Joggen en fietsen

Terwijl ik vandaag een rondje aan het joggen was, heb ik wat foto’s gemaakt om een indruk te geven van de omgeving voordat de lente zichtbaar wordt. Het is (nog) geen vrolijke boel, maar gelukkig wel lekker zonnig. De temperatuur wisselt tussen de 5 en 15 graden (gok ik nu een beetje) en soms vriest het nog in de nacht.

Ook gister tijdens mijn fietstocht van Hagfors naar Uddeholm heb ik wat kiekjes geschoten, soms letterlijk tijdens het fietsen! šŸ™‚

Zalige zaterdag: Triple chocolate muffins

Omdat deze koekjes van Nigella Lawson en deze zelfverzonnen brownies zo leuk er uit zien en lekker zijn, wilde ik een nieuwe variant maken: De triple chocolate muffin!

Ik heb het web afgezocht naar een recept wat hierop leek of wat ik zelf zou kunnen tweaken en ik vond het!

 

Triple chocolate muffins

  • 100g chocola
  • 300g zelfrijzend bakmeel
  • 1el bakpoeder
  • 100g donkere muscovado suiker (basterd suiker in NL)
  • 250ml melk
  • 50g gesmolten boter
  • 2 losgeklopte eieren
  • 50g donkere chocolade stukjes
  • 50g melk chocolade stukjes
  • 50g witte chocolade stukjes (zelf verzonnen)

Smelt de 100g chocola au bain marie. Zeef de bakmeel en bakpoeder en meng door elkaar. Voeg de rest van de ingrediƫnten (behalve de stukjes chocolade) toe aan de afgekoelde gesmolten chocola. Roer vervolgens met een lepel de droge ingrediƫnten erdoor en als laatste de stukjes chocolade. Roer niet te lang!

Volgens het recept maak je hiermee 6 muffins, maar ik heb er veel meer uit kunnen halen!

Enjoy!

Helaas viel bij mij het resultaat tegen wat veroorzaakt kan zijn door een aantal dingen. Hier in Zweden is doorgaans geen zelfrijzend bakmeel te krijgen. Nu heb ik via een forum voor Zwederlanders een soort gelijk ingrediĆ«nt gevonden “extra fint mjƶl”, maar dit kan toch een ander resultaat hebben dan gewend. Daarnaast heb ik hier de “muscovado” suiker gekocht waarover in het recept gesproken werd. Deze suiker is totaal anders dan wat we in Nederland gewend zijn en als je de suiker zo uit de zak proeft zit er een sterke drop smaak aan!!

Gelukkig was de dropsmaak niet meer te herkennen in de muffins, maar ze leken minder zoet dan waarschijnlijk de bedoeling was. Daarnaast hadden de muffins een structuur die richting ‘wit brood’ gaat. En het allerbelangrijkste: de muffins smaakten eigenlijk niet echt naar chocola!

Wat mij betreft, was dit recept een mislukking. De muffins zagen er prima uit en er wordt ook van genoten, maar volgende keer als ik iets soortgelijks wil maken zoek ik een ander recept.

Deze muffins zijn nog wel wat lekkerder te maken door een topping erop te maken van 100g chocolade gesmolten met 100ml slagroom. Beetje af laten koelen en over de muffins laten druipen of smeren.

De foto is niet door mij gemaakt!

 

 

Daten

Op de Blog van een Zweedse Blogster, kwam ik een interessante post tegen over de Zweedse manier van daten. Schijnt dat de gewoontes hier toch wat anders (en geĆ«mancipeerder) zijn dan in Nederland (en veel andere landen). Voor wie geĆÆnteresseerd is in een Zweedse lover, ga dit vooral even lezen!! šŸ˜‰

Klik hier om het artikel te lezen

Ik moet zeggen dat ik hier niet voor in ben. Ik houd niet van ‘om de hete brij draaien’, maar dat zal dan ook wel typisch Nederlands zijn. De Zweden zijn veel afwachtender en zeer bescheiden. (Doe mij dus maar een ‘brutale’ directe Hollander dan!) šŸ˜‰

Er was eens..

Er was eens een meisje, of eigenlijk een ‘flicka’ want zo heet dat in het land waar zij woonde. Het meisje wilde graag een wandeling maken en liet zich, door haar prins op het witte paard, afzetten zodat zij zelf naar haar kasteel terug zou kunnen lopen. Zij liep door een dorpje met allemaal mooie vrolijk gekleurde huisjes en schilderachtige tafereeltjes. Af en toe fietste er een dorpeling langs, die haar vriendelijk groette en flicka lachte de dorpeling dan vriendelijk toe omringd door vogeltjes, konijntjes en hertjes die zo graag naar haar gezang luisterden.

Bij de rand van een bos aangekomen besloot flicka dat zij de wandeling langs de weg, druk bereden door koetsen in verschillende kleuren en maten met koetsiers in verschillende kleuren en maten, minder prettig vond. Zij koos ervoor om het bospad op te gaan, dat parallel leek te lopen aan het pad langs de weg. Dit bospad zag er veel mooier uit en het had iets magisch, alsof het haar lokte. Ze wandelde gedreven verder, want zij had zich voorgenomen om de wandeling in een uur uit te lopen (zodat zij voor het slaan van de klok thuis zou komen en er geen betovering verbroken zou worden).

Al snel was flicka zo afgeleid door de schoonheid van het bos; de hoge bomen die haar zo klein als een miertje deden lijken, het vogelgezang, de bosgeuren en de kleurrijke versiering op sommige bomen dat zij niet doorhad dat zij de wielen van de koetsen niet meer op het wegdek kon horen rollen. Zij had de kleurrijke versieringen gevolgd en toen zij eenmaal ontdekte dat zij niet meer wist waar ze was, besloot zij dat ze de versieringen zou blijven volgen. Ze was immers vergeten om broodkruimeltjes te strooien en de dieren konden haar ook niet vertellen welke kant ze op moest. Flicka verwachtte dat de versieringen vanzelf de weg naar het einde van het pad, en misschien wel het huis van haar zeven vrienden, zouden wijzen. Het was immers een magisch bos!

Toen flicka moe begon te worden, zag zij in de verte een huisje dat zij aan het begin van de wandeling ook gezien had. Het was aan de andere kant van een ravijn, maar ze was blij dat zij de weg terug bijna gevonden had. Ze moest nog een steile helling opklimmen en dan zou ze de weg naar het huisje al kunnen zien.

Maar wat zag flicka daar? Schurken hadden de mooi versierde bomen omgehakt. Nu kon flicka de weg nooit meer volgen! Ze voelde de moed in haar, al zo zware, schoenen zakken en wist even niet meer wat zij moest doen. Als zij door het sombere kale stuk verder zou lopen, zou zij verdrietig worden van het pijnlijke aangezicht. En zij zou niet weten waar zij heen zou moeten. Ook liep zij het risico dat de schurken haar dan zouden zien! Dit was absoluut geen goed plan(zie foto waarom;)).

“Had ik mijn magische bonen maar bij me dan kon ik op de bonenstaak klimmen en zien waar ik heen moest”, dacht ze.

Flicka nam even een pauze om een beschaafd plasje achter een magische spar te doen en besloot vervolgens dat zij de weg terug zou lopen zoals zij was gekomen. Inmiddels deden haar voeten pijn, want zij had haar doordeweekse werkschoentjes aan en niet haar comfortabele glazen muiltjes, maar ze moest toch verder want als ze zou stoppen zou ze pas echt voelen hoe moe ze was en niet meer verder willen. Het meisje probeerde alle versierde bomen terug te vinden die ze op de heenweg had gezien en ze lette goed op in de hoop geen boze wolf tegen te komen.

Na een poos lopen kon zij ineens de koetsen op de weg weer horen en dat maakte flicka blij. Ze wist dat ze nu de goede richting in liep. En niet veel later kon zij de koetsen zien. Flicka wandelde verder in de richting van de koetsen en vond het pad dat zij in eerste instantie zou gaan bewandelen. Ze is op dit pad verder gewandeld richting haar paleisje, langs een waterval, door een weiland waar een flinke kille wind stond en langs de paarden die haar begroetten. Eenmaal thuis werd zij blij begroet door haar gelaarsde, zwarte katten en heeft zij gelijk een verwarmend bad genomen, haar lege maag gevuld en was zij blij dat dit sprookje geen ‘Grimm’ einde heeft gekregen.

Eind goed al goed! šŸ˜‰

Gezonderdag

Eten wat het seizoen je biedt

Tegenwoordig is in de supermarkten het hele jaar door een overvloed aan groenten en fruit verkrijgbaar. Allerlei tropische en inheemse producten zijn het hele jaar door verkrijgbaar terwijl het eigenlijk veel beter is om groenten en fruit te eten van het seizoen en het land waar je op dat moment leeft!

Niet alleen omdat het vervoer van alle producten veel energie kost, milieu vervuiling veroorzaakt en de lekkere en gezonde eigenschappen van de producten vermindert (zou het? als een bootreis drie weken duurt?), maar vooral omdat de natuur je biedt wat je op dat moment nodig hebt.

In de lente en de zomer is het warm, zijn we veel meer buiten en hebben we vaak meer behoefte aan frisse, vochtrijke producten. Terwijl je in het najaar en de winter door de kou meer hebt aan volle, voedende producten die warmte en voldoening bieden. Herken je dit? De natuur is perfect afgestemd op onze behoeftes. Echter, door de opkomst van de export, kassen en kunstmest kunnen we tegenwoordig alles krijgen wanneer we maar willen. We zijn niet meer afhankelijk van de natuurlijke processen en de meeste mensen hebben geen idee meer van seizoensgroenten of fruit.

Het najaar is misschien wel het meest kleurrijke seizoen. Kijk maar naar alle verschillende tinten in de natuur; oranje, groen, geel en rood, het kom allemaal terug. Ook in ons eten. Voedzame, smakelijke en geurige producten zijn volop te koop; aubergine, pompoen, broccoli, rode biet, bramen, bessen en pruimen.

Ondanks dat de winter het koudste seizoen is, is er toch meer dan genoeg groente en fruit te vinden die ook op een koude grond kunnen groeien. Stevige producten met volle smaken en belangrijke vitamines, geschikt om voedzame winterse maaltijden van te bereiden: witlof, winterpostelein, boerenkool, rode en witte kool (zuurkool), pastinaak, mandarijnen, appels en peren.

Het voorjaar is het seizoen van vernieuwing, geboorte. De blaadjes komen weer aan de boom, er worden jonge beestje geboren en dit zie je ook terug in de groente- en fruitteelt. In dit seizoen zijn o.a. de volgende groente en fruit volop van eigen bodem te verkrijgen: asperges ( mei), spinazie, doperwtjes, tuinbonen, kropsla, appels, peren en sinaasappels.

Door zon en warmte gedijen veel groente en fruit goed op de Hollandse bodem. De zomer is dan ook het seizoen van overvloed. Veel zacht fruit en smakelijke groente zoals: peultjes, paprika, tomaten, venkel, courgette, aardbeien, frambozen, meloen en perziken.

Het mooie is dat producten uit een seizoen niet alleen helpen door bijvoorbeeld een verkoelende werking te hebben (zomerse producten), maar ook door bijvoorbeeld boordevol vitaminen te zitten als je ze het hardst nodig hebt (kolen in de winter)!

Misschien denk je dat als je eet met de seizoenen, je maaltijden eentonig of saai worden. Maar niets is minder waar! Als je je juist een beetje verdiept in wat in welk jaargetijde te verkrijgen is, zul je veel meer nieuwe groente en fruit ontdekken. Daarnaast zijn seizoensgroenteĀ  en -fruit vaak veel smaakvoller, bevatten meer vitamines en zijn, ook niet onbelangrijk, veel goedkoper. Heb je bijvoorbeeld wel eens aardbeien in de winter gekocht? Deze komen meestal uit Spanje of Marocco en zijn door het transport vaak schikbarend duur en qua smaak niet te vergelijken met de volle rode zomerkoninkjes van eigen bodem.

Dus probeer het eens uit: Eten wat het land te bieden heeft. Dit scheelt geld, is beter voor de gezondheid en nog lekkerder ook!

En dat biologisch (dynamisch) de beste keus is, hoef ik hopelijk niet meer uit te leggen, toch? Maar dat kan ik altijd nog in een volgende post doen! šŸ˜‰

Wij zijn overigens al begonnen aan het opbouwen van onze moestuin en hopen over een paar maanden hier de vruchten van te kunnen plukken! šŸ˜‰

Er zijn een heleboel kookboeken die rekening houden met de seizoenen. Een van de leukere vind ik het kookboek van Lisette Kreischer “ecofabulous koken met de seizoenen” (veganistisch), een boek dat ook als leesboek erg prettig is. Daarnaast vind ik het boek van Jamie Oliver “Thuis bij Jamie” waarin hij in zijn eigen moestuin te werk gaat ook ontzettend leuk! Bijbehorend zijn opnames gemaakt die ook op youtube te zien zijn, erg leuk om te zien!

Ik kwam ook nog een filmpje tegen van Lisette Kreischer

Enjoy nature!! šŸ˜€

Moestuin

De lente is langzaam op gang gekomen en dit is een mooie periode om voorbereidingen te treffen voor de moestuin die we graag willen gaan aanleggen in onze tuin.

Vooral vandaag, nu het regent en ik niet op de veranda zit te zonnen, kan ik even op het Net zoeken naar informatie. Wat zijn er veel verschillende planten om uit te kiezen en wat is er veel informatie en kennis die je ‘ zou moeten hebben’ om met de tuin te beginnen.

In ons oude tuintje hebben wij al eerder een moestuintje gehad, maar nooit hebben we ons echt verdiept in alle ‘ins & outs’. Eigenlijk ben ik het nu ook niet van plan. We kiezen wat we willen, zorgen dat het op een goeie plek staat waar het plantje fijn (en blij) kan groeien en zien vanzelf wat er van komt. Dat vind ik ook eigenlijk het leukste, gewoon zien hoe het loopt en blij zijn met wat er wel of niet uit resulteert.

We zijn nu dus nog aan het bedenken waar we de moestuin willen, hoe die eruit moet komen te zien en wat er allemaal in moet komen staan. Ik vind het een leuke klus, met het vooruitzicht dat we over een paar maanden er de vruchten van zouden kunnen gaan plukken. Ik heb er alvast zin in en denk terug aan de oogst van vorig jaar (in Nederland en Zweden).

Komen jullie over een paar maanden bij ons eten ‘van het land’ ?

 

Paasversiering

Ik weet niet of ik dit jaar mijn huis in de Paassferen ga brengen, maar moet eerlijk zeggen dat ik de Zweedse Paasversiering best leuk eruit vind zien!

Deze foto’s zijn gemaakt door een andere Blogster die haar huisje versierd heeft met veren in mijn favoriete kleuren.

Wie wat bewaart….

….heeft wat (ook al is het voor een ander)!!

Vanwege het goeie weer van zondag ben ik maandag de schuur ingedoken op zoek naar een ligstoel die daar ergens nog zou moeten staan. Vorig jaar zomer hadden we ontdekt dat de vorige bewoners twee ligstoelen hadden laten staan en dat kwam ons heel goed uit! (We hebben er toen een op de stijger gezet, en dat is een van mijn favoriete plekjes geworden!)

Nu moest ik dus eerst door een jungle van een tuin, die drie jaar niet onderhouden is, om bij de schuur te komen. En vervolgens in de schuur kijken waar ik de stoel zou kunnen vinden…

Wat staat die schuur vol spullen zeg! Het is net schatzoekertje spelen want bij elk bezoek wordt ik weer verrast door een nieuwe ontdekking. “Wie zou dit gebruikt hebben, wanneer en hoe zou het eruit hebben gezien in die tijd?” Er staan en hangen allerlei spullen: ouderwetse Skilatten, drie sparks, tuinierspullen, een stoere slee, vooral veel ouderwetse visnetten en nog allerlei zooi waarvan ik het nut niet eens weet. En dit is alleen nog op de eerste etage!

Eenmaal op de begane grond (dit zijn drie ruimtes) kwam ik de ligstoel tegen, maar ook nog ander tuinmeubilair. Zo stond er een tafel die mooi is voor op het balkon, maar ook twee stoelen en een tafel die leuk op de veranda passen! Wat een leuke verrassing! Het is natuurlijk wel ‘oude zooi’, maar zolang we onze tuinmeubilair nog niet hebben (lees: nog in NL staat) wel heel handig. En eigenlijk vind het juist leuk om spullen te hebben waar al een verhaal aan vast zit.

Na alle spullen vanaf de schuur naar ons huis te hebben gesjouwd ben ik het eens gezellig neer gaan zetten. Ik herinnerde me dat ik op zolder iets had gezien, wat mogelijk een tafelzeil kon zijn. Dus heb ik het naar beneden gehaald en bleek het inderdaad een schattig ouderwets tafelzeil te zijn met bloemetjes. Wat leuk dat de vorige bewoners zoveel spullen achter gelaten hebben en dat wij die nu juist goed kunnen gebruiken!

Ik heb vandaag al kunnen genieten van de gezellige zithoek en het voelt nu echt weer wat meer ons eigen paradijs! Ik kan niet wachten tot de zomer! šŸ™‚

Wanneer komen jullie langs?

Pasen

Tijd voor een beetje cultuur.

Met Pasen in het vooruitzicht, is het natuurlijk tijd voor een omschrijving van het Zweedse PƤsk. Een feest (natuurlijk) vol traditie en oude gewoontes.

Het lange Paasweekend begint al op ‘witte donderdag’ als alle scholen en bedrijven om 12:00 sluiten.

In Zweden heerste lang (voordat de kerk zich ermee ging bemoeien) het bijgeloof dat de toverkracht van heksen rond Pasen het sterkst en meest actief zou zijn. De heksen zouden met behulp van hazen melk van andermans koeien stelen. Op ‘witte donderdag’ zouden de heksen op hun bezem (met ketel voorop en kat achterop) naar een bijeenkomst met de duivel op de berg ‘BlĆ”kulla’ vliegen. De heksen zouden regelmatig duikvluchten maken en kinderen billenkoek geven met hun bezem om ze vervolgens te trakteren op een beschilderd ei van papier-marche met marsepein en snoepjes er in. Deze eieren worden tegenwoordig door de ouders uitgedeeld aan de kinderen.

De vlucht richting ‘BlĆ”kulla’ zouden de heksen gezamelijk maken en tot die tijd verstopten zij zich in een kerktoren. Hier schraapten zij ijzer van de kerkklokken voor hun geheime vliegmengselĀ  (waardoor hun bezem zou kunnen vliegen). In Zweden is het een bewijs van grote moed of domheid om de nacht van ‘witte donderdag’ in een kerktoren door te brengen en doen allerlei verhalen zich te ronde over jonge mannen die dit toch waagden met de meest vreselijke gevolgen.

Op zaterdag of zondag zouden de heksen terug komen.

Het aansteken van de haard op Paasmorgen was ook omgeven met bijgeloof. Degene die op deze ochtend als eerste de haard aan had, zou Ć©Ć©n van de Paasheksen zijn. Daarnaast konden heksen bij terkuomst klem komen te zitten in schoostenen. Dus om er zeker van te zijn dat de schoorsteen ‘veilig’ was, moesten eerst negen verschillende soorten takken worden verbrand.

Als bescherming tegen de slechte krachten, en om te voorkomen dat de heksen zouden terugkomen van ‘BlĆ”kulla’, werden in deze periode vreugdevuren gebouwd. Met geweren werd in de lucht geschoten en heilige symbolen (kruisen en sterren) werden op deuren geschilderd. psalmboeken werden begraven in tuinen en zeisen en bijlen werden kruislings boven het vee gehangen. In het moderne Zweden is het stoken van het grootste vreugdevuur nog steeds een nationale sport, maar dit wordt tegenwoordig op 30 april gedaan. De vuurwapens zijn vervangen door vuurwerk.

De woensdag voor Pasen heet in Zweden Dymmelsonsdagen, en heeft iets weg van ons 1 april-gebruik. Op deze dag is het de bedoeling bij iemand iets geks op zijn rug te hangen zonder dat hij dit merkt. Ook heet deze dag zo omdat men de kerkklokken bedekte zodat ze minder hard zouden luiden op de daarop volgende dagen.

Op Witte Donderdag of op Paasavond verkleden Zweedse jongens en meisjes zich als heksen (hoofddoekjes, roze wangen en kleurrijke oude kleding) en bezoeken ze de buren. Ze delen een versierd kaartje (een Paaskaart), beschilderde eieren of een tekening uit in ruil voor iets lekkers of geld. In West-Zweden worden rond deze tijd veel anonieme Paaskaarten bezorgd.

Goede Vrijdag (lange vrijdag genaamd) staat in het teken van een andere traditie. De landheren mochten op deze dag hun personeel en kinderen slaan met berkentwijgen. (veel vroeger sloeg men elkaar met berkentakken waarvan de blaadjes al uitgekomen waren en was dit een teken van vruchtbaarheid en geluk). Later bezochten de jongemannen alle boerderijen in de omtrek en sloegen meisjes met berkentwijgen tot ze iets alcoholisch te drinken kregen. Op Paaszondag was het de beurt aan de meisjes om hetzelfde bij de jongemannen te doen. Of dit tegenwoordig nog gedaan is weet ik niet, maar als iemand mij op die dag komt slaan met een berkentwijg zal ik hem vriendelijk doch dwingend de deur wijzen of kennis laten maken met mijn ‘rechtse directe’! šŸ˜‰

De berkentakken worden nog steeds gebruikt, maar tegenwoordig alleen als versiering. Men steekt er gekleurde veertjes in wat er heel feestelijk uit ziet. Ik heb al verscheidene potten met versiering zien staan in het centrum van Hagfors.

In Zweden wordt deze dag ‘LĆ”ng fredag’ genoemd doordat deze dag in het teken van soberheid zou staan vanwege de kruisiging van Jezus Christus. Op deze dag was er geen enkele vorm van vermaak (toneel of televisie) waardoor de dag wel erg lang leek te duren.

Tijdens het vrije Paasweekend vindt er een kleine volksverhuizing plaats. Vrienden en familie zoeken elkaar op om samen de Paasmaaltijd te nuttigen. En omdat Pasen het eerste lange weekend is van de lente, is dit voor velen de eerste reis naar hun vakantiehuisje, dat de hele winter was vergrendeld en verlaten.

In dit weekend krijgen de kinderen een beschilderd, kartonnen Paasei gevuld met snoep. Dit snoepgoed kan in winkels geschept worden en komt in allerlei vormen. Sommige ouders maken hier een hele speurtocht van, terwijl anderen het op een makkelijk zichtbare plek ‘verstoppen’.

De Paasmaaltijd is vergelijkbaar met het kerstdiner alleen bevat deze maaltijd meer gerechten met ei.

Opvallend is, dat het Paasfeest in Zweden bijna net zo wordt gevierd als het Kerstfeest, maar dat er weinig waarde gehecht lijkt te worden aan het Christelijke Paasfeest. Ook is het Zweedse Paasfeest niet te vergelijken met het Pasen waarin hazen voorkomen. Toch wordt het groots gevierd en niet alleen vanwege de traditie, maar ook omdat iedereen blij is dat de winter voorbij is! Pasen staat uiteindelijk dan ook symbool voor nieuw begin; De lente!

De foto’s in deze post zijn niet door mij gemaakt!!