Ongeschreven regels

Hoe langer we in Zweden wonen hoe meer we te maken krijgen met de Zweden en hun cultuur.

Er valt aardig wat te lezen en te horen over dit gemoedzame volkje met hun eigenzinnige gewoontes, maar sommige dingen daar moet je gewoon zelf achter komen.

Zo zijn er bijvoorbeeld “De ongeschreven regels”. Zou je een Zweed vragen welke deze zijn, zal die het zelf waarschijnlijk niet eens weten omdat het gewoon in hun systeem zit. Maar ik als “nuchtere Hollander” merk ineens dat hier en daar wat merkwaardigheden zijn…soms!

Misschien wel een van de belangrijkste ongeschreven regels is dat men zijn of haar schoenen uit doet bij binnenkomst in een huis. Doe je dit niet, ben je aardig onbeschoft. En voel je je een beetje rot als je dit prompt vergeten bent tijdens een kerstdiner (omdat de schoentjes zo mooi bij je outfit matchten!). Mocht je dan ook naar een feestje gaan en bijpassende hakjes willen dragen, neem deze dan mee in een tasje (draag in plaats daarvan gewoon je bonte moonboots door de sneeuw) en zet ze pas aan de voeten als je eenmaal binnen bent. Niemand die je hiervoor raar aan zal kijken, waarschijnlijk val je juist uit de maat als je op je “hello kitty sokken” rond moet sloffen.
Ook op scholen en kinderdagverblijven is het de gewoonte om binnen- en buitenkleding plus schoenen te hebben. Hier zijn ze gemiddeld per dag al een uur kwijt aan het omkleden van de kinderen mochten ze naar buiten willen gaan.
En mocht je een baan zien te vinden in dit wonderschone land. Vergeet dan niet je pedologisch verantwoorde oma-slippers. Hier heeft namelijk iedereen eigen schoenen op het werk liggen en er is zelfs een schoenenzaak die speciaal alle bedrijven af gaat om arbeidsschoenen te verkopen. Van jezus-sandaal tot glazen muiltje, allemaal pedologisch verantwoord en als je even geluk hebt krijg je hiervoor nog een vergoeding van de baas ook!

Een andere gewoonte die me vrij snel opviel, en welke voor ons overigens best onhandig is, is dat de wc vaak afgedekt wordt met de deksel. Waar wij vaak (vooral na schoonmaken) de bril en deksel omhoog doen, wordt deze hier juist omlaag gedaan. Mocht je dus een keertje nodig moeten, vergeet niet eerst te kijken voordat je op een dichte pot gaat zitten!

Dat ‘buitenlanders’ ons Hollanders bot en onbeschoft vinden, heb ik geregeld gehoord. Niet altijd begreep ik waarom. Eenmaal hier ben ik ‘onze’ botte eerlijkheid gaan waarderen. Waar een Hollander vaak gewoon zijn of haar ongezoute mening durft te geven, wordt in Zweden meestal het sociaal gewenste antwoord uitgesproken. En de Hollandse directheid wordt ook al niet op prijs gesteld, hier draait men namelijk liever om de hete brei heen (of doet men alsof er geen hete brei is). Zelf moet ik er even aan wennen. Het blijft namelijk lastig om te raden wat iemand nu eigenlijk echt wil zeggen en misschien is het ook beter om dit laatste gewoon ook maar niet te proberen.

Een laatste ongeschreven regel die ik hier wil bespreken is eentje waar ik zelf niet zo veel van begrijp. Men eet namelijk nooit het laatste stukje. Mocht er een overheerlijke taart liggen, dan laat men altijd het laatste stuk liggen. Staat er een pak met koekjes, pakt niemand de laatste. Met als gevolg dat de kast met snoepgoed op mijn stageplek gevuld stond met snoep- en koekpakketten allemaal leeg op 1 laatste stukje na.
En nog ‘lulliger’ is het dan als je onwetend wel het laatste stukje gedroogd fruit uit de zak pakt en vervolgens verontwaardigd aangekeken wordt door je collega’s die (zonder Hollandse directheid) er niets van zullen zeggen, maar alleen maar vreemde blikken naar je werpen!

Best wel handig als al die ongeschreven regels gewoon eens een keertje opgeschreven zouden worden, niet?

Tuinieren

De afgelopen week hebben we mogen genieten van heerlijke temperaturen. De warmte begon zo rond pasen en is sindsdien gebleven.

Vogels kwetteren, bomen krijgen langzaam steeds meer groene knopjes en ons gras is zelfs al groen!

Mijn slippers heb ik tevoorschijn gehaald en mijn vrije dagen ben ik nergens anders meer te vinden dan in onze tuin.

Net als Wico ben ik nu geregeld in de tuin aan het klussen. Hij in zijn warme, beschermende pak met kettingzaag en ik gewapend met een schep vanwege het planten van de nieuwe kruisbessenstruiken, een jong perenboompje en onze drie nieuwste aanwinsten: Twee verschillende pruimenbomen en een kersenboom. Ook gebruikte ik mijn schep bij het vullen van mijn nieuwste bakken in de moestuin en geloof me vooral dit laatste project staat niet stil!

De schade die een vallende boom heeft toegericht aan de vuurplaats is nu goed zichtbaar, de vogels genieten van hun vetbolletjes en manlief brengt speciaal voor mij (snakkend naar rabarber) een flesje rabarber- en vlierbloesemlimonade mee.

Tijdens het klussen in de tuin komen we zo af en toe ook nog tot nieuwe ontdekkingen. Zo hebben we sporen van elanden gevonden, blijkt het vol te staan met de typisch Zweedse lentebloem “vit sippan” en blijkt de rabarber ondanks een tuinongelukje (een aanvaring met de grasmaaier) toch gewoon weer te groeien.

Heerlijk toch zo’n landelijk leventje??

Terras

 

Al die tijd dat we hier woonden was het er al, maar nooit hebben we er wat mee gedaan. Het terrasje om de vijver. Eerlijk gezegd waren we het ook helemaal vergeten. Tot ik tijdens een van mijn rondes door de tuin ineens weer de stenen voelden onder een dikke gras- en moslaag.

Nu was het maar eens tijd om die stenen te voorschijn te halen. Met als gevolg een paar uurtjes flink klussen in de buitenlucht. Het duurde even, maar dan heb je ook wat!

Een fijn beschut plekje waar je in het zonnetje kan zitten en nog van mooi uitzicht mag genieten ook!

DSC_3002 DSC_3004 DSC_3009 DSC_3006

Zalige zaterdag

Eerder vertelde ik al eens dat ik mijn best doe om glutenvrij te eten. In het begin best lastig, maar een stuk makkelijker toen ik de geweldige glutenvrije boterhammen in de supermarkt vond. Hoewel?

Het nadeel aan glutenvrije producten is dat er vaak allerlei andere (door mij ongewenste) ingredienten in zitten zoals suikers en van die onuitspreekbare dingen waarvan je nooit geweten had dat je het kon eten.

Daarom nam ik mij voor om de glutenvrije boterham niet als dagelijks brood te beschouwen. En dat nam ik hetzelfde voor met de andere glutenvrije goedjes. En dan moet je voor het avondeten ineens nog wat creatiever worden!

Zo herinnerde ik me dat ik in onze voorraadkast (eigenlijk walk in closet) nog een aantal pakken heb met dingen zoals linzen. Tijd dus om daar eens iets mee te doen!

Een salade bijvoorbeeld: Linzen met zongedroogde tomaatjes

  • 400 g pomodori of romatomaten (ca. 5 stuks)
  • 8 takjes tijm
  • 1 el olijfolie
  • 2 el dikke balsamicoazijn (crema di balsamico)
  • 1 kleine rode ui, in flinterdunne ringen
  • 1 el rodewijnazijn (goede kwaliteit)
  • 1 tl zeezout
  • 2 blikken linzen (a 400 g)
  • 3 el olijfolie
  • 1 teen knoflook, fijngehakt
  • zwarte peper
  • 3 el peterselie, fijngesneden
  • 3 el bieslook, fijngeknipt
  • 4 el dille, fijngehakt
  • 80 g milde gorgonzola (kaas), in grove stukjes

Begin met de gedroogde tomaten. Verwarm de oven tot 130 ºC. Snijd de tomaten in vieren en leg de parten op de velkant op een bakplaat. Verdeel de takjes tijm erover. Besprenkel ze met de olijfolie en de balsamico en bestrooi met wat zout. Zet ze 1 1/2 uur in de oven tot ze half gedroogd zijn. Gooi de tijm weg en laat de tomaatjes iets afkoelen. Doe ondertussen de rode ui in een middelgrote kom. Giet de azijn erover en bestrooi met zeezout. Roer alles door en laat de ui een paar minuten staan zodat hij zachter wordt. Warm de linzen op in een steelpan. Laat ze in een zeef uitlekken en meng ze nog warm door de ui. Voeg ook de olijfolie, knoflook en zwarte peper toe. Meng alles en laat afkoelen. Schep als de linzen koud zijn de kruiden erdoor. Proef en voeg zo nodig nog wat zout en peper toe. Stort de linzen als een berg op een groot bord of platte schaal en doe de tomaten en gorgonzola erbij. Sprenkel het tomatenvocht erover en dien de linzen op.

En dan is er ook nog een recept van Gwynneth Palthrow.

Of een Turkse soep

  • 1 ui
  • 1 teentje knoflook
  • 4 tomaten
  • 1 gedroogd chilipepertje (chillie)
  • 175 g gedroogde blonde linzen
  • 4 takjes peterselie
  • 4 takjes verse munt
  • 1 eetlepel olijfolie
  • 2 theelepels paprikapoeder mild
  • 2 vleesbouillontabletten
  • zout

Ui en knoflook pellen en snipperen. Tomaten inkruisen, enkele seconden onderdompelen in kokend water, afspoelen onder koud water, ontvellen, zaadjes verwijderen en vruchtvlees in stukjes snijden. Pepertje verkruimelen. Linzen wassen en laten uitlekken.

In ruime (soep)pan olie verhitten en ui en knoflook zacht fruiten. Stukjes tomaat, pepertje en paprikapoeder toevoegen en geheel nog ca. 1 minuut bakken. 1 liter water en bouillontabletten toevoegen en linzen erdoor mengen. Geheel aan de kook brengen en bouillontabletten laten oplossen. Zodra soep kookt, vuur lager draaien en ca. 55 minuten zachtjes laten sudderen tot linzen zacht zijn. Peterselie en munt fijn hakken. Soep op smaak brengen met zout. Bestrooien met peterselie en munt. Serveren met brood.

En is er zelfs nog een Marokkaanse versie van deze soep en een recept voor Harira. En wat dacht je van een Tajine of gevulde paprika’s?

Er is weer genoeg te vinden op het Web en ik ben zelf nu wel een beetje in de linzenstemming gekomen moet ik zeggen.

EnjoY!

Pasen

Feestdagen zijn van die dagen die een emigratie soms een beetje lastig maken. De periode rond kerst bijvoorbeeld is een tijd die je het liefste met familie en vrienden doorbrengt. Maar door een emigratie is dat ineens niet meer zo makkelijk te realiseren.

En dan is er ook nog het land waar je inmiddels woont met een eigen cultuur, tradities en gewoontes welke voor jou als buitenlander soms nogal vreemd kunnen lijken.

Zo zijn er in Zweden rond de paasdagen gewoontes die voor mij kant noch wal raken. En daarnaast ervaar je ineens in hoeverre je een ‘buitenstaander’ bent want een sterke gewoonte van de Zweden is dat zij tijdens feestdagen (uitsluitend) met familieleden dineren.

Gelukkig zijn wij niet de enige die niet uit de Zweedse rotsen getrokken zijn en werden we uitgenodigd door onze Duitse vrienden. Daar stond een sfeervol opgemaakte tuintafel klaar met twee verschillende taarten plus mijn zelfgemaakte sinaasappel-kwarktaart. We hebben heerlijk kunnen genieten van het warme zonnetje, het eten, de rust en vervolgens een barbeque bij kampvuur.

Ook maakte ik nog even wat foto’s van het huis van mijn Duitse vriendin want zoals altijd had ze het heel sfeervol ingericht passend bij de tijd van het jaar.

Zalige zaterdag

Vorige week vertelde ik over een aantal boerenkool recepten die ik op het net (met dank aan Appie) gevonden had. Maar het lekkerste recept van allemaal (geloof me!) was ik vergeten (tromgeroffel)…..

Boerenkool chips

Boerenkoolchips kan op verschillende manieren gemaakt worden (zo moeilijk of eenvoudig als je zelf wil) in de oven en is een gezonde variant op chips. Wil je het eenvoudig houden dan masseer je de losgeriste koolstukken (scheur ze op chipsformaat en laat de stengel weg) alleen in met wat olie en strooi je er vervolgens kruiden naar eigen keuze over. bak ze dan in de oven op ongeveer 100 graden tot ze helemaal droog en knapperig zijn.

Wil je een uitdagender project (met lekkerdere smaken) dan kan je bijvoorbeeld als volgt te werk gaan. En ja, het lijkt allemaal wat vreemd die ingredienten maar het smaakt echt super!!

Wil je liever een uitgeschreven recept proberen, kijk dan eens hier.

enjoy!

Berkensap

In deze tijd van het jaar, als alles weer begint te bloeien en groeien en de vloeistoffen weer gaan stromen in bomen en planten, is het mogelijk om zelf berkensap te tappen.

Heel eenvoudig knip je een stukje van een tak, doe je er een fles omheen waarmee je het vocht op kan vangen en maak je de fles goed vast zodat deze er een paar uur kan hangen. Nadat onze fles een nacht gehangen had konden we meer dan 1 liter berkensap drinken. De smaak was niet geweldig, maar ook niet vies. Het lijkt veel op water met een heel licht zoetig smaakje en het schijnt heel gezond te zijn!DSC_2825Het sap van de berk bevat van nature zo’n 15 sporenelementen (0,5 g. per liter) waaronder hoofdzakelijk kalium,calcium,magnesium en in mindere mate ook mangaan. Ook bevat het sap kobalt, lithium,chroom en selenium waarvan de werking tegen vrije radicalen bekend is. Tegen eind maart bevat het sap zo’n 10 à 15 g suiker (vooral glucose en fructose) per liter. Het is rijk aan appelzuur (tot 600 mg per liter) en levert eveneens tot 500 mg per liter vrije aminozuren zoals glutamine, citrulline, glutaminezuur, isoleucine, valine en asparagine. 
Het sap uit de stam van de berk, vroeger ´nierboom´ genoemd, werd vroeger voor bloedzuivering gebruikt en is uitstekend voor een goede vochthuishouding met zuiverend effect.
Berkensap wordt ook uitwendig gebruikt. Bij een onwelriekende adem spoelt u er de mond mee, u kunt het gebruiken om er een onzuivere huid mee in te wrijven en kunt het verdund gebruiken als spoelmiddel om het haar glanzend te houden!

En dit is nog maar een klein stukje tekst wat ik van deze site afgehaald heb.

Wij hebben nu een paar flessen buiten hangen en wat in de koelkast. Gewoon omdat het leuk is dat ik zelf eten en drinken uit de tuin kan halen! 😉

Perenboom

Onze boomgaard is uitgebreid met een perenboom. We hebben deze samen geplant en het is de eerste boom op ons ‘landgoed’ die we zelf geplant hebben. Nu hopen dat we er maar veel peren van mogen plukken!DSC_2833

Made on monday

Eerlijk moet ik bekennen dat ik mijn gevoel voor tijd een beetje kwijt ben met de wisselende diensten die ik op het werk draai. Ik weet nu dus niet meer wanneer ik dit projectje heb afgerond, maar de titel is zo lekker makkelijk dus gewoon ‘op maandag’!.

Ik maakte speciaal voor mijn vogelvriendelijke tuin vogelbollen zelf. Heel makkelijk met cocosvet en zaadjes. Het vet maak je vloeibaar in een warm pannetje, de pitjes gooi je er in (als het afgekoeld is anders krijgen de beestjes gepofte zaadjes te eten..ook lekker trouwens!) en dan kan je het vet in een vormpje naar keuze gieten met eventueel al een ophangkoord er in. Heel eenvoudig, maar toch leuk om te doen!DSC_2824DSC_2832 DSC_2831