Viltcursus

Vandaag ben ik samen met vriendinnen J. en E. naar een cursus vilten gegaan. We werden ontvangen op de prachtige camping “Värmlandsgården” alwaar een tafel gevuld stond met vegan (en glutenvrij) lekkers.
We kregen eerst uitleg over wol, schapen en hoe het vilten te werk gaat. En daarna mochten we zelf lekker aan de slag.

Het was een gezellig dagje en wat is het toch leuk om met wol te werken!!

Feestje

Hier wordt je toch blij van? Een prachtig begin van het weekend!

Zalige zaterdag

Het is alweer even geleden, maar ook dit jaar wilde Wico voor zijn verjaardag graag een chocoladetaart. En daarmee ging mijn zoektocht naar “de lekkerste” chocoladetaart van start.

Dit keer kwam ik uit bij de “Bram bokkepoot taart”. Deze taart speelde een opvallende rol in de film “Mathilda” naar het gelijknamige boek van Roald Dahl. Daar werd Bram door het hoofd van de school gestraft (nadat hij stiekem een stukje van de taart had gesnoept) door de hele taart in zijn eentje op te eten terwijl de hele school toe keek. Uiteindelijk kreeg Bram dit voor elkaar terwijl de hele school hem steunde en toejuichte. En de juf werd alleen maar meer geirriteerd hierdoor natuurlijk.

In de film zag deze taart er al erg lekker uit, dus toen ik dit recept vond (ook geschreven door Roald Dahl), wilde ik deze natuurlijk graag proberen.

Bram bokkepoot taartDSC_0087

  • 225 gram pure chocolade (minsten 85% cacao)
  • 170 gram ongezouten zachte roomboter
  • 200 gram poedersuiker
  • 4 el bloem (om de taart glutenvrij te maken, zou dit vervangen kunnen worden door glutenvrije bloem)
  • 6 eieren, gesplitst
  • voor het chocoladeglazuur: 200 gram pure chocolade en 200 gram room of crème fraiche

Verwarm de oven voor op 180 graden. Bekleed de bodem van een springvorm van 22 tot 24 cm doorsnede met bakpapier en vet in met zachte boter. Smelt de chocolade in een kom boven een pan met kokend water. Roer de boter erdoor tot hij gesmolten is. Doe nu de bloem, de poedersuiker en de losgeklopte eidooiers erdoor. Klop het eiwit stijf. Schep voorzichtig de helft van het eiwit door het chocolademengsel tot het goed gemengd is. Schep nu de rest van het eiwit erbij en roer tot het een egaal mengsel is. Giet het chocoladebeslag in de taartvorm.

Bak de cake ongeveer 35 minuten. Bovenop krijgt de cake een dunne korst. Als je met een prikker prikt, lijkt het of de cake nog niet helemaal gaar is, maar dit hoort zo. Als de cake afkoelt wordt hij steviger en zo blijft hij heerlijk luchtig en smeuïg.

Laat de cake afkoelen op een rooster tot je hem kan vasthouden. Haal uit de vorm en verwijder het bakpapier.

Smelt de chocolade met de crème fraiche  of room in een kom bovenop een pan met kokend water. Roer af en toe tot alles gesmolten en goed gemengd is. Laat het glazuurmengsel een beetje afkoelen.

Spatel voorzichtig het chocoladeglazuur over de hele chocoladecake. Laat hem op een koele plaats opstijven. Mocht de taart in de koelkast staan, haal deze een half uurtje voor opdienen er uit zodat het glazuur wat zachter kan worden.

OOO zooo lekker!! (dat maakte ook de foeilelijke versiering weer goed) :)Voor mezelf maakt ik een vegan verjaardagstaart. Die heb ik samen met vriendin D. geproefd en was ERG goed gelukt (voor een eerste keer).

Gewenning

Steeds minder vaak komt het voor dat ik denk “dit moet ik bloggen”. Dat is eigenlijk een beetje raar, want nog steeds maken we geregeld leuke dingen mee en is er genoeg om over te vertellen. Maar inmiddels zijn we al aan zoveel dingen gewend, dat ik vergeet hoe speciaal het is.

Zo kan ik vertellen over de keer dat ik mijn ontbijtje stond te maken om een uur of 6:00 en dat een haas op zijn gemakje ons huis voorbij ging. Ik stond er verbaasd naar te kijken want ik had nog nooit een haas van zo dichtbij kunnen zien. Het dier was ongeveer groter dan de katten en liep heel rustig langs de appelbomen richting het “bos” achter onze garage.

En dat herinnert mij ook aan die keer dat ik een wandeling maakte door een bos. Daar hoorden we een boel gepiep en geschreeuw en bleek dat een aantal eekhoorntjes achter elkaar aan zaten. Het leek er meer op dat een stel jonge kinderen tikkertje speelde. Ze klommen de ene boom in, sprongen een paar bomen verder en klommen weer omlaag, vervolgens over de grond een afstand en dan weer een andere boom in. Dit spel heeft zeker een half uur geduurd en natuurlijk toevallig geen camera bij om het te filmen!

Ook laatst zag ik weer een eekhoorn. Die glipte net weg toen ik met mijn fiets voorbij kwam. Helaas geen foto daar van, maar wel een paar van de omgeving. Hoewel alles er nu al mooi bloeiend bij staat, is nog steeds te merken dat de temperaturen ongewoon koud zijn. Een deel bloemen is helemaal niet gaan bloeien en zelfs de appelbomen hebben geen bloesems gehad dit jaar. Deze kou heeft ongeveer tot midzomer aangehouden en is daarna eindelijk een beetje bijgetrokken, maar ik denk niet dat de natuur nog een inhaalsprint zal gaan maken.
Helaas is deze kou ook duidelijk zichtbaar in de moestuin. Kon ik vorig jaar al mijn eerste komkommers plukken, is de plant nu nog niet eens groot genoeg om uit te planten. En om dan nog maar niet te spreken over de planten die afgestorven zijn door de kou. Het is dus nog maar even afwachten wat dit jaar ons zal brengen.

Midzomer

Hoewel het er niet naar voelt, is het inmiddels al midzomer. Een mooie dag om samen met L en haar gezin naar Ransäter te gaan. Hier is natuurlijk om de “majstång” gedanst. En extra leuk was, dat een groot aantal mensten in ouderwetse kleding gekleed waren (er zou een toneelstuk opgevoerd worden).

Op de filmpjes is te zien hoe de de majstång naar de juiste plek gebracht wordt en vervolgens dat er omheen gedanst wordt.

De avond werd afgesloten met een gezellig barbecue bij L. thuis. IMG_5244 IMG_5245Fijne midzomer!!

IMG_5257

Fijne kerstdagen iedereen!

Moestuin update

Ziekte?

Toen ik zondag mijn tomaten water wilde gaan geven, zag ik een vreemd verschijnsel. Een groot deel van de planten had namelijk hun bladeren opgekruld en bij een aantal planten zaten rare gelige/witte plekjes op de onderste bladeren.

In zo’n geval gaan er rare dingen door je hoofd. Planten in een kas zijn namelijk veel vatbaarder voor bepaalde ziektes vanwege de hogere luchtvochtigheid!

Met het vermoeden dat de tomatenplanten een ziekte hadden opgelopen, heb ik een aantal foto’s gemaakt en aan ‘kenners’ laten zien. Bang dat alle moeite (zaaien, wateren, verpotten, verplanten enz. enz.) voor niets geweest was.

Gelukkig bleken de planten niet ziek, maar hadden ze last van de felle zon en warmte in de kas. Op sommige dagen was het dan ook echt rond de 40 graden daar!

Tegenwoordig hou ik standaard wat ramen open zodat de luchtvochtigheid niet te hoog oploopt en zodat het ook niet te warm kan worden. Mijn plantenkindertjes moeten het namelijk wel goed naar hun zin hebben natuurlijk! 😉

En nu maar hopen op veel lekkere tomaten!