Zalige zaterdag

Op het werk wordt er heel wat afge-fika-t, er wordt geregeld iets zoets aangeboden bij de koffie en het liefst dagelijks. Zo nam een van mijn collega’s laatst een flinke fika met zich mee omdat ze jarig was. Aarbeientaart, ijs en snickerkoeken. Dat laatste, daar had ik al eens eerder over gehoord, maar het leek me eigenlijk niet zo bijzonder. Je gooit wat pindakaas en chocola bij elkaar en klaar. Nee dank je!

Toch was dit zoete hapje verrassend lekker! Ik proefde een heel klein blokje en dit smaakte echt overduidelijk naar meer!

Hier het recept van dit supereenvoudige, maar verrassend lekkere zoetigheidje.

Snickerkoek

  • 350 gram pindakaas
  • 100ml suiker
  • 200ml stroop
  • 1liter rice crispies
  • 100ml kokos
  • 300gram chocola (kan natuurlijk vegan chocola zijn!!)

Doe de pindakaas, suiker en stroop in een pan en laat dit even goed door elkaar smelten en lichtjes koken.
Haal de pan van het vuur en voeg de rice crispies (of gewone cornflakes, als het niet glutenvrij hoeft) en de kokos toe. Roer goed door elkaar en doe het goedje in een bakvorm (met bakpapier bedekt).
Smelt de chocola (au bain marie) en bedek de pindakaasmix met de gesmolten chocola. Zet de koek in de koelkast (of vriezer) om op te stijven en snij daarna in blokjes.

Een heerlijk tussendoortje voor bij de koffie of thee!

Enjoy!

Sushi

Hier in het dorp, Hagfors, is helaas niet zo veel keus mocht je eens uit eten willen gaan. Ja er is aardig wat keus wat restaurants betreft, maar wat “keuken” betreft wat minder. Bijna alle “restaurants” (als je het dan al zo kan noemen) hebben niet veel meer dan hamburger (inclusief Franse frietjes), kebab of pizza op het menu staan. Hier en daar een “kale” salade of wat nachos uit de magnetron. Echt veel “a la carte” zoals wij gewend waren in ‘s-Gravenzande, is hier helaas niet.

Daarom was ik extra blij toen vorig jaar een Sushi restaurant opende. Op de kaart sushi, een aantal Thaise gerechten en een aantal Koreaanse gerechten (inclusief kimchi!). Allemaal best lekker ook!

Vandaag (nationaldagen) was ik al heel de dag thuis (in de tuin) en had ik niet zo’n zin om een ritje naar Hagfors te maken alleen maar voor sushi. Dus besloot ik om thuis mijn eigen vegan versie te maken.

In plaats van vis gebruikte ik mijn zelfgemaakte vegan, gerookte “zalm”. De avocado mocht natuurlijk niet ontbreken. En ter variatie gebruikte ik asperges, komkommer, geroosterde paprika, dille (bij de zalm) en in knoflook, chille en sojasaus geroerbakte paksoi reepjes. Vooral die laatste “vulling” was heerlijk!!

En natuurlijk kan ik de komende drie dagen nog sushi eten, want ik had veels te veel gemaakt!!!

Ultieme lentegevoel

Na een heerlijke boswandeling, ben ik gelijk verder gaan klussen in de tuin. Ik heb echt te weinig tijd gehad en loop zoals elk jaar achter met de moestuin. Ik wil nog zeker twee bedden omscheppen (met de hand), maar in tegenstelling tot vorig jaar heb ik wel al twee bedden gevuld met zaaigoed en bloembollen.

Naast het nodige schepwerk heb ik eindelijk flink wat brandnetels en zevenblad kunnen oogsten. Dit moment geeft mij altijd het ultieme lentegevoel. Want dan kan ik een heerlijke avondmaaltijd maken van mijn eerste plantjes uit eigen tuin.

Vandaag maakte ik een soep van heel veel brandnetel en een beetje zevenblad: Eerst fruitte ik twee tenen knolfook (of drie) en twee uien. Vervolgens voegde ik de oogst toe met zo’n vier liter bouillon. Dit heb ik ongeveer 20 minuten laten koken, met een paar aardappels er in en eenmaal gaar heb ik alles gepureerd in de blender. Met als resultaat een heerlijke, romige, knalgroene soep.

Ook maakte ik een stamppotje met zevenblad. Hiervoor fruitte ik een knoflook teen en een uitje waarna ik de fijngehakte zevenblad toe voegde en roerbakte tot het geslonken was. Om alles wat smeuiger te maken voegde ik een scheutje sojamelk toe en als bacon vervanger een paar stukjes gebakken (en gemarineerde) tempe. Natuurlijk mochten de vegetarische gehaktballetjes niet ontbreken zodat het een echte, lekkere, Hollandse prak werd.

hmmmmmmm… eindelijk lente!

Pompoenlekkers

Tijdens een weekend klussen in de moestuin, is er niets lekkerders om een warme maaltijd uit eigen tuin te kunnen eten. En hoewel deze periode als “the hungry gap” gezien wordt, omdat de meeste mensen geen voedsel uit eigen tuin meer over hebben en er niets meer te oogsten valt, kon ik nog twee joekels van pompoenen aansnijden. Daarnaast hebben we nog gewoon uien, aardappels, ingemaakte bonen, chutney, jammetjes, limonades en kreukelige bietjes in de aardkelder staan.

Dat geeft best een lekker gevoel hoor, al dat eten uit eigen tuin op voorraad. Maar ik moet zeggen dat ik er al aardig aan gewend ben. Zo erg, dat ik dit jaar af en toe vergeet dat er eerst hard gewerkt moet worden. Maar gelukkig wordt ik daar elke lente weer even aan herinnerd.

Dit weekend schepte ik een deel van de bedden om (vorig weekend schepte ik ook een bed om en het weekend daarvoor ook), gewoon ouderwets met de hand. En ik stopte een heleboel bloembollen in de grond. Ook zaaide ik heel wat bloemzaad en de week er voor zaaide ik alle kolen en pootte ik alle aardappels.

Het lijkt misschien laat, als je het vergelijkt met Nederland en ja, het is ook laat. Maar hier in Zweden kan het bijna niet anders. Zo’n drie weken geleden was de grond pas net ontdooid en hier en daar nog een beetje bevroren. Voor die tijd kon er dus nog helemaal niets gedaan worden! En nu vriest het nog steeds wel eens ‘snachts. IJsheiligen is hier pas begin juni!

En mocht je denken dat het seizoen daarna nog wel wat langer door zou gaan misschien, dan moet ik je teleurstellen. Want de eerste nachtvorst maakt vaak in september al een boel planten dood. En daarmee eindigt dan al snel het moestuinseizoen. Maar komend jaar ga ik proberen om pastinaken, wortels en aardappels nog iets langer in de grond te laten zitten en eventueel te overwinteren. Ik heb immers twee handen vol mooie aardappels uit de grond mogen halen tijdens het ploegen afgelopen weken!

Maargoed, terug naar de warme maaltijd uit eigen tuin. Overheerlijke pompoensoep en natuurlijk ook lekkere zoete pompoenmuffins!

Pompoensoep

  • 500 g prei, in ringen
  • 3 tenen knoflook
  • 50 ml olijfolie
  • 750 pompoen, zaad verwijderd
  • 2 el kerriepoeder
  • 1½ liter groentebouillon, van 2½ tablet
  • 1 blikje reuzenbonen, uitgelekt (netto 220 g)
  • 1 bakje vegan yoghurt
  • geroosterd glutenvrij brood

Bak in een ruime pan de prei en knoflook zachtjes 5 minuten in de olie. Snijd de pompoen met schil in stukken, voeg toe en bak nog 3 minuten mee. Voeg het kerriepoeder toe, bak 1 minuut mee en schenk de bouillon erbij. Laat de soep 15-20 minuten zachtjes koken.

Pureer de soep en breng op smaak met zout en peper. Voeg de uitgelekte bonen toe, warm nog 3 minuten door. Serveer de soep in kommen en garneer met een dot yoghurt.

Pompoenmuffins

• 400 g muscat de provence of butternut squash, ontdaan van de zaadjes, in grove stukken gehakt
• 350 g lichtbruine basterdsuiker
• vegan ei-vervanger voor 4 eieren (ik gebruikte “no-egg”)
• zeezout
• 300 g glutenvrije bloem, ongezeefd
• 2 volle theelepels bakpoeder
• een handvol walnoten
• 3 theelepels kaneel

Verwarm de oven voor op 180 °C of gasovenstand 4. Zet papieren cups in je muffinbakjes.
Hak de pompoen in een keukenmachine in kleine stukjes. Doe er de suiker bij en doe de eiervervanger in de kom. Voeg een snufje zout, de bloem, het bakpoeder, de walnoten, kaneel en olijfolie toe en laat de machine draaien. Het kan nodig zijn tussendoor de machine even stop te zetten om de randen van de kom met een rubber spatel schoon te schrapen. Overdrijf het mixen niet – het is voldoende als alle ingrediënten goed gemengd zijn.
Vul de papieren cups met het mengsel. Bak de muffins 20 tot 25 minuten in de voorverwarmde oven. Controleer of ze gaar zijn door een houten prikker of de punt van een mes in een van de muffins te steken – als er niets aan blijft kleven, is het gebak klaar. Als het stokje of het mes er nog een beetje vochtig uit tevoorschijn komt, moet je de muffins nog even in de oven zetten. Haal ze wanneer ze gaar zijn uit de oven en laat ze op een rooster afkoelen.

Enjoy!!

Wat zal ik met de rest van de pompoen doen?

ondertussen in de Kombucha fabriek…

…gaat het fermenteren lekker door. Inmiddels zijn er wat nieuwe smaken bij gekomen en is er al heel wat koolzuur opgebouwd. Lekker!

Wafels

Als je met rugklachten thuis zit, moet je er maar gewoon wat van maken. Daarom ontbijten we (heel niet-Nederlands en ook echt niet-Maaike) met glutenvrije, vegan wafels. En als topping de vegan lemoncurd die ik maakte voor pasen.

Lekker! Vooral met dit uitzicht: smeltende sneeuw en bloeiende krokusjes in het gras. Het al nu niet lang meer duren voor ons gras groen wordt (hoop ik!).

Bikram yoga

Related imageTijdens mijn tripje Nederland wilde ik zoveel mogelijk doen en “ontdekken”. Nieuwe ervaringen opdoen en vooral actief zijn.

Dat is een van de redenen dat ik een proefles Bikram yoga heb gedaan. Een vorm van yoga waarbij je 90 minuten lang in een ruimte van 40 graden Celsius 2x 26 verschillende houdingen “asanas” aan neemt. Deze houdingen worden elke les in de zelfde volgorde uitgevoerd en omdat dit op een vrij rap tempo gaat, moet je goed gefocussed blijven.Image result for bikram yoga

Er is geen tijd voor een grapje of om even naar de wc te gaan. Dit is een serieuze zaak en terwijl iedereen netjes de oefeningen uitvoerd, loopt de lerares rond en geeft aanwijzingen.

Related imageZelf was de les niet zoals ik verwachte (zweverig en zacht). Het was meer een vorm van hardcore yoga: gedisciplineerd en heel concreet. Er werd niet gesproken over het ontspannen van je derde oog, maar over het aanspannen van je bilspieren. En voor de duidelijkheid werd dit alles in twee talen gedaan. Achtergrondmuziek? nee, dat was er niet. Geen gezweef, maar wel veel (echt heel veel) gezweet.

Related imageZo werd er na de les nog even gevraagd of we het zweet dat naast onze mat (met handdoek erover) was gevallen, konden wegvegen en eenmaal in de douche liep het merendeel met kleding en al er in want we waren toch al zeiknat.

Terwijl de ruimte bij binnenkomst niet eens zo heel erg warm was, merkte ik dat het tijdens de les alleen maar warmer leek te worden. Druppels stroomden van mijn voorhoofd, ik had nog nooit zo erg gezweet. En ik kan gerust zeggen dat deze les net zo zwaar (zo niet, waarder!) was als mijn bokslessen (die al erg pittig zijn!).Image result for bikram yoga

Het fijnste aan Bikram yoga vond ik toch wel het gevoel dat ik achteraf kreeg: alsof ik herboren was. Alsof ik Zweefde terwijl ik door de stad liep. En met een heleboel energie!

Ik vind het jammer dat Bikram yoga hier in Zweden alleen in Stockholm of Götenborg bekend zijn. Ik had het graag vaker willen doen. Het is niet te vergelijken met mijn dagelijkse halfuurtje yoga. Hoewel ik daar ook erg blij, ontspannen en vrolijk van wordt.

Klinkt dit interessant en wil je het ook eens uitproberen? In Nederland is Bikram yoga (ook wel Hot Yoga genoemd) al best bekend. Probeer het eens uit! Het is oa. goed voor je spieren, doorbloeding, algehele welzijn, heeft een reinigend effect en geeft je een heel goed gevoel achteraf!

Cpc Denhaag – 12 maart

Ik heb al jaren tegen mezelf gezegd dat ik ooit eens mee zou doen aan de City-pier-city in Denhaag. En hoewel dit voor sommigen een piece of cake is, is het voor mij best wel een big deal.Ik ben namelijk nooit een renner geweest: op school haalde ik de laagste cijfers van de klas voor de cooper-test en als we de shuttle-run-test gingen doen, had ik spontaan migraine of zoiets. Ik had een hekel aan rennen en ik kon het gewoon niet.

Jaren later ben ik daarom begonnen met joggen. Want als ik ergens een hekel aan heb, dan is het “iets niet kunnen”. Ik besloot dus om te gaan joggen en na een paar maanden kon ik tot mijn verbazing van mijn huis naar dat van mijn ouders joggen (5km ongeveer). Van ‘s-Gravenzande naar Monster.

Dat is inmiddels alweer bijna tien jaar geleden en ik heb geregeld het joggen weer opgepakt en dan weer laten versloffen. Maar als ik eenmaal op gang ben vind ik het heerlijk om te doen. Buiten in de natuur!

Dus toen mijn lieve nichtje (geboren om te rennen) afgelopen zomer in Zweden was, stelde ik voor om samen de CPC 5km te gaan lopen. Ze vond het een leuk idee en hoewel ik toendertijd nog niet geloven kon dat het zou lukken, maakten we de afspraak.

Ik begon langzaamaan met trainen, maar had er niet helemaal aan gedacht dat er van december tot en met april sneeuw ligt. Weinig trainingsmogelijkheden dus. Wel heb ik af en toe op de loopband gestaan in de gym van mijn werk. Maar dat is toch niet te vergelijken met het echte straatwerk. Image result for cpc denhaag 2017 5km

En als dan ook nog eens de zon blijkt te schijnen op de dag zelf. Dan is het helemaal wennen.

Gelukkig was de sfeer gelijk in de bus vanuit Monster al te voelen. Er waren alleen maar hardlopers in de bus en een van hen vertelde hoe zij eerst de 5 zou lopen en daarna de 10. Eerder liep zij al eens de halve marathon, maar dat vond ze iets te overdreven. “Gewoon rustig aan doen, dan redt je het wel” zei ze. Een goeie tip!

Na de eerste kilometer (die ik te snel met de horde meegelopen had) had ik het dan ook eventjes gehad. Ik zag dat er aardig wat mensen aan het wandelen waren en besloot om al wandelend even mijn moed bij elkaar te rapen. Nichtlief had ik vooruit gestuurd want ik wist dat zij makkelijker en sneller zou rennen dan ik. Dus nu liep ik alleen en vroeg ik me af waarom ik dit in G’s naam nu eigenlijk wilde doen.
Ergens kwam de gedachte in me op dat ik gewoon kon omkeren en terug kon lopen naar de start, maar ik wilde me natuurlijk niet laten kennen. En die gedachte nam ik niet eens serieus. Ik wilde dit zelf doen, voor mezelf dus ik zou het afmaken ook.

Image result for cpc denhaag 2017 5kmNa een paar meter gelopen te hebben, kwam ik een ploegje meiden tegen. Ze zaten aan elkaar vast met touwen en in het midden liep een man die ook via touwen aan de meiden vast zat. Ik begreep al snel dat hij blind was en dat de meiden hem begeleiden. Iets daarvoor liep er een begeleider met een meisje met Downsyndroom. Ook zij waren buiten adem, maar ze gaven niet op. Ik hoorde hoe ze afspraken om kleine stukjes te lopen en af te wisselen met rennen. En ik was er een beetje ontroerd door. Wat mooi dat deze mensen dit voor ze doen en wat stoer dat mensen “met een beperking” dit aandurven!

Ik kreeg er nieuwe moed van, want ik wist immers dat ik die 5km gewoon kon halen omdat ik het al eens eerder gedaan had. En ergens bekroop me het gevoel dat “als zij het kunnen, dan kan ik het ook”. Ik jogde met het ploegje meiden en de blinde man mee, maar omdat zij rennen afwisselden met lopen, jogde ik ze al gauw voorbij in mijn eigen tempo.

Image result for cpc denhaag 2017 5kmLangs de kant stonden veel mensen. En velen riepen mijn naam. In eerste instantie verbaasde dat me en vroeg ik me steeds weer af of het bekenden van me waren, maar mijn naam stond op mijn nummer en hoe leuk is dat? Wildvreemden die roepen en juichen om je aan te moedigen! Soms kreeg ik een high five en er werd zelfs muziek voor ons gedraaid om ons nog even op te peppen en eenmaal over de helft werd geroepen “kom op, je bent over de helft!”.

Ik heb de rest van de route in mijn eigen tempo uitgejogged en heb daarmee mijn eigen persoonlijke doel gehaald. De 5km uitlopen. Tijd en snelheid maakte me niets uit, ik wilde het stuk uit kunnen lopen met de gedachte “ik kan het nog wel” in tegenstelling tot een van mijn vriendinnen die op haar ziekbed lag. “Zolang ik gezond ben wil ik zoveel mogelijk uit mijn leven halen” en dit is eigenlijk nog maar het begin.

Wat was dit een super leuke ervaring. Het publiek was geweldig en wat was iedereen positief! Het was echt een grote happening en ook geweldig georganiseerd! foto van Maaike Niethot.

Ik durf het bijna niet te zeggen maareh…. volgend jaar weer!!!

Veggieworld

Dit is werkelijk het walhalla van vegan eten en ga er vooral hongerig naar toe, want er is enorm veel te proeven!

Om maar het een en ander te noemen: Turkse pizza, köfte, baklava (er was een hele “turkse bakker” afdeling), dönner kebab, pizza, broodje hamburger, “The Dutch weedburger”, crepes, allerlei kaasjes om te proeven en kopen, bonbons en chocolade, allerlei gebak zoals cupcakes, cheesecake, Indische gerechten, schepijs. Je kan het zo gek niet verzinnen of het was er!

Ook zijn er allerlei schoonheidsproducten, schoenen, kleding met leuke teksten, tassen en nog veel meer dingen te koop. Om een indruk te krijgen kan je een van de vele vlogs over veggieworld bekijken.

Wat ik zelf het leukste vond was dat ik eindelijk eens iets van Daiya kon kopen. Een product wat in Amerika al enorm bekend en populair is, maar wat in Nederland (Europa) nog maar net ontdekt is. Dit bedrijf maakt vegan kaas (de beste van de wereld, zegt men), glutenvrije en vegan pizza’s en cheesecakes. Hoera! Lekker fastfood waar ik geen buikpijn (of een slecht geweten) van krijg!! We mochten op de beurs een stukje proeven en ik nam met veel plezier een pizza en een lemon cheesecake mee naar huis. Lekker joh!

Wat ook leuk was, is dat ik een aantal vegan vloggers tegen ben gekomen. Meiden (toevallig geen heren) die allemaal video dagboekjes bijhouden waar ze van alles vertellen. Bijvoorbeeld dat ze naar Veggieworld zijn gegaan en hoe het daar was. Een aantal heb ik gedag gezegd, maar ik vond het een beetje hopeloos om als fan achter iedereen aan te rennen. Tegenwoordig zijn er ook zoveel vloggers dat het gewoon niet meer bij te houden is.

Image result for lisette kreischer boekenOok zag ik Lisette Kreischer, de schrijfster van een van mijn favoriete vegan kookboeken. Zij is een van de ontwikkelaars van “The Dutch Weedburger” en ze stond dan ook bij de burgerbar. Zelf heb ik de niet-glutenvrije weedburger niet geproefd. De rij was dan ook zo lang! Misschien een ander keertje.

Het was superleuk om een keertje op Veggieworld geweest te zijn. Vooral superlekker eigenlijk, maar ook inspirerend. Ik wist niet dat er al zoveel vegan producten en bedrijven in Europa zijn.

voor iedereen die geinteresseerd is, een echte aanrader. Gezellig (en lekker) een dagje uit!

Paasreceptje

Zo met de lente op komst en Pasen in gedachten, kocht ik in de winkel enthousiast de eerste groene asperges. Wat ik er mee zou maken wist ik nog niet, maar die kwamen vast wel goed van pas. En dat deden ze zeker!

Al enige tijd had ik in mijn hoofd om weer eens een vegan quiche te maken op basis van kikkererwtenmeel waardoor het net lijkt of er ei en room in verwerkt zijn. Je weet wel, dat de vulling lekker gebonden is en smeuig.

Ik gebruikte het recept wat ik voorheen al eens beschreven had, maar als vulling koos ik voor een heerlijke, feestelijke, lente-variatie: asperge en (vegan!) gerookte zalm.

Glutenvrije, vegan quiche met groene asperges en gerookte zalm

  • 3 el plantaardige olie
  • 2,5 (300gram) cups kikkererwten bloem
  • 3 cups water
  • 2 tl zout
  • 0,5 tl peper
  • 1 bosje groene asperges in kleinere stukjes gesneden en gaar gekookt
  • 1 ui gefruit
  • vegan gerookte zalm naar smaak (welke ik zelf altijd maak, mocht je dit te veel werk vinden (geloof me, het is het waard!) kun je vegan gerookte ham gebruiken of gerookte tofu)
  • eventueel kruiden voor de vulling

Verwarm de oven voor op 260 graden Celcius en bedek het bakblik met een dun laagje olie.

Meng in een grote kom het water, olie, zout, peper en de bloem tot een gladde massa. Voeg de groenten toe en giet het mengsel in de ingevette taartvorm.
Bak 15 minuten en doe de ovendeur open zodat er stoom uit de oven kan. Laat de quiche nu nog 15 minuten bakken tot ze goud-bruin van kleur is en nog een klein beetje meegeeft/zacht is als je er op drukt.
Haal het bakblik uit de oven en laat een kwartier afkoelen voordat je de quiches uit het bakblik haalt. Koud serveren is ook lekker.

Een mooi gerecht voor op de feestelijke Paastafel!

Enjoy!