Schilder

Van de een op de andere dag kwam er iemand voorbij die zei dat hij graag ons huis wilde schilderen.

Wij, keken elkaar een paar keer aan, en vonden dit eigenlijk wel een goed idee. Zelf zouden we namelijk nooit hier aan toe komen (we waren van plan om het zelf te doen).

Natuurlijk zat er wel een kostenplaatje aan vast (alleen al de verf die 2500 sek per blik kost!) en een paar ribben uit mijn lijf. Maar om dan te bedenken dat we de komende tien jaar niet meer hierover hoeven te stressen… In die tijd zijn die paar ribben vast wel weer teruggegroeid! ūüėČ

Eerst wordt het hele huis aan de buitenkant schoongeboend met schoonmaakmiddel en een spons. Daarna afgespoeld en nog even een beetje afgenomen met een oude lap. De zon droogt alles snel op en dan kunnen de kale stukken hout bedekt worden met grondverf (geel op de foto).

Alleen na het schoonmaken zag het huis er al stukken beter uit.

En we werden ook gedwongen om eens alles om het huis weg te halen en goed schoon te maken. De veranda is zelfs nog eens goed geveegd en ouderwets geschrobt.

En nu we toch een lift hebben gehuurd, kunnen we gelijk zelf nog het een en ander rommelen. Die lelijke schotels eindelijk eens weghalen bijvoorbeeld!

Op de foto is het huis alleen nog maar schoongemaakt, maar het ziet er al stukken beter uit, al zeg ik het zelf!

En ja, als je een prachtig groot huis koopt. Denk je van te voren misschien niet er over na dat het ook allemaal onderhouden moet worden. Dit soort klussen horen er (helaas) allemaal bij. Wees dus gewaarschuwd als je ergens in Zweden een mooie huisje ontdekt. Naast de hoge stookkosten en stroomkosten (alle verlichting) in de winter, zal ook de buitenkant van het huis goed onderhouden moeten worden. En krijg je er een groot stuk grond bij? Bedenk dan dat alles hier in de zomer dubbel zo hard groeit als in Nederland. Grasmaaien, bomen hakken, snoeien en zagen…het is voor ons dagelijkse kost!

5 jaar

Vandaag 5 jaar geleden,¬† ietwat zenuwachtig, met gedrogeerde katten in de auto, vertrokken wij van ‘s Gravenzande, Nederland naar Uddeholm, Zweden… Wat een avontuur!

In deze post vertel ik hoe de reis ons verging. En in de daarop volgende posts kan je lezen hoe het was om een week alleen te zijn terwijl Wico terug naar Nederland was om vervolgens met een volgeladen bus en aanhanger naar Zweden te rijden. Dat was ook een heel avontuur was dat zeg!

Maar ondanks alles hebben we nog steeds geen spijt van onze beslissing om naar Zweden te verhuizen!

Het is alweer een week geleden (plus een dag) dat ik net terug kwam uit Nederland en voor mijn gevoel niet eens tijd had om bij te komen, maar gelijk weer aan het werk moest. En nu is het dan eindelijk weekend. Ja, vorig weekend was ik ook al in Zweden, maar dit weekend voelt het pas echt alsof ik uit kan rusten. Bijkomen van de Nederlandse drukte, het heen en weer rennen tussen touristische attracties en afspraakjes met vrienden of familie; de echte Hollandse gehaastheid dus. En bijkomen, dat heb ik vandaag gedaan. Op een actieve manier, dat wel, maar wat heb ik genoten van mijn tijd thuis in mijn eigen huisje!

Vorige week vond ik het eerlijk gezegd best moeilijk om weer terug in Zweden te zijn. Het contrast tussen mijn oude Hollandse leventje en het ‘nieuwe’ Zweedse leven leek ineens erg groot. En toen viel mijn Zweedse leven ineens even tegen.

Maar inmiddels heeft het druilerige, winterse weer plaats gemaakt voor een mooi Zweeds lentezonnetje. En als ik dan weer naar buiten kan, rommelen in mijn tuin, genietend van het uitzicht en de stilte, dan weet ik ineens weer waarom we hierheen verhuisd zijn (en dat mijn leventje in Nederland echt niet zo mooi was als dat het in een vakantieweekje lijkt te zijn).

Wat een prachtige dag vandaag!

Het huisje is gepoetst en gesopt, het bed is verschoond, een aantal wassen zijn gedraaid, Wico heeft geknutseld aan een kast (die nog steeds niet in elkaar gezet was ondanks dat we hier alweer vier jaar wonen!), de houtoven stond voor een laatste keer lekker warm te gloeien, ik heb hier en daar wat foto’s gemaakt en het een en ander gezaaid voor in de moestuin en samen hebben we buiten genoten van het warmende zonnetje.

Met gloeiende wangen zit ik inmiddels in bed te genieten van het zonnetje dat naar binnen schijnt. En het gordijn gaat vanaf nu af aan niet meer dicht, zodat ik elke ochtend gewekt kan worden door de vogels en het vroege daglicht.

Wie wil hier nou niet wonen?

Feels good

Leuk dat er mensen aan me hebben gedacht op mijn verjaardag! ūüôā

Aardkelder

De afgelopen week ben ik al een paar keer druk aan het klussen geweest. Ik heb veel trapgelopen met o.a. kastonderdelen en glaswol om deze ruimte helemaal gebruiksklaar te kunnen maken. Nog snel een bezem er doorheen, manlief aankijken zodat hij de kast in elkaar zou zetten (om mezelf een boel getier en uren werk te besparen) en dan kon vandaag eindelijk de ruimte in gebruik genomen worden!

Toen ik op de oude bouwtekeningen zag dat deze ruimte oorspronkelijk bedoeld was als aardkelder (de wijnkelder was aan deze ruimte verbonden en bedoeld voor wortelgroenten), bracht dit mij op een goed idee: In plaats dat ik straks door sneeuw, weer en wind naar de aardkelder in de tuin moet lopen, kunnen we natuurlijk gewoon de aardkelder onder ons huis gebruiken! Er moest alleen nog even wat werk verzet worden voordat dit ook daadwerkelijk gedaan kon worden want deze kelder lag al vanaf het begin vol met verhuisdozen, een grote kast in losse onderdelen en heel veel glaswol.

Gelukkig is nu de kast helemaal gebruiksklaar en staat een groot deel van de voorraad er al in. Alle droge spullen (pasta, rijst e.d.) die niet kunnen bevriezen staan namelijk gewoon in de “skafferi” (voorraadkast) bij de keuken. En omdat ik het graag uit wil testen laat ik ook een gedeelte in de aardkelder in de tuin staan tot de thermometer aan geeft dat het er misschien toch te koud wordt.

Ik ben er blij mee!

Klussen

 

Naast alle bezigheden in de tuin (hout klieven, sjouwen, stapelen, grasmaaien, snoeien en de moestuin op zich) zijn we ook binnen aan het klussen.

Zo hebben we inmiddels de buitenmuur in de hal geisoleerd en bijna dicht, zijn de elementen verplaatst en moeten we nog even wachten (elementen testen) tot we de deur kunnen verplaatsen (aangezien de muur nu dikker is geworden) en de rest van de hal netjes af kunnen maken (gips en lijsten op de muren en het plafond en verven).

Het gaat helaas niet zo snel, maar er zit vooruitgang in!DSC_3877DSC_3878En wie van de glaswol heeft genoten? Ik natuurlijk! Want terwijl Wico het echte zware ‘mannen-werk’ deed, heb ik het glaswol vanuit de kelder naar boven gehaald om vervolgens de onnodige glaswol op zolder op te bergen. Dat waren heel wat trappen op en af en daarna een flinke douche om van de kriebels af te komen! ūüôā

 

 

 

Gevloerd

Het is nog niet helemaal klaar en de meubels zijn nog lang niet naar onze smaak, maar langzaam aan begint ons huis steeds meer een thuis te worden. En dan hebben we eindelijk een vloer in de huiskamer! (en zelfs gordijnen!) Het duurt even, maar dan heb je ook wat! ūüėČDSC_3704DSC_3701

Terras

 

Al die tijd dat we hier woonden was het er al, maar nooit hebben we er wat mee gedaan. Het terrasje om de vijver. Eerlijk gezegd waren we het ook helemaal vergeten. Tot ik tijdens een van mijn rondes door de tuin ineens weer de stenen voelden onder een dikke gras- en moslaag.

Nu was het maar eens tijd om die stenen te voorschijn te halen. Met als gevolg een paar uurtjes flink klussen in de buitenlucht. Het duurde even, maar dan heb je ook wat!

Een fijn beschut plekje waar je in het zonnetje kan zitten en nog van mooi uitzicht mag genieten ook!

DSC_3002 DSC_3004 DSC_3009 DSC_3006

Retourtje Nederland

Ik heb er in mijn blog opzettelijk niet over verteld, maar afgelopen twee weken ben ik alleen thuis geweest omdat Wico richting Nederland moest. Hier zou hij nog een heleboel te regelen hebben en hij heeft het dan ook onzettend druk gehad. Hij had tien dagen vol staan met afspraken en taken die hij moest uitvoeren wat dus achteraf al niet eens haalbaar was. Hij is dus wat langer in Nederland gebleven en heeft wat afspraken moeten afzeggen.

Ook zou hij wat zaken afhandelen met de (verbazingwekkend onredelijke) woningbouw (over ons oude huis), mijn Hollandse autootje gaan ophalen (welke op een grote aanhanger mee is gekomen achter de bus aan) en uiteindelijk heeft hij ons uitgeschreven. We zijn nu dus officieel niet meer in Nederland (maar waar dan wel?).

Nu was het leuke van zijn bezoek dat bijna niemand wist dat hij naar Nederland zou gaan. En omdat ik braaf mijn mond heb gehouden (op alle social media) was het dan ook een grote verrassing toen hij bij een aantal mensen ineens voor de deur stond. Ik had hun verbaasde gezichten graag willen zien!

Inmiddels is hij sinds donderdagavond weer in huize weltevree terug en heeft hij flink wat bij te slapen. Zijn terugreis ging helaas niet beter dan zijn vorige (van vorig jaar).

Na twee kleine irritaties onderweg (spanbanden die los waren geschoten) kwam hij 200km voor de finish namelijk in een flinke sneeuwbui terecht. En omdat zijn bus nog geen winterbanden had (dit is pas verplicht vanaf 1 december), werd hij hier natuurlijk niet blij van. Al helemaal niet toen het zicht steeds minder werd en hij zijn afslag niet haalde omdat de bus alleen nog maar rechtdoor wilde gaan! Later bij een andere afslag, waar hij wilde gaan keren, lag te veel sneeuw om goed te kunnen rijden. Met een plastick regenton is hij toen maar sneeuw weg gaan scheppen en toen bleek dat hij door ijs niet de heuvel op zou kunnen komen, moest hij ook dit nog weg gaan bikken. Hierna heeft hij pauze genomen bij een restaurant en is een vriend uit Hagfors hem tegemoet gereden om te helpen (met winterbanden). Gelukkig kon de vriend constateren dat de sneeuw alleen op die ene plek gevallen was en konden de heren zonder pitstop (een garage zoeken waar ze vervolgens banden hadden kunnen kopen en wisselen) verder rijden. Al met al heeft dit alles voor een flinke vertraging gezorgd en was Wico in totaal 42 uur onderweg. Die is voor nu wel even klaar met het reizen!

Leuke bijkomstigheid van zo’n tripje is dat er ook de (al dan niet) nodige boodschappen gedaan worden. Hollands lekkers zoals belegen kaas, geitenkaas, kruidnoten, paprika chips, en nog veel meer dingen die je van te voren echt nooit had kunnen bedenken! En allerlei heerlijks van o.a. de Haagse markt! Ik had expres geen boodschappenlijst meegegeven omdat Wico ontzettend druk zou zijn, maar toen hij eenmaal zelf in de winkel liep zag hij vanalles wat hij toch graag wilde meenemen (filet americain bijvoorbeeld). Grappig! (ik kan niet wachten tot ik zelf die supermarkt een keertje (onnodig) leeg kan halen!)

Ook heb ik van een lieve lezeres de benodigdheden gekregen om zelf oliebollen te bakken. Hartelijk bedankt H!! En dan zit er ook nog leuke kerstversiering tussen de spullen (bedankt M!)¨Natuurlijk ook even E niet vergeten, met alle leuke zelfgemaakte spullen die deze kant op zijn gekomen. En fijn dat Wico wat hulp heeft gekregen tijdens het klussen (L, K, H en M!!) en het inladen van de spullen natuurlijk(J,J,).

Komende tijd (en afgelopen dagen) kunnen we dus lekker genieten van de Hollandse booschappen. De afbakcroissantjes zijn inmiddels al gemaakt, er is al Indonesisch gekookt en de filet americain moest ‘natuurlijk’ tijdig geconsumeerd worden. En wat er nog ligt zullen we (proberen te) bewaren voor kerst.

Voorlopig zitten we hier weer goed en de eerstvolgende reis naar Nederland, (die ik dan zal moeten maken) is wat ons betreft pas over minimaal een jaar!