Dag kerstboom!

Precies zoals het hoort rond deze tijd, in Zweden, hebben we de kerstboom uit huis gehaald. Netjes volgens de Zweedse traditie op Tjugondeknut, maar niet helemaal volgens Zweedse gewoonte vermoed ik.

Heerlijke kerstvakantie

Helaas is mijn kerstvakantie alweer voorbij. Maar wat hebben we mogen genieten van heerlijke dagen.

Lekker ontspannen thuis, creatief bezig zijn, lekkere frisse wandelingen, langlaufen op het meer, adembenemende uitzichten, vogeltjes voeren (en loeren), etentjes bij vrienden, gewekt worden door de katten.

Jammer dat het alweer voorbij is (ik heb inmiddels alweer een week gewerkt)!

Langlaufen op het meer

Naast kou en sneeuw brengt de Zweedse winter prachtige dagen met zich mee. Perfekt om te proberen te langlaufen! En wat een uitzicht! Heerlijk!

Winterwandeling

Een heerlijk, goed begin van het nieuwe jaar. Wandelen en genieten van de natuur met daarna een warme kop kerstthee. I love it!

Paddestoelen-kastanje wellington

Kerst is alweer even voorbij, maar hier mogen we nog nagenieten van de lekkere kerstge-restjes. Een hiervan is de paddestoelen-kastanje Wellington, een veganistische variant natuurlijk. Het recept deel ik omdat dit ook lekker is voor een dinertje op oudejaars avond.

Paddestoelen-kastanje Wellington

  • 500 gram spinazie (diepvries is het makkelijkst)
  • 50 gram plantaardige boter
  • 1 eetlepel olijf olie
  • 2 preien in kleine stukjes gesneden
  • 6 takjes verse thijm (of naar smaak gedroogde)
  • 2 knoflook teentjes
  • 600 gram paddestoelen (ik gebruikte een mis van verspeplukte cantharellen en champignons)
  • 200 gram kastanjes (van te voren gekookt en gepeld en fijngesneden)
  • 150 gram vegan roomkaas (tofuti of oatly)
  • 500 gram vegan (eventueel ook glutenvrij) bladerdeeg
  • sojamelk om op het deeg te kwasten om het deeg een mooie glans te geven

Blancheer de spinazie in een flinke pan en als het geslonken is laat je het goed uitlekken. Gebruik je diepvriesspinazie, zou je dit ook nu kunnen opwarmen en laten uitlekken. hak grof en zet even weg.

Verwarm de boter en olie in een grote pan en fruit de prei. Voeg thijm en knoflook toe en na even te laten bakken voeg je de paddestoelen toe. bak de paddestoelen tot ze zacht zijn en haal de pan van het vuur. Roer de kastanjes door de mix.

Als alles afgekoeld is, voeg je de roomkaas en de spinazie toe en meng je alles goed door elkaar. Leg op een bakblik bedekt met plastickfolie en schep het mengsel in het midden van het blik zodat je er een grote rol van kan maken. Gebruik het folie om een mooie rol te maken en leg 1 uur in de koelkast om op te laten stijven.

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius en rol het bladerdeeg uit. Leg de vulling voorzichtig in het midden van het deeg en rol het deeg mooi op. Versier eventueel nog met restjes deeg en veeg met een kwastje wat sojamelk over het deeg zodat het een mooie glans krijgttijdens het bakken.

na 30 minuten zal het deeg mooi goud-bruin zijn. Laat zo’n 5 minuten afkoelen voordat je het in stukjes deelt.

Toen ik mijn Wellington maakte, vergat ik dat ik alles moest laten afkoelen en in de koelkast leggen. Ik gooide het gelijk in mijn breekbare glutenvrije deeg en het gerecht zag er lang niet zo mooi uit als op de foto hierboven. Vandaar dat ik geen foto van mezelf heb gebruikt. Het smaakt overigens heerlijk!!

Recept en foto heb ik hier vandaan.

Er wordt aangeraden om een eenvoudige salade bij dit gerecht op te dienen. Zou ik ook doen!

Enjoy!!

Zin

In de normale werkweek, als ik gewoon fulltime werk en daarnaast ook nog probeer te sporten, heb ik eigenlijk niet zo vaak meer zin om nog iets creatiefs te doen. Niet dat het echt een kwestie van zin is, het heeft er meer mee te maken of ik inspiratie heb. En heb ik niet voldoende rust en ruimte om inspiratie te krijgen, dan komt er dus ook niets creatiefs uit de vingers.

In tegenstelling tot een drukke werkweek heb ik nu de hele week vakantie. Rust, ruimte, uitslapen, wandelingen, muziek luisteren en zelfs een nieuw lijstje met “dit-wil-ik-maken”. En hoera, vandaag kan ik mijn eerste projectje afvinken!! Wat voelt dat lekker!

En ik ben er nog best wel tevreden mee ook, voor iets wat ik gewoon uit mijn hoofd heb gemaakt (zelf verzonnen patroon). Nu nog hopen dat het setje past. Helaas zal ik daar pas over zo’n drie maanden achter komen. Nog even geduld dus.

Verwennerij

Vaak hoor ik mensen reageren met “o wat zal het koud zijn bij jullie” of “wat zal het daar donker zijn!” en een klein beetje gelijk hebben ze soms wel. Ja, het kan hier koud zijn (hoewel de gevoelstemperatuur meestal stukken beter is dan die aan de Hollandse kust!) en ja, het is hier ook langer donker dan in Nederland. Gelukkig kunnen we nog best wel wennen aan dit verschijnsel. Vooral omdat we elke winter bijna dagelijks zo’n 20 minuten lang, getrakteerd worden op prachtige zonsondergangen. De foto’s zijn helaas lang niet zo mooi als de “real-life-experience”, dus beeld je maar in dat het nog mooier is dan op de foto’s!

Warme chocomelk

Het is raar hoe we (ik althans!) soms tegen dingen opzien, terwijl we weten dat we ons erna zoveel beter voelen. Naar de sportschool gaan bijvoorbeeld. Wie moet dan niet eerst een drempel over? Of baantjes trekken in een (te) koud zwembad, die eerste duik daar zie ik altijd een beetje tegenop.

Ook kan ik er altijd tegen op zien om op een vrije dag naar buiten te gaan. De kou enzo, dat is al een groot excuus natuurlijk en als het dan ook nog waait!
Ik heb geprobeerd er niet over na te denken, snel mijn wandelschoenen en broek aan te trekken, nog een lekker shirt en een fleecevest en “gaan-met-die-banaan” dacht ik.

Om me op weg te helpen heeft Wico me met de auto (hij moest naar Hagfors) ergens gedropt zodat ik zelf terug naar huis kon lopen. Niet eens zo heel ver hoor, gewoon een stuk van een half uur ongeveer.

En eenmaal thuis voelt dat heerlijk natuurlijk!
Een lekkere koude kop, uitgewaaid, gloeiende handen en vooral een “leeg hoofd”. Toen snel een vuurtje gestookt in de houtoven, een kopje warme (vegan) chocomelk gemaakt en heel voldaan genieten van de zonsondergang.

Dit soort dagen, daar hou ik van!

vegan tortilla soup

Een heerlijk, verantwoord en verwarmend gerecht voor als je even iets gezonders wil eten tussen alle kerstige hapjes door. Supermakkelijk, superlekker!

Het klinkt even vreemd “tortilla soep”, maar het komt er eigenlijk gewoon op neer dat het een Mexicaanse soep is. Heerlijk om te eten met een dot vegan zure room en nachochips (maar dan wordt het iets minder verantwoord). De blogger van wie ik dit recept heb, stopt trouwens alles in de “slowcooker”. Ik zette gewoon een grote pan op de houtoven terwijl we toch al aan het stoken waren. De dag er na kon ik het soepje zo opwarmen en eten. Jammm!

Vegan tortilla soepSlow Cooker Taco Lentil Soup that's both vegan and gluten free. You'll love this easy meal packed with plant-based protein.

  • 1 eetlepel olijf olie
  • 4 teentjes knoflook gesnipperd
  • 1 rode paprika in kleine stukjes gesneden
  • 1 witte ui gesnipperd
  • 1 jalapeno peper ontzaad en klein gesneden
  • 1 kop groene of bruine linzen, omgespoeld
  • 1 blik (400ml ongeveer) tomaten in stukjes
  • 4 koppen vegan groenten bouillon
  • 1 klein blik zwarte bonen (zelf gebruikte ik ongeveer 100 gram droge zwarte bonen, eerst een nacht laten weken)
  • 2 eetlepels chilli poeder
  • 1 eetlepel komijn poeder
  • 1 theelepel gedroogde oregano
  • 1/2 theelepel paprika poeder
  • 1/4 theelepel uienpoeder
  • 1/2 theelepel cayenne peper peder
  • 1 theelepel zout
  • zwarte peper naar smaak
  • 1 kop mais (diepvries)

Doe wat olie in een grote pan en gooi de knoflook, ui, jalapeno en paprika er in. Laat ongeveer 5 minuten bakken zodat de ui glazig wordt en zacht.
Gooi alle overige ingredienten in de pan er bij (op de mais na) en roer goed door. Laat het zachtjes pruttelen voor 3 tot 4 uur of eventueel langer (hangt een beetje van de zwarte bonen af). 20 minuten voor het eten voeg je de mais toe.
Als de soep eenmaal klaar is kan je als garnering wat vegan geraspte kaas over de soepkommetjes strooien of blokjes avocado en rucola sla.
Een heerlijke vullende en verwarmende soep!

Enjoy!

ps: De foto heb ik van deze blog geleend. Ik had mijn soep namelijk al op voordat ik er een foto van kon maken!