

Terwijl in Nederland een hittegolf was, konden we dit in Zweden ook erg goed voelen. Een aantal slapeloze nachten, een huis vol muggen (omdat we niet anders konden dan de ramen open houden dag en nacht), en een veel te warm huis brachten ons op een idee. Dat zwembad wat we ooit eens in Nederland kochten, maar nog nooit gebruikt hebben… zullen we eens?
Het heeft ongeveer 10uur geduurd voordat het hele bad vol was, maar dan heb je ook een heerlijk verkoelend bad met prachtig uitzicht! 🙂DSC_0196 DSC_0197

Bloed

Mocht ik vorig jaar mijn eerste ervaringen op doen bij de tandarts en kaakchirurg, was dit jaar de huisarts aan de beurt.

Een paar dagen voordat mijn vakantie zou beginnen, kreeg ik last van een fixe keelpijn. Nu is keelpijn voor mij absoluut niet nieuw (zo ongeveer het enige wat ik krijg als ik al ziek ben), dus kon ik ook gelijk merken dat deze keelpijn toch anders dan anders was. Het verloop was niet “zoals hoorde” en geneest dit bij mij normaal gesproken binnen een werkweek, leek het nu niet weg te gaan en zelfs erger te worden.

Dat werd (met tegenzin) een bezoekje aan de huisarts. Eerst moest er gebeld worden voor een afspraak waar alle informatie en klachten gelijk genoteerd werden. Vervolgens moest er eerst bloed geprikt worden waarna een half uurtje later de afspraak met de arts zou zijn.

Met veel zenuwen (ik hou niet van naalden) heb ik bloed laten prikken waarna ik zo’n grote extra sterk plakkende pleister kreeg zodat ik er net zo zielig uit zag als dat ik me voelde. Vervolgens bij de arts werd er vluchtig met me gepraat (nee, niet eens de hand geschud) en werden vragen gesteld. Uit de bloedtest was te zien dat mijn bloedwaardes normaal waren (en dus geen ontsteking in mijn lijf) en ik kreeg dan dus geen medicijnen. Dat laatste vond ik prima want ik slik niet zo graag medicijnen, maar tussen al het ondervragen en haasten door, heeft de arts me niet eens kunnen vertellen wat er dan wel “mis” was met me. Met een boel vraagtekens boven mijn hoofd stond ik al buiten voordat ik het wist.

Het zat me niet helemaal lekker dat ik niet wist wat ik dan wel moest doen of had, en toen ik geen verbetering (eerder verslechtering) voelde na een paar dagen ben ik weer met de dokter gaan bellen. Een zelfde procedure volgde en een net zo ongeinteresseerde arts stond mij te woord. Eerst werd gevraagd hoe hij mij kon helpen en wat mijn probleem was. Die laatste vraag hoefde ik niet eens op te antwoorden want hij kon alles voor me opsommen (de telefoniste had immers alles al genoteerd) en nadat hij even snel in mijn keel keek, benoemde dat mijn bloedwaardes oke waren, maar ik toch medicijnen zou krijgen en zijn handen waste, liep hij met een vaart de spreekkamer uit en zei nog net gedag waaruit ik begreep dat mijn tijd er op zat. Weer met veel verbazing stond ik buiten voordat ik het wist. Dit keer niet met zo’n sterk plakkende pleister, maar met een verband en de conclusie dat “sociale vaardigheden” geen onderdeel zijn van de huisartsen-opleiding in Zweden.

Kraamvisite

Het komt niet vaak voor, dat je op ratten-kraamvisite mag. En daarom ging ik maar al te graag!

Zelf heb ik een paar jaar ratten gehad. En hoewel veel mensen schrikken van het idee, is het ontzettend leuk om ratten als huisdier te hebben. Ze zijn minstens net zo slim als honden, en kunnen zelfs afgericht worden en allerlei trucjes leren.

Deze kleine hummeltjes kunnen dit nog even niet. Inmiddels, terwijl ik dit vertel, zijn de beestjes alweer ruim 3 weken oud, is de vacht een stuk pluiziger, kunnen ze zelf knabbelen, hebben ze hun ogen open en klauteren, springen en rennen ze door hun hok. Heel leuk om te zien!

Schattig he!! <3

Zalige zaterdag

Het is alweer even geleden, maar ook dit jaar wilde Wico voor zijn verjaardag graag een chocoladetaart. En daarmee ging mijn zoektocht naar “de lekkerste” chocoladetaart van start.

Dit keer kwam ik uit bij de “Bram bokkepoot taart”. Deze taart speelde een opvallende rol in de film “Mathilda” naar het gelijknamige boek van Roald Dahl. Daar werd Bram door het hoofd van de school gestraft (nadat hij stiekem een stukje van de taart had gesnoept) door de hele taart in zijn eentje op te eten terwijl de hele school toe keek. Uiteindelijk kreeg Bram dit voor elkaar terwijl de hele school hem steunde en toejuichte. En de juf werd alleen maar meer geirriteerd hierdoor natuurlijk.

In de film zag deze taart er al erg lekker uit, dus toen ik dit recept vond (ook geschreven door Roald Dahl), wilde ik deze natuurlijk graag proberen.

Bram bokkepoot taartDSC_0087

  • 225 gram pure chocolade (minsten 85% cacao)
  • 170 gram ongezouten zachte roomboter
  • 200 gram poedersuiker
  • 4 el bloem (om de taart glutenvrij te maken, zou dit vervangen kunnen worden door glutenvrije bloem)
  • 6 eieren, gesplitst
  • voor het chocoladeglazuur: 200 gram pure chocolade en 200 gram room of crème fraiche

Verwarm de oven voor op 180 graden. Bekleed de bodem van een springvorm van 22 tot 24 cm doorsnede met bakpapier en vet in met zachte boter. Smelt de chocolade in een kom boven een pan met kokend water. Roer de boter erdoor tot hij gesmolten is. Doe nu de bloem, de poedersuiker en de losgeklopte eidooiers erdoor. Klop het eiwit stijf. Schep voorzichtig de helft van het eiwit door het chocolademengsel tot het goed gemengd is. Schep nu de rest van het eiwit erbij en roer tot het een egaal mengsel is. Giet het chocoladebeslag in de taartvorm.

Bak de cake ongeveer 35 minuten. Bovenop krijgt de cake een dunne korst. Als je met een prikker prikt, lijkt het of de cake nog niet helemaal gaar is, maar dit hoort zo. Als de cake afkoelt wordt hij steviger en zo blijft hij heerlijk luchtig en smeuïg.

Laat de cake afkoelen op een rooster tot je hem kan vasthouden. Haal uit de vorm en verwijder het bakpapier.

Smelt de chocolade met de crème fraiche  of room in een kom bovenop een pan met kokend water. Roer af en toe tot alles gesmolten en goed gemengd is. Laat het glazuurmengsel een beetje afkoelen.

Spatel voorzichtig het chocoladeglazuur over de hele chocoladecake. Laat hem op een koele plaats opstijven. Mocht de taart in de koelkast staan, haal deze een half uurtje voor opdienen er uit zodat het glazuur wat zachter kan worden.

OOO zooo lekker!! (dat maakte ook de foeilelijke versiering weer goed) :)Voor mezelf maakt ik een vegan verjaardagstaart. Die heb ik samen met vriendin D. geproefd en was ERG goed gelukt (voor een eerste keer).

Ford

Inmiddels zijn we begonnen aan ons 4e jaar in Zweden en dat is ook aan onze Hollandse auto’s te merken. Ze komen nog maar met moeite door de keuring heen en krijgen hier en daar allerlei kwaaltjes.
Dat laatste is niet zo erg, omdat Wico erg handig is geworden met de auto’s, maar zolang je niet in een Ford rijdt, is het bijna onmogelijk om aan de juiste auto onderdelen te komen. Vooral Italiaanse onderdelen!

Dan zit er niets anders op dan te werken aan onze emigratie: een Ford. Een tweedehandsje, dat wel, maar alles lijkt prima in orde. En omdat we ook nog een tweede auto nodig hebben ook gelijk een Renault. Zo kochten we twee “nieuwe” auto’s in een dag tijd.

Das even wennen voor deze twee immigranten die de afgelopen jaren toch erg zuinig hebben moeten doen (als immigrant ben je immers niet zo zeker van je zaken en moet je voornamelijk voor jezelf kunnen zorgen – men heeft niet zomaar aanspraak op de Zweedse sociale regelingen zoals oa. financiele hulp bij werkloosheid enz. enz.).

Wij zijn er blij mee (en de katten ook)!!DSC_0153 DSC_0243

Aardblij

Ruim twee weken later en op de aardappels en het onkruid na, lijkt niets in de moestuin te willen groeien. Alles gaat moeizaam en lijkt stil te staan in tegenstelling tot de rest van de planten in de tuin. Lupines zijn de grond uit gesprongen en inmiddels alweer op z’n retour en overal waar het gras niet gemaaid is staan allerlei wilde bloemen.

Voor een deel denk ik dat het weer een grote invloed heeft. Overdag is de zon erg fel en kan het heel warm worden (een dag was het in de schaduw al 30 graden), en de avonden zijn juist in tegenstelling daarvan een stuk koeler.
De tomaten die ik tegen een muur aan geplaatst heb, zien er nadrukkelijk beter uit dan de tomaten in de moestuin (en in de kas). En waarom de bonen niet willen, dat weet ik gewoon niet. Ik denk dat het deels met de grote hoeveelheid slakken te maken heeft.
De kolen die ik gezaaid had, leken maar niet boven te komen. En toen mijn geduld op was, en ik voorgezaaide kolen ben gaan planten, ontdekte ik maar liefst twee kolen in het hele veld. Een beetje een teleurstelling dus! En ook de kolen lijken niet te groeien. Hoewel de radijsjes wel flink gegroeid zijn, maar er zit niet veel radijs aan.

Het moestuin seizoen is nog niet voorbij, maar ik vermoed dat dit het slechtste seizoen ooit gaat worden.

Een positief dingetje: Ik heb de afgelopen twee dagen heerlijke, grote, zoete aardbeien mogen oogsten. Dat dan weer wel! 😉DSC_0250