Gevloerd

Het is nog niet helemaal klaar en de meubels zijn nog lang niet naar onze smaak, maar langzaam aan begint ons huis steeds meer een thuis te worden. En dan hebben we eindelijk een vloer in de huiskamer! (en zelfs gordijnen!) Het duurt even, maar dan heb je ook wat! ūüėČDSC_3704DSC_3701

zalige zaterdag

Laatst maakte ik deze frissmakende jam. Natuurlijk een beetje vreemd de eerste gedachte dat er een jam is gemaakt van een groente, maar geloof me. Ik maakte vorig jaar worteljam en deze was ook werkelijk overheerlijk!!

Courgettejam

  • 1 kilo courgette (met of zonder schil)
  • 1 kilo suiker
  • 2 citroenen
  • 1 sinaasappel
  • 1 vanille stokje

Snijd de courgette in de lengte door en lepel de pitjes weg. Rasp vervolgens de rest van de courgette en de schil van de citroenen. Pers vervolgens de citroenen en sinaasappel uit en gooi alles (behalve de suiker) bij elkaar in een pan. Snij het vanillestokje doormidden, schraap het merg er uit en doe ook dit (merg plus rest van het vanille stokje) in de pan. Breng het geheel langzaam aan de kook tot de courgette zacht is. Schep het vanillestokje er uit, voeg de geleisuiker toe en laat alles nog ongeveer 4 minuten koken.

Vul schone potten met het goedje, laat afkoelen en eet zoals je jam het liefste eet!

Enjoy!

Moestuin

Zo af en toe kan ik tussen alle drukte door eventjes rust nemen van de moestuin. Dan hoef ik eventjes niets te doen. Een dagje zonder ook maar een voet in die tuin te zetten. Maar daar tegenover staan de dagen waarop ik niet uit de moestuin weg kan blijven.

Zo heb ik in twee dagen tijd alle aardappels gerooid (door weer en wind!) waarna ik met een flink modderpak en schoenen die wel vier maten groter leken weer thuis kwam. Of de dag waarop ik wel 23 kilo groene tomaten heb kunnen oogsten omdat helaas alle tomatenplanten in de kas de dupe zijn geworden van phythophthora, “de plaag” of ookwel “aardappelziekte” genoemd. Een ziekte (of eigenlijk een schimmel) die erg graag tevoorschijn komt als het te vochtig is en de planten te vochtig blijven. Na bijna drie weken regelmatige regenval was daar eigenlijk niet aan te ontkomen. Dus trok ik in een dag tijd alle tomatenplanten uit de kas en liet ik alleen een hele mooie supergrote tomaat hangen aangezien deze plant duidelijk niet de dupe is geworden van de ziekte. En mijn mooie uien heb ik ook allemaal kunnen oogsten. Een flink formaat en mooi opgehangen op de veranda in een vlecht zodat ze goed kunnen drogen.

Binnenkort mogen ook alle wortels en bieten eens onder handen genomen worden.

Oke, eventjes rust nog dus en dan straks weer er tegen aan.

Het toppunt

En dan nog iets waardoor gewoon niet te ontkennen valt dat de herfst begonnen is: inmaken!

Afgelopen week heb ik vele uren en meerdere dagen bij mijn fornuisje gestaan (met mijn mooie heksenpan) om verschillende groenten en fruit in te maken. Bof ik even dat ik ook een extra vriezer heb, want anders kon ik wel 24/7 bij mijn fornuis gaan staan. Wat een inmaakdrukte was het hier zeg! Das toch wel het toppunt van de herfst al zeg ik het zelf!

Er staan twee potten met gegrilde groenten in knoflookolie (aubergine, tomaat, paprika, courgettes enz.), courgettejam, venkel chutney en venkel jam, twee verschillende tomatenchutney en natuurlijk nog appelmoes. En had ik al verteld dat er nog steeds rode bessen aan twee struiken hangen en dat er langzaam maar zeker nog steeds hier en daar een framboos groeit?

En dan heb ik nog een lekkere courgette cake gebakken en pompoen muffins, zelfs een veganistische variant! En ik vergeet bijna te vertellen dat ik ook nog eens heerlijk brood heb gebakken!

En jullie maar denken dat hier niets gedaan wordt! Ja das logisch! Voor die blog heb ik gewoon geen tijd met al dat werk in de keuken! ūüėČ

Courgettecake

  • 300 gram bloem (eventueel glutenvrij)
  • 1 theelepel bakpoeder
  • 1 theelepel kaneel (ik gooi er zelf wat meer in en heb dit keer zelfs nog een theelepel koekkruiden toegevoegd)
  • snufje zout
  • 125 gram boter
  • 250 gram suiker
  • 2 eieren
  • 300 gram geraspte courgette
  • 1 zakje vanille suiker (ik voegde zelf vanille pulver toe wat gemaakt is van vermalen vanille bonen)
  • 150 gram rozijnen (niet gedaan)
  • 60 gram grof gemalen walnoten

Verwarm de oven voor op 180¬įC. Meng in een kom bloem, bakpoeder, vanillesuiker, kaneel en zout. Meng in een beslagkom de margarine of boter, suiker en eieren en mix dit tot een gladde massa. Voeg de courgette, rozijnen en eventueel noten toe. Voeg het bloemmengsel toe en meng nu alle ingredi√ęnten goed door elkaar. Schep het geheel in een ingevette cakevorm en bak de cake in ongeveer een uur mooi gaar. Laat de cake ongeveer 10 min. afkoelen in de vorm en haal ze er daarna uit. Laat de courgettecake eerst helemaal afkoelen alvorens er plakken van te snijden en deze te serveren. Deze cake, of beter koek, is vaster van structuur dan een traditionele cake.

De rest van alle recepten die ik gebruikt heb de afgelopen weken, zal ik geleidelijk aan later nog posten.

Enjoy!

 

Ontkennen

Hoewel het grootste gedeelte van de bevolking er nog niets van wil weten is het toch echt duidelijk dat de herfst is aangebroken. We kunnen het niet langer ontkennen en eigenlijk ben ik er alleen maar blij mee.

DSC_3659Hier en daar hoor ik hoe mensen sikkeneurig over het weer klagen, over de korte (maar geweldige!) zomer, over het feit dat straks de donkere, koude winter weer aanbreekt. Maar ik wordt alleen maar blij van die heerlijke herfstige geuren, prachtige herfstsignalen zoals overvliegende, luid gakkende, ganzen, uitbloeiende bloemen, paddestoelen, vallende appeltjes en zelfs al bramen en rozenbottels!

DSC_3660Vandaag heb ik in een heerlijk warm zonnetje met mijn rieten mandje (onder toezicht van deze rode kater) appeltjes staan rapen en plukken. Tegen verwachtingen in zoveel dat ik uit de auto een grote boodschappen shopper tevoorschijn moest halen. En toen deze vol zat ben ik maar gewoon gestopt terwijl nog meer dan 3/4 deel van de boom vol hing!

Daarna ben ik terug naar huis gefiets, heb ik nog wat rozenbottels en bramen kunnen plukken en bracht ik vervolgens een bezoek aan een vriendin van wie ik twee zakken vol eetbare paddestoelen kreeg. DSC_3674

En had ik al verteld dat ik bosbessen heb geplukt?

Dit vind ik nu het heerlijke aan de herfst! Een periode waarin de natuur van alles te bieden heeft en waarin het heerlijke landelijke leventje echt voelbaar is. Elke maaltijd bevat eten van eigen land en alleen de gedachte al aan een warm haardvuurtje, kaarsverlichting en een verwarmende stoofschotel… DSC_3656Wie houd er nu niet van de herfst?

 

Vriendschap

Voor en tijdens onze emigratie is vaak door mensen gevraagd waarom wij alles achter lieten voor en nieuw begin en of we het niet moeilijk vonden dat wij onze familie en vooral vrienden achter lieten.

Op dat moment antwoorde ik deze vraag altijd met “nee”. Omdat ik vond (en vind) dat je uiteindelijk toch zelf je eigen leven moet leiden en dat je het niet kan laten afhangen van anderen.

Daarnaast was ik ervan overtuigd dat je met een emigratie niet ineens je vrienden (en familie) kwijt raakt. Althans, niet je echte goeie vrienden natuurlijk! Maar wat natuurlijk wel lastig zou gaan worden is dat je je vrienden niet elke dag kan zien wanneer je dat wil. Beseften we ook heel goed dat wij onze vrienden in Nederland ook niet elke dag zagen (soms gerust een half jaar niet).

Dus sja, dan zit je in een nieuw land met z’n tweetjes (dat wel gelukkig) en dan moet je maar zien hoe alles gaat lopen. En terugkijkend is alles toch echt wel goed gelopen. Hebben we verrassend snel nieuwe vrienden (kennissen) gemaakt en is alles langzaam maar zeker steeds leuker geworden. Maar ergens miste ik toch wel eens die ene goeie vriend of vriendin. Gelukkig maakt Internet alles dan al een stuk makkelijker zodat je oude vrienden niet zo ver weg lijken. Maar een persoon om lekker even iets mee te doen, even bij langs te gaan, samen een bakkie te doen of gewoon even lekker te kletsen, dat was toch iets wat ik steeds meer ging missen.

Natuurlijk hadden we ook al aardig wat van die personen leren kennen waarmee we dat konden doen, maar de ene persoon is de andere niet en met de een doe je iets liever dan met de ander. Dus bleef ik een beetje dat gemis voelen. Gewoon een leuke leeftijdsgenoot (want dat is het grote probleem hier in dit vergrijzende, voor leeftijdsgenoten onaantrekkelijke gebied) met dezelfde interesses! Eerlijk gezegd heb ik het afgelopen jaar steeds meer de eenzaamheid voelen knagen.

Maar als je dan eenmaal aan het werk gaat in een branche die goed bij je interesses past, kom je vanzelf mensen tegen die je liggen. En plotseling had ik een nieuwe vriendin. Een leeftijdsgenoot met dezelfde moestuin-interesses, kippen, ganzen, eenden en een leuke man die het ook met mijn man goed kon vinden.

Zo kwam het er van dat we dagelijks bij elkaar op bezoek waren, samen aten, samen zwommen in het meer, samen dronken, bij elkaar logeerden en lief en leed begonnen te delen. En dat doen we nog steeds!

Het klinkt misschien wat overdreven, mijn blijdschap hierover. En ik denk dat ik het zelf ook overdreven had gevonden als ik nog in mijn oude huisje woonde, in het dorpje waar ik opgroeide met mijn oude vertrouwde basisschool vriendin bij me in de buurt. Maar als je eenmaal de stap naar een nieuw avontuur gemaakt hebt. Dan besef je ineens hoe waardevol sommige dingen zijn die de meeste mensen als vanzelfsprekend zien.

En dan zie je ineens hoeveel tijd een emigratie en integreringsproces nodig heeft.

Weinig nieuws

Langzaam maar zeker lijkt het er op dat ik steeds minders nieuws te vertellen heb. Hier en daar wat moestuin verhalen, hoe de natuur eruit ziet, maar de grote kraan met een stroom aan ideeen lijkt een beetje dicht gedraait. Slecht nieuws? Nee, eigenlijk juist niet. Het betekend gewoon dat we steeds meer gewend raken aan onze “nieuwe” stek, en dus steeds minder merkwaardigheden te vertellen hebben.

Maar nog steeds komen we natuurlijk dingen tegen die met emigreren of integreren te maken hebben (en nu bloglezeres E. inmiddels ook naar Zweden verhuisd is, horen we zelfs dingen die we van onszelf herkennen). En nog steeds maken we nieuwe dingen mee.

Zo is het nog niet zo lang geleden dat ik op een dag enorme kiespijn kreeg. Omdat deze kies wel eens vaker zeurde nam ik een pijnstiller in met de verwachting dat de pijn wel weer zou minderen, zodat ik dan later rustig eens bij de tandarts langs kon lopen. Maar de pijnstillers hielpen steeds minder en de pijn werd steeds erger. Mijn plan, om met een pijnstilletje nog even een dagje te werken en dan de dag daarna naar de tandarts te gaan, viel met een grote plons in het water want ik had de hele nacht wakker gezeten van de pijn. Dan komt toch eindelijk het besef dat ik eens naar een tandarts moet. En als dat dan midden in de vakantieperiode is, wat moet je dan?

Gelukkig hadden een aantal praktijken op hun website (want het was midden in de nacht) informatie over de andere praktijken die noodbehandelingen op zich namen. Leek het even dat ik naar Torsby of Sunne moest, maar gelukkig kon ik in Munkfors terecht. Daar werd mijn naar mijn verwachting de kies getrokken, maar eenmaal daarna bleef de tandarts door zoeken en praten met zijn assistent. Door zijn verschrikkelijke (skåne) accent begreep ik niet gelijk alles, maar wat ik wel begreep is dat hij met het ziekenhuis in Karlstad belde en dat ik na een ellenlange ondervraging (heb je koorts, hoofdpijn, ben je ziek, verkouden? enz.) met een bebloede tampon in mijn wang naar Karlstad moest gaan rijden om daar naar de kaakchirurg te gaan.

Kwam het even goed uit dat Wico langs was komen rijden, want hij mocht me dan mooi even naar Karlstad brengen. En dat even had ik wel weg kunnen laten want na een uur rijden plus zoeken naar de ingang, het juiste gebouw en de juiste lift mochten we bij de kaakchirurg ook nog even wachten. Werd er vervolgens een röntgenfoto genomen, keek de chirurg nog even snel en mocht ik me klaar gaan maken voor de operatiekamer.

Wat nu het geval was, is dat na het trekken van de kies bleek dat er een opening was vanaf die kies naar mijn bijholtes. Waardoor vervolgens een heleboel troep in mijn bijholtes is gekomen en de ontsteking heeft door kunnen zetten die kant op. De kaakchirurg teste dit met een leuk trucje. Hij spoot via mijn mond water door het gat waar de rotte kies had gezeten en vervolgens kwam het water via mijn neus er uit. Een hele vreemde gewaarwording natuurlijk! Maar fijn dat de chirurg vervolgens het gat gedicht heeft met een speciale afscheiding en daarna alles mooi gehecht heeft. Waarna ik een flink pakket medicijnen mocht halen en een mondspoeling om alle verwondingen (lekker overdrijven) goed schoon te houden.

En dit alles zorgde dat ik misselijk (van alle eerder geslikte pijnstillers), verdoofd en hongerig pas om een uur of 21:00 weer thuis was van een tandartsbezoekje welke om 13:00 begon.

Maar het mooiste van alles is dat ik dit hele avontuur Zweedstalig heb afgelegd. En natuurlijk konden we gelijk zien hoe alles hier in Zweden te werk gaat. Een enorm interessante nieuwe ervaring (voor iemand die uberhaupt nog nooit in een ziekenhuis geweest is!) en gelukkig is de pijn na een weekje helemaal verdwenen!

Moestuin

Wat een verschil is het toch om de moestuin nu te zien tegenover hoe die eruit zag toen ik net begon. Nu lijkt alles uit de grond gesprongen te zijn, een explosie van planten. En voorheen was alles nog kaal, netjes, kon je de aarde nog zien en waren de planten natuurlijk ook nog maar klein.

Nee, ik hou meer van dit uitzicht. Alles groeit, een deel bloeit, beitjes en vlindertjes fladderen rond en overal waar je kijkt is wel iets te zien wat geoogst kan worden. Meer dan ik zelf weg kan eten dus gelukkig kan ik hier en daar het een en ander verkopen!

Broccoli moet hoognodig geoogst worden, de aardappels schreeuwen dat ze uit de grond willen en hier en daar zijn al wat wortels, bieten en uien uit de grond getrokken. Die zullen dit jaar voor het eerst naar de aardkelder gaan (onder de rode schuur). Spannend hoe dat zal gaan!

Dan zijn er nog de pompoenen die flink doorgroeien en de hele tuin door willen kruipen, patissons die de kas overnemen (volgens de verpakking ranken ze niet!), komkommers waar geen einde aan komt, kalebas waar hopelijk nog een vrucht aan komt, paprika’s, pepers, een overvloed aan groene tomaten en tegen de hoeveelheid sla is niet op te eten.

De zomer is nog niet voorbij, maar ik kan nu al terugkijken op een geslaagd moestuin jaar!

Herfstig

Hoewel de zon nog geregeld schijnt is het niet meer zo warm als voorheen en komen er aardig wat regenbuien voorbij. Het lijkt er op of het begin van de herfst ingeluid is, maar natuurlijk wil niemand daar nog van horen. Krampachtig houden we ons nog even vast aan die heerlijke zomer waarin we hebben mogen genieten van prachtig weer, etentjes in de tuin, verkoelende duiken in het meer, oneindig veel bbq’s, prachtig uitzicht en een hele mooie oogst.

Daarom gaan we gewoon nog even door met genieten, bbq-en, afspraakjes maken, bieren en zolang het nog kan slaap ik nog een paar nachtjes in onze tent in de tuin.

Voorproefje

Na weken van op en top zomerweer werd ik vandaag gewekt door onweer en hoosbuien. Het tikken van de regen op de ramen, klonk mij als muziek in de oren want “herfst”!!! Het voelde als herfst! En er is geen ander die af en toe zo enorm kan verlangen naar de herfst als ik!

Dus terwijl het buiten bijna grijs zag van alle regen die met bakken uit de hemel kwam (wat heerlijk voor de moestuin!) en het meer donkerblauw en bijna paars kleurde in contrast met het groene gras van de tuin, trok ik mijn vrolijke keukenschortje aan en verzamelde een stuk of 10 potten en ingevroren fruit. Want vandaag ben ik gaan inmaken!

En niet zomaar inmaken! Nee, echte Engelse curd is er gemaakt. Overheerlijke, zoete, zure, romige fruitgoedjes in een potje! Om het eenvoudig te houden wordt het wel eens denigrerend aangesproken als jam, maar eigenlijk is curd de naam jam gewoon niet waard. Het is namelijk veel luxer qua ingredienten, lekkerder, heeft een consistentie vergelijkbaar met custard en is daardoor ook nog eens op meerdere manieren te gebruiken.

Curd behoort echt tot de duurdere high tea ingredienten uit Engeland. En ik snap soms ook niet dat maar zo weinig mensen het kennen. Zoet, ja dat is het dus we eten het niet te vaak natuurlijk. Maar het is zo feestelijk, verblijd de smaakpapillen en eenvoudig te maken!

Doorgaans wordt het voornamelijk gemaakt van citroen, en daar heb ik al vaker over verteld. Maar het is ook mogelijk om curd te maken van andere (zure) vruchten. Vandaar dat ik vandaag frambozencurd gemaakt heb, zwarte bessencurd en aalbessencurd. De geplande rabarbercurd heb ik nog maar even gelaten woor wat het was. Want curd is overheerlijk, maar niet veel langer dan twee weken houdbaar in de koelkast. (Nu las ik dat het ook goed in te vriezen is, maar dan loop ik mijn doel om de vriezer te legen voorbij! Maar voor een andere keer zeker een handige tip!)

Rodebessen curd

  • 3 koppen rode bessen
  • 6 eidooiers
  • 1 kop suiker
  • 8 eetlepels ongezouten roomboter

Kook de bessen tot ze kapot zijn gegaan en zeef zodat je alleen sap krijgt. Gebruik een halve kop sap en meng deze met de suiker en de eidooiers. Verwarm het geheel al roerend in een schaal of pan op een pan met kokend water. Blijf roeren terwijl het goedje langzaam warmer wordt. De curd wordt dan langzaam steeds dikker (dit kan gerust 25 minuten duren). Als deze dik genoeg is dan kan je het nog een keertje door een zeef halen zodat er geen klontjes in zitten. Vervolgens in schone potten doen en koud zetten.DSC_3528

En dit heerlijke goedje is ook te maken van frambozen, zwarte bessen en zelfs rabarber!

Uiteindelijk heb ik dit recept pas een week later kunnen posten omdat tijdens deze heerlijke regen en onweersbuien plotseling de modem ontplofte. Ergens in Uddeholm was een inslag en alle apparaten die daaraan verbonden waren zijn kapot gegaan. Bij ons resulteerde dit in een harde knal, een apparaat wat de lucht in schoot en op de grond viel en een week zonder telefoon of internet. Daarnaast is er zelfs nog een andere computer geraakt omdat deze met een kabeltje verbonden zat aan de modem. En laatst hoorden we van de buren dat ze nog nooit zo heftig onweer hebben meegemaakt als vorig weekend. Hebben we dat ook weer gehad… En dan nu weer helemaal bereikbaar!