Mooie avond

Als ik na het werk thuis kom en zie dat het water er rustig bij ligt, dan kan ik het niet laten om even het water op te gaan. Genieten van het mooie uitzicht.

En op de filmpjes laat ik zien hoe stil en mooi het is.

Nazomer

Zo lang we hier wonen is het nog nooit zo lang zo lekker warm geweest!

Dagelijks kunnen we nog in de tuin rommelen in een T-shirt en geregeld zitten we nog even in het zonnetje. Afgelopen week konden we zelfs nog lekker barbequen op onze mooie vuurplaats met uitzicht op een prachtig meer, zonsondergang, overvliegende ganzen en wel drie laagvliegende vleermuizen.

Ook maak ik geregeld kanotochtjes als het water er rustig bij ligt.

En in de moestuin zijn kleine kwettervogeltjes druk bezig met het verzamelen van zonnebloempitten. Wat een leuk gezicht en geluid als ze over komen fladderen en vervolgens proberen om pitjes los te krijgen (dan hoor je ze tikken op de pitten).

Vandaag heb ik gelijk maar even het een en ander geoogst: tuinbonen, veel sperziebonen en snijbonen, tomaten, witte uien, rode uien, bloemen, komkommers, courgettes en prachtige bieten.

En omdat we zo ontzettend veel appels hebben (en er hangt nog een groot deel in de bomen), heb ik ook lekker appeltaart gebakken. Voor het echte herfstgevoel.

Integreren, nog steeds..

Dan denk je misschien dat we na zo’n lange tijd (4,5 jaar) al goed geintegreerd zijn… En dat zijn we ook best wel, maar nog steeds zijn we er nog niet helemaal en zal het allemaal vast nog wel een tijd duren. Ik geeft het zo’n 7 tot 10 jaar als het niet meer is.

Een van de dingen waar ik nu mee bezig ben is het bijspijkeren van mijn diploma’s. Want als ik straks (geheel onnodig, maar het moet maar) Engels en (wel nodig) Zweeds 2 en 3 klaar heb, kan ik eventueel nog verder opleidingen doen om meer kans op een vaste baan te krijgen.

Natuurlijk zit ik al min of meer vast waar ik nu ben, maar een vast kontrakt zou toch wel fijn zijn.

Dus naast de fulltime baan, leren we gewoon leuk verder.

Gelukkig mocht ik voor Engels al gelijk examen doen met als resultaat een 10 als gemiddelde. Nu nog een laatste deel van Engels afronden en dan hoop ik zo nel mogelijk van alles af te zijn!

We spijkeren door aan onze toekomst….

Kanotochtje

Zodra ik even niets te doen heb, en ik zie dat het water zo goed als stil licht, ren ik naar buiten en gooi ik onze kano het water in. Snel een mooi tochtje maken voordat het weer omlaat!

Wat een stilte, wat een rust en wat een schoonheid!

Donkerder

Van de zomer heeft Wico met veel werk de buitenverlichting gerepareerd en een lichtsensor erop aangesloten.

Toendertijd merkten we niet zo veel er van, want het werd gewoon niet donker. Maar de afgelopen twee maanden hebben de lampen geregeld aan gestaan. En vooral de laatste paar dagen is ineens te merken hoe vroeg de verlichting eigenlijk al aan gaat. Was het vorige week nog maar rond een uur of negen, is het nu al rond een uur of acht!

Wat gaat het ineens rap! Aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant is die gezelligheid ook wel welkom: Binnen bij het haardvuur, kaarsjes aan (want dat doen we in de zomer echt niet!), warme soep of appeltaart….

Gelukkig zijn de temperaturen nog verrasend goed en groeit alles in de moestuin gestaag door voor zolang het nog duurt. dsc_1324 dsc_1325

Een dagje op de Klarälven

Vandaag, met dank aan outdoorcenter värmland, mocht ik met een aantal vriendinnen genieten van een prachtige dag op het water.

Het leek erop dat de weergoden het uitje zouden verstoren met erg veel regenval, maar we hebben ons niet laten bang maken en zijn gewoon gaan doen wat we van plan waren.

Bij Byn zijn we met kano en kayak het water op gegaan en daar vandaan vaarden wij richting het zuiden (Gunnerud). Over een periode van ongeveer 3,5 uur legden we zo’n 23kilometer af en hebben we ontzettend mooie vergezichten mogen zien en de meest oorverdovende stiltes mogen horen.

Het was een prachtige “rit” die door een aantal regendruppels en tegenwind net even wat bijzonderder was.

Ik kan het werkelijk iedereen aanraden om dit eens te doen! En zelf ben ik van plan om dit nog wel vaker te gaan doen! GEWELDIG!

We hebben de dag afgesloten met een barbeque bij ons thuis. Lekker warm in de zon, gezellig en lekker. Wat is het toch een heerlijke nazomer en wat was het een prachtige dag!

Feestje

Hier wordt je toch blij van? Een prachtig begin van het weekend!

Vuurplaats

Ik kan me niet herinneren wanneer we voor het laatst bij de vuurplaats zaten. Hoewel ik een vage herinnering heb van een keer dat we gebeten werden door rode mieren. En dat gebeurde toen we nog niet eens hier woonde, maar even op vakantie waren samen met mijn ouders. Meer dan 5 jaar geleden dus!

Na die tijd hebben we 1 keer hier het gras gemaaid omdat Wico per ongeluk de zit-maaier naar beneden had gereden (en niet meer omhoog kon krijgen). Dat is ook al zo’n twee jaar geleden denk ik.

Daarna is een boom boven op de vuurplaats gevallen en was er al helemaal niets meer aan te redden (dacht ik).

Maar vandaag moest en zou dit terrein begaanbaar gemaakt worden.

Ik had Wico de hele week al erop voorbereid dat ik samen met L. zou gaan maaien en snoeien. Maar aan het eind van de week, kreeg ik te horen dat L. niet zou komen helpen. Balen! Maar als ik eenmaal iets in mijn hoofd haal, dan moet het gewoon gebeuren. Dus dan zou ik wel zelf dit klusje gaan klaren, dacht ik.

Uiteindelijk heeft Wico me geholpen. Hij nam de snoeier in de hand, en ik de kleine grasmaaier die we zo hoog mogelijk ingesteld hadden. En dan gewoon keihard overal doorheen rausen en af en toe opnieuw de maaier aanslingeren omdat die vast is gelopen van al het hoge gras, riet en ander groeisel.

Alles wat we ommaaiden en kort knipten, hebben we gelijk verbrand. En zelfs de helft van het bankje bij de vuurplaats, die door de omgevallen boom aan diggelen (en half in het water) lag, hebben we in rook op zien gaan.

Uiteindelijk heeft het zo’n zes uur geduurd voordat we klaar waren. Maar het resultaat mag er zijn. Ik was vergeten dat we nog zo’n groot stuk land in de tuin hadden (waar een prachtig gasthuisje zou kunnen staan zo achterin tussen de bomen, met uitzicht op het water!)

Ik ben enthousiast!

En die vuurplaats gaan we zeker nog eens benutten!

De mooiste

Vandaag was weer zo’n dag waardoor ik besef dat wij wel op een heel mooi plekje wonen.

Vanmorgen toen ik naar buiten keek ontdekte ik dat het water in het meer bijne helemaal stil lag en dat leek het het perfecte moment om onze kano eens uit te proberen. Het zonnetje scheen, geen wind, precies goed dus!

Ik besloot om de kano (die nog naast het huis lag) naar het water te vervoeren en dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Eerst zorgen dat het ding goed op het gras lag en niet op de stenen, ivm beschadiging, en dan duwen en trekken maar terwijl ik in de verte al iemand anders met hetzelfde idee zie varen.

Tom volgt me op de voet en drinkt wat terwijl ik loop te sjouwen. Daar hoef ik geen hulp van te verwachten.

Eenmaal op het water vond ik het nog best lastig om alleen in de kano te varen. Sturen is nog niet zo makkelijk met een kano van ongeveer 5 meter lang.
Terug aan de waterkant bleef ik nog even in de kano zitten en tot mijn verbazing kwam er een niets vermoedende nerts langs de waterkant in mijn richting lopen. Het beest was bruin met een mooie, glanzende vacht. Het keek me een paar keer aan en leek pas na een paar keer kijken te beseffen wat ik was en keerde zich toen snel om en liep weg. Voordat ik besefte wat er gebeurde (en een foto kon maken) was het beest alweer verdwenen. Maar wat zag het er mooi uit en wat leuk dat ik nu precies weet welke sporen ik de afgelopen jaren in de sneeuw heb gezien (daar kwam ik achter nadat ik het googlede)!

Na mijn korte tochtje met de kano zijn Wico en ik nog een tochtje gaan maken samen. Dit ging een stuk beter en we vaarden naar de overkant van het meer. Daar op het strandje bij de camping hebben we even lekker in het zonnetje gezeten en van het uitzicht genoten. IMAG0138Daarna vaarden we terug en heb ik een poos op een ligstoel naast het saunahuisje gelegen. Lekker uit de wind en vol in de zon. Heerlijk die warmte, het kabbelen van het water en al die stilte. Ik waande me op een waar vakantie resort!

Toen Wico de rust verstoorde met zijn grasmaaier, ben ik de moestuin in gegaan om eens te kijken wat we vanavond zouden gaan eten: sperziebonen, snijbonen, sla, tomaatjes en natuurlijk aardappeltjes. Lekker!
Ook kon ik weer wat nieuwe gladiolen in bloei plukken en heb ik een aantal nieuwe boeketten gemaakt met prachtige bloemen en prachtige kleuren. De wit-lila-gele en roze-wit-gele gladiolen vind ik de mooiste van alle gladiolen die ik heb. En vooral de combinatie met de witte potten vind ik prachtig.

Na het avondeten zijn we nog even naar het water gelopen om te kijken of we het noorderlicht konden zien. Nee, helaas niet. Maar ik kon nog wel een leuk plaatjes schieten van ons huis met de buitenbelichting.

 

Herfst-tekenen

Langzaam maar zeker wijst alles er op dat de herfst aan het beginnen is. Soms zie ik plotseling een paar gele blaadjes in een berkenboom zitten, wat me dan erg verbaast want in mijn gedachten is het vaak nog zomer.

Het zonnetje verwarmt nog goed en glittert verblindend in de golven van ons meer. Maar ook de bloeiende zonnebloemen, rijpe bramen en de roodgekleurde blaadjes in het topje van de Esdoorn proberen me iets te vertellen.

De overvliegende ganzen wijzen me er op dat de zomer nu toch echt afgelopen is.

Inmiddels zijn de aardappels geoogst, hangen de rijpe tomaten op me te wachten, staren de snijbonen me afwachtend aan, beginnen de pompoenen te blozen en springen hier en daar paddestoelen uit de grond.

Elke dag gaan de lantarenpalen wel bijna tien minuten eerder aan en vandaag was het zelfs om 21:00 al goed schemerig-donker. In de verte nog een ver schijnsel van de ondergaande zon.

Vooral de kou ‘s ochtends vroeg vind ik heerlijk. Dan ruikt het naar herfst en hangt er geregeld een mistdeken over het gras. Spinnewebben zijn dan bedekt met druppeltjes en het meer is vaak niet eens zichtbaar.

Toch kan ik dan nog op mijn Birkenstocks (slippertjes) de deur uit, maar niet het gras in want dan kom ik met natte voeten terug (bah!). En na een uur of tien komt dan meestal de zon tevoorschijn waardoor de buitentemperatuur heerlijk blijft.

De voordeur die al vanaf juni niet meer gebruikt is, is ook al weer een paar dagen dicht geweest. Het wordt af en toe toch echt iets te fris. En dan doen we gezellig het haardvuurtje aan. Het liefst ‘s avonds om dan bij het rustgevende uitzicht en geknetter, met de voetjes warm voor het vuur, weg te dommelen in een lichte slaap.