De eerste sneeuw

Gisteren was het kwik al flink gedaald en lagen hier en daar al dunne laagjes ijs op plasjes water (na een avond regen) en wegen. Maar vandaag werden we pas echt blij, want er lag een dun laagje sneeuw buiten. En wat is alles dan ineens mooi en anders van kleur!

Vogelliefde en zonneschijn

Voor het eerst vandaag is het fris buiten en eindelijk helder genoeg om van het zonnetje te kunnen genieten. Ik kan me niet herinneren wanneer ik de zon voor het laatst gezien en gevoeld heb, maar dat moet zeker minimaal twee weken geleden zijn. En dat was echt te voelen! De D-vitaminen tabletjes worden als snoepjes naar binnen gewerkt!

En omdat het juist zo lekker zonnig was vandaag, ging ik eens even de tuin in om ‘ons land’ te verkennen. Daar zag ik dat ons vogelhuisje (een schattig wit, houten voederhuisje wat ik een paar weken geleden heb gekocht) alweer helemaal leeg was. Het zijn hongerige beestjes die vogels! Tijd dus om met wat reserves te komen!DSC_4373

Ik maakte een nieuw voedersysteem gevuld met vet en pitten, wat vast geweldig gaat staan in ons appelboompje, vulde een aardewerken halve bol met los zaad en vulde gelijk het voederhuisje even bij.

En ondertussen mocht ik genieten van een prachtige zonsondergang!

O en had ik al verteld dat ik mooie gordijnen heb opgehangen??

Wat een heerlijk dagje genieten van ons huis! šŸ™‚

Pittige wortelsoep

Zoals ik eerder al vertelde: dat overschot aan wortels en pompoenen… tijd om daar vandaag weer eens iets aan te doen! Een lekker soepje maken, met dank aan de appie voor het recept!

Pittige wortelsoep

In soeppan olie verhitten en ui goudbruin fruiten. Sambal en komijn toevoegen en 1 min. meebakken. Winterpeen door uimengsel scheppen. Bouillon erbij schenken, aan de kook brengen en soep 10 min. laten doorkoken. Met staafmixer of keukenmachine soep pureren. Soep opnieuw aan de kook brengen, tuinbonen toevoegen en 3 min. meeverwarmen. Soep op smaak brengen met zout en peper en in vier kommen of diepe borden scheppen. Met stokbrood serveren.

Enjoy!!

Me-time

Laatst kwam het voor dat ik een dagje helemaal niets gepland had staan, en toen besefte ik pas dat het wel heel lang geleden was dat ik een dagje helemaal voor mezelf had. Dus plande ik met opzet nog precies zo’n dagje in. Een dagje lekker voor mezelf, om te doen waar ik zelf zin in heb en waarop niemand me kan (en mag) storen.

Die dag was vandaag. Een heerlijke “pyamadag” waarop ik in mijn huiskleren (gewoon iets wat lekker zit) binnenshuis rommel en dingen doe waar ik op dat moment zin in heb. Vaak komen er dan ook wel wat huishoudelijke klusjes voorbij en zo haalde ik vandaag mijn atelier zoveel mogelijk leeg.

Al langere tijd komt er namelijk niet veel creatiefs meer uit mijn handen. Om de simpele reden dat het atelier te vol staat. En geloof me, het staat daar echt niet zo vol hoor! Maar er hoeft maar een potlood verkeerd te liggen, of ik kan me niet concentreren (daar heb ik overigens niet altijd last van hoor!). Dus leeghalen die handel!

Terwijl ik luisterde naar kerstradio en een kaarsje brande, heb ik de kamer even goed onder handen genomen. Een lege werktafel, geen volle Expedit kast (heel afleidend!) en een schone vloer. Gelijk komt de inspiratie voor nieuwe projecten omhoog borrelen: De inrichting voor de eetkamer, hoe ga ik het huis versieren met kerst?, dit patroon wil ik nog vinden online en dan namaken enz. enz. enz.

De rest van de dag heb ik dus voornamelijk allerlei kleine creadingen ziten doen terwijl het buiten grauw en regenachtig was. Geen straf hoor!

Misschien dat ik morgen weer zo’n dag in las. Das dan weer een voordeel als je geen vaste baan hebt he! šŸ˜‰

Kerstmarkt

Vandaag heb ik een bezoekje gebracht aan de kerstmarkt in RansƤter. En voor de verandering stond ik er dit jaar niet zelf, maar ben ik samen met E.(“bloglezeres E.) een bezoekje gaan brengen aan een van de betere kerstmarkten uit de omgeving.

In totaal waren er ongeveer 3 lokalen gevuld met tafels waar allerlei zelfgemaakte spullen op uitgestald lagen. Niet alles naar mijn smaak, men lijkt hier nogal achter te lopen vergeleken met Nederland, dus af en toe in mijn ogen iets te ouderwets, maar zeker niet van mindere kwaliteit!

Zo was er een zaaltje waar allerlei voedingsmiddelen verkocht werken. Bij binnenkomst kwam de (blauwschimmel)kaasgeur je tegemoet. En daar mocht iedereen proeven van kaasjes, jammetjes, brood, knackebrƶd, de nodige Zweedse bullar, zelfgemaakte worsten en nog meer wat ik me niet eens kan herinneren!

In een ander zaaltje stond een heer die van beton allerlei kerstversiering had gemaakt. Grote, witte, holle, ballen met sterren eruit gesneden waar leuk een lampje of kaarsje in gezet kon worden. Heel knap gedaan!

En even verderop wol, breiwerkjes met patronen uit de jaren 80 šŸ˜‰ , mooie vachten en huiden, Noors bakgoed en meer.

In de grootste zaal (de schuur) waar ik de afgelopen twee jaar heb gestaan was ook weer alllerlei moois te vinden. De bekende dame van het “Naaldbinden” stond haar kunsten te vertonen, de marknadskarameller werden weer met kilo’s tegelijk verkocht, een broodjeszaak had zakken vol brood liggen, een heer probeerde zijn meubeltjes te verkopen en een verzamling van spullen uit EskhƤrad (een vereniging van handwerkers) stond uitgestald.

Al met al was het een leuke markt om je ochtend aan te besteken, rond te kijken, inspiratie op te doen en allerlei lekkers te kunnen proeven.

Zelf was ik erg blij met het pakketje kaasjes wat ik kocht van een klein boeren bedrijfje uit de omgeving van Sunne. Een perfekt vooruitzicht voor de kerst: Terwijl het haardvuur knettert, een warme kop glƶgg in de handen, een paar vrienden op bezoek en een mooie kaasplank op tafel.

Overschot

Wat een luxe! Dankzij mijn moestuin hebben we een aardkelder vol met worteltjes, pompoenen, bieten, aardappels, prei, ingemaakt lekkers en zelfs dozen met appels!

Eigenlijk voelt het een beetje als een overschot, want hoe gaan we dit ooit allemaal opeten? En dan te bedenken dat ik nog een vriezer vol heb met eigen oogst (zoals spruitjes) en zelfs nog allerlei kolen in de tuin heb staan!!

Al die luxe, ik zou het er bijna benauwd van krijgen!

Vandaar dat ik met alle liefde allerlei lekkere recepten opzoek met de bovenstaande ingredienten er in. En zo stuitte ik tijdens mijn zoektocht onder andere op het volgende heerlijke recept te danken aan deze blogger.

Hartige taart van pompoen, spinazie en fetaHartige pompoentaart met spinazie en feta 06

  • 5 plakjes hartige taartdeeg
  • olie
  • 1 pompoen
  • 200 gram verseĀ spinazie
  • 100 gram feta
  • 4 (grote) eieren
  • 125 gram crĆØmeĀ fraĆ®che
  • 75 gram bloem
  • peper en zout
  • tijm

Laat het deeg ontdooien. Verwarm de oven voor op 180Ā°C, vet een quiche- of taartvorm in.

Kook de pompoen met schil en al 10 minuten voor (hierdoor kun je het straks gemakkelijker schillen). Laat de pompoen een beetje afkoelen en snijd het in kwarten. Schep de draden en zaadlijsten eruit en schil de pompoen. Snijd de pompoen in blokjes. Bak de spinazie in een wok even aan tot het geslonken is. Meng de eieren met crĆØmeĀ fraĆ®che, peper en zout en bloem.

Leg de ontdooide plakjes deeg op elkaar en rol het uit zodat het in de taartvorm past. Zorg ervoor dat de hele vorm en de randen bedekt zijn met het deeg. Verdeel de spinazie over de taartboden en hierover de blokjes pompoen. Giet het eimengsel over de taart, verkruimeld de feta erover en bestrooiĀ tot slot met tijm.

Bak de hartige taart 45 minuten in de oven. Controleer hierna of het eimengsel gestold is, verleng de baktijd met 5 a 10 minuten als hetĀ  nog zacht is.

Zeer eenvoudig te maken met een lekker resultaat!

Enjoy!!

 

Vliegende dagen

De afgelopen weken is het erg druk geweest. Dagen gevuld met werk, sollicitatiebrieven schrijven, sollicitatiegesprekken voeren, een flitsreisje Nederland, bezoekjes aan vrienden en kennissen, ritjes Karlstad en van-alles-en-nog-wat. En zo ziet ons leven er inmiddels heel anders uit dan twee jaar geleden!

Die heerlijke Zweedse rust die we twee jaar geleden nog goed konden voelen, daarmee is het nu toch echt gedaan! Hoewel het hier lang niet zo is als in Nederland hoor!

Inmiddels vliegen de dagen voorbij en dan besef je je ineens dat het alweer bijna december is.

Over het weer valt eigenlijk niet naar huis te schrijven. Het is net zoals twee maanden geleden, nog steeds regenachtig, bewolkt en grauw. De temperatuur ligt ook nog steeds rond de 5 graden en heel af en toe vriest het -1 of is het nul graden Celsius. Eigenlijk maar saai dus!

Bijzonder voor deze tijd van het jaar is dat de weilanden “naast” ons huis nog steeds vol staan met overwinterende ganzen. Het is hier nog niet koud genoeg om de dieren naar zuidelijkere oorden te verjagen.

De moestuin ziet er inmiddels wel iets anders uit want de herten hebben alle snijbiet, bleekselderij en het wortelgroen opgegeten. Zelf heb ik nog snel alle prei en wortels geoogst en in de aardkelder gelegd waar inmiddels een echte ouderwetse aardappelkist in staat om onze aardappels in te bewaren. Daarnaast heb ik ook zelfs nog twee keer spruitjes kunnen oogsten. Heerlijk zo’n moestuin waar het hele jaar door van geoogst kan worden!DSC_4289wortelIk heb nog geprobeerd om mijn wortels aan de buren en anderen te slijten, maar blijkbaar heeft bijna iedereen die ik ken nog emmers met wortels in de kelder staan. Wat een andere wereld dan Nederland he? šŸ˜‰

Ondertussen zit ik een dagje thuis. Voor het eerst sinds weken dat ik helemaal geen afspraken heb. En daar maak ik dan ook mooi gebruik van want het haartvuurtje knetterd en het hele huis ruikt naar speculaas-sinaasappelcake. En in de oven liggen vier zelfgemaakte speculaaskoeken die ik op de ouderwetse manier gemaakt heb.

Zalige zaterdag

Buiten is het koud en guur, binnen warm bij het haardvuur. Na een heerlijke winterwandeling met gloeiende rode wangen terugkeren bij een heerlijk verwarmend recept zoals deze. Wie wil dat nou niet?

Pompoen gevuld met paddestoelenhttp://cmgtcontent.ahold.com.kpnis.nl/cmgtcontent/media//000584300/000/000584302_001_FRAL09110573_1_300.jpg

Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Snijd ondertussen het kapje van de pompoen en verwijder de zaden en draderige binnenkant met een lepel. Hol de pompoen verder uit en laat 1 cm vruchtvlees zitten. Snijd het verwijderde vruchtvlees in blokjes en kook 6 min. in water met zout. Giet af en pureer met de staafmixer.

Verhit de boter in een diepe pan en fruit de ui en knoflook 3 min. Voeg de paddenstoelen en tijm toe en bak 4 min. Doe de bloem erbij en laat al roerend in 2 min. gaar worden. Voeg 300 ml water en het bouillontablet toe en breng al roerend aan de kook. Doe de pompoenpuree erbij en laat de ragout 5 min. zachtjes koken. Breng op smaak met peper.

Meng de noten en de peterselie door de rijst. Schep de ragout in de pompoen en serveer met de notenrijst.

Enjoy!

Verrassing

Het komt wel eens voor dat ik een tijdje niets te vertellen heb. Meestal heeft dit te maken met de toegenomen drukte in ons Zweedse leven wat tegenwoordig werkelijk “op gang gekomen” lijkt te zijn. Mijn dagen zijn gevuld met werk, afspraakjes, creativiteit, klusjes, huishouden, hobbie en de laatste tijd vooral sollicitaties. Dat maakt het best nog wel eens lastig om tijd vrij te maken voor mijn online dagboek.

Maar afgelopen week, stond mijn Zweedse leven even op pauze-stand. Dit keer was de reden van mijn radiostilte niet dat ik het te druk had. Nee, de reden was dat ik een geheime missie had.

Drie maanden geleden beraamde ik namelijk samen met mijn vader het plan om als kado voor mijn moeders 65e verjaardag, naar Nederland te komen. Wat we toen nog niet wisten was dat mijn moeder dit al snel daarna op mysterieuze wijze zou raden.

Waarop een nieuw plan gesmeed moest worden, een nieuwe verrassing. En wat voor een!

Op de dag van mijn moeders verjaardag had ik afgesproken dat ik na lunchtijd bij moeders zou arriveren, aangezien ik (zogenaamd) nog een lunchafspraak had met een vriendin. Die lunchsafspraak had ik gemaakt als dekmantel om op de komst van een van mijn zussen te kunnen wachten. Een zus die ik al zes jaar niet meer gezien had! Mijn zus uit Amerika wel te verstaan.

Zij was in het geheim naar Nederland gekomen net zoals ik dat had willen doen. Maar van haar verrassing wist niemand af (behalve ik) en had zelfs mijn moeder niets door.

Na allerlei mogelijkheden doorgenomen te hebben om onze moeder te verrassen (bedrijven afbellen met de vraag of zij een “tweepersoons-doos” verkochten waarop zij dan weer wantrouwend vragen gingen stellen aan ons), besloten we om samen een foto te maken in het begin van de straat, bij het naambordje. Dan zouden we die foto naar de tablet van moederlief sturen en hoopten we dat ze gelijk naar buiten zou komen rennen. zussen

Helaas was dit laatste niet het geval en na zo’n vijf minuten wachten in de kou, besloten we dat iemand (ik dus!) ervoor moest zorgen dat moeders de foto te zien zou krijgen.

Zenuwachtig liep ik huize “jarige job” binnen, werd vrolijk welkom geheten en kreeg gelijk een kop thee en alle aandacht. Hoe zou ik nu subtiel ervoor kunnen zorgen dat ma die foto te zien krijgt?

Heel onopvallend vroeg ik of ze al gefeliciteerd was en daarna of ze nog iets uit Amerika gehoord had. Grappend werd gesuggereerd en gevraagd of ze op Schiphol stond, waarop ik natuurlijk antwoorde dat zus net een nieuw huisje had en dat ze druk was met verhuizen. En ja, we wisten dat ze dit keer gewoon te druk was met andere dingen om die hele reis te maken.

Maar ik kon wel vertellen dat ik had gehoord dat ze iets leuks zou sturen naar moeders tablet. Waarop ma antwoorde dat ze dat al gedaan had. Zus had haar namelijk gefeliciteerd. Waarna ik een beetje zenuwachtiger werd, want wat kon ik nu nog zeggen zodat er toch nog eens op de tablet gekeken zou worden?

“Die foto, heb je die gezien dan? Ik geloof dat ze een leuke foto zou sturen” Nog een keer zegt moeders grappend dat ze toch zeker op Schiphol staat en verteld ma hoe ze allerlei verdenkingen heeft. Ik lach haar opmerkingen nerveus weg en wacht af terwijl moeders met de tablet bezig is.

Wat waarschijnlijk maar 5minuten zijn, voelt nu voor mij als een half uur. Trillend van de zenuwen zit ik in mijn stoeltje te acteren dat ik ontspannen mijn thee drink. Terwijl ma met haar tablet in de hand wacht tot de verbinding beter wordt. “he, ze heeft een foto gestuurd!” en we wachten verder ..want het laden gaat ook niet snel…

En dan schreeuwt mijn moeder verrast van blijdschap en half huilend dat ze toch echt al vermoedens had, maar vooral hoop dat het zo zou zijn. “En nu? staat ze buiten?” Ik kan alleen maar lachen en huilen tegelijk. Zeg met een dichtgeknepen keel dat ze inderdaad al die tijd al buiten staat en we drogen onze tranen om vervolgens naar buiten te lopen. Daar wordt wat afgeknuffeld en de hele dag praten we door over hoe we onze plannen gesmeed hebben, hoe moeilijk het was om niets te verklappen en hoe spannend alles wel niet was.

Natuurlijk verrassen we broer en onze andere zus ook nog even en alle andere verjaardagsgasten weten ook niet wat ze zien.

En moeders verjaardag, die kon natuurlijk niet meer stuk!

Missie geslaagd…

Zalige zaterdag

Met al die pompoenen op voorraad, moet er natuurlijk wel geregeld pompoen gegeten worden!

Voor vandaag een recept wat mij erg lekker lijkt en aangezien ik glutenvrije pastavellen gevonden heb, voor mij ook makkelijk te maken!

Het recept heb ik te danken aan de Appie.. vandaar die fijne linkjes overal šŸ˜‰

Pompoenravioli

Verhit de olie in een pan en fruit de knoflook 1 min. Voeg de tomaat toe. Kook 20 min. op laag vuur.

Kook 12 lasagnebladen 3 min. in ruim water. Neem met een schuimspaan uit de pan. Snijd de prei in de lengte in vieren en kook 1 min. Pureer de pompoen met de staafmixer. Houd 4 basilicum-blaadjes achter en snijd de rest fijn. Meng met de pompoen, bosui, ricotta en kaas. Verdeel over de lasagnebladen en vouw dicht. Strik om elk pakketje een reep prei. Kook nog 2 min. in vers water.

Neem met een schuimspaan uit de pan. Leg er 3 op elk bord. Schep de saus erover. Garneer met basilicum en eventueel extra kaas. Lekker met broccoli met noten (recept op ah.nl/allerhande).

Enjoy!