Bevroren

Vorige week ben ik voor het laatst op mijn fiets naar het werk gegaan. Het begon langzaamaan te vriezen en nadat mijn versnelling en rem vastgevroren waren, leek het me toch maar tijd om de auto te gaan pakken. Jammer, want het fietsen is zo lekker ontspannend.
Een wijs besluit was het wel, want nog geen twee dagen later viel de eerste sneeuw. En nadat dat weggesmolten was, is inmiddels de tweede laag sneeuw gevallen. Prachtig!

Wild

Het leuke aan een camera bij het huis is dat we kunnen vastleggen welke dieren hier rondlopen. Nu alleen nog een goed filmpje van de eekhoorntjes.

Helemaal goud!

Onvermijdelijk

Ik heb de moestuin zo lang mogelijk in de gaten gehouden: Dagelijks geoogst wat geoogst moest worden en in de gaten gehouden of er geen ongewenste eters in stonden. Maar ik wist dat het onvermijdelijk zou zijn dat vroeg of laat de reetjes op bezoek zouden komen.

Hoe kouder en donkerder, des te groter de kans. En die kans werd dus alleen maar groter en groter.

Vandaag zijn de eerste sporen zichtbaar. Hier en daar zijn wat boerenkolen aangevreten. Een hoofd van een spruitjesplant is afgeknabbeld en hier en daar zijn wat aardbeienplanten aangevreten. Laten ze dan maar flink poepen in mijn moestuintje, dan krijg ik er tenminste nog iets voor terug.

Herfst

Het is bewolkt, op het meer vaart langzaam een vlot met een huisje er op. Het enige “waterverkeer” van vandaag.
De blaadjes in de bomen ritselen zachtjes als er af en toe een windje staat en ik luister naar het tikken van de regen.
Ik zit op de veranda tussen de tomatenplanten met hier en daar een groen tomaatje waarvan ik hoop dat die nog rood gaat worden.
De Esdoorn heeft al vuurrode blaadjes in de top en ook de berkenbomen vertonen hier en daar wat goudgele stukken.
In de moestuin staat het vol. Er ligt heel wat werk op me te wachten en er moet flink geoogst worden. Naar verwachtig komt de eerste nachtvorst volgende week dus komende dagen en volgend weekend wordt het hard werken.
De Gladiolen en zonnebloemen staan vol in bloei.
Soms hoor ik zelfs al wat gakkende ganzen overvliegen richting warmere windrichtingen.

Het is herfst.

Lupinelove

Wat hou ik toch van deze tijd van het jaar. Een wandelingetje maken door de “straat”, bloemen plukken, foto’s maken en vooral de heerlijke zomergeuren opsnuiven.

Vervolgens snel naar binnen omdat er een flinke regenbui aan komt en in de verte is de onweer al te horen.

Favoriete plekje

Zo ‘s avonds na het werk, is dit een van mijn favoriete plekjes om even bij te komen.

Met dit prachtige uitzicht…

 

 

 

 

En dan ziet het er op een filmpje zo uit…

Wat een rust he!

 

Goodmorning

Terwijl heel Zweden nog slaapt, wordt ik wakker van de zon en fluitende vogels. Ik maak me klaar voor een werkdag, pak mijn eten in, neem kleren en zwemspullen mee en maak mijn fietstassen vast op mijn fiets. Deur op slot en fietsen maar.

Onderweg kom ik een enkele wandelaar tegen en kan ik genieten van het prachtige, zomerse uitzicht. De lupines bloeien sinds vorige week voluit en nu is het overduidelijk zomer. Dit is het moment waarop we met volle teugen de zomergeuren en kleuren moeten inademen en opzuigen, want voor je het weet is het voorbij en worden de dagen weer korter (na midzomer). Een verschijnsel waar menig Zweed van weet.

Ik fiets dan ook met plezier elke dag naar mijn werk want dan kan ik zoveel mogelijk tijd buiten doorbrengen.

Na het zwaarste punt van de fietsroute gepasseerd te zijn, neem ik een ontbijtpauze op een brug. Hier sta ik dagelijks even stil om naar de horizon te turen. Vandaag was ik erg vroeg, dus kon ik de tijd nemen voor wat yoga (een zonnegroet) en een ontbijtje in de zon.

Na een half uurtje, spring ik weer op de fiets en rijden we verder Hagfors in. Eenmaal aangekomen kan ik lekker even een verfrissende douche nemen en me omkleden. Klaar voor een drukke werkdag. Goeiemorgen!

Niet knipperen

Het is nog geen vier weken geleden dat ik vertelde dat de lente dan nu echt aangebroken leek te zijn. En inmiddels staan de eerste Lupines in bloei.

Terwijl we maanden lang wachten en smachten naar de lente vliegt die voorbij in een oogwenk. Je knippert een paar keer met je ogen en het is alweer zomer.

Want ja, als de Lupines in bloei staan, is het eigenlijk al zomer. Niet te geloven toch?

Wat de moestuin betreft is het nog niet echt zomer hoor! Het is namelijk nog te koud om tomaten, pompoenen, courgettes en andere warmtelievende planten buiten te zetten. En wat gaat alles weer langzaam! Ik hoor het mezelf elk jaar weer zeggen. Wat de moestuin betreft had ik beter in Nederland kunnen blijven…

Maargoed. Nu genieten van de zomer!

Avond

Na een winter met donkere en korte dagen, moet ik er eigenlijk nog steeds aan wennen dat ik ‘s avonds na het eten, nog best even iets buiten zou kunnen doen. Zou ik in de winter al bijna naar bed gaan (omdat het gebrek aan licht je ook echt moe maakt), kan ik nu nog een paar uur buiten genieten van het mooie weer.

Zo nodigde het spiegelgladde meer me vanavond uit om (al in pyama!) een stukje te gaan varen in de kano. Niet ver hoor, maar gewoon even genieten van de stilte en het prachtige uitzicht. Een half uurtje maar! (dacht ik)

Ik maakte een klein rondje, langs de buren en het boerenweiland. Daarna met een ruime bocht terug naar huis terwijl ik geregeld even niet peddelde om foto’s te maken. Wat krijg je toch een energie van al dat licht, die rust, stilte en het prachtige uitzicht. Ik kon echt even op adem komen en mijn vermoeidheid ebte langzaam weg.

Ruim een anderhalf uur later kwam ik weer aan land en kon ik met “rust in mijn hoofd” gaan slapen.