Lente

Het is lente!

Hoewel het eigenlijk al voelt als zomer…. In Zweden is namelijk nooit zoveel lente. Van het een op andere moment is het ineens warm en zonnig, springen de bloemen uit de grond, fladderen de vlinders rond, kwetteren de vogels ineens een stuk harder, blijft het stukken langer licht en kunnen we heerlijk genieten van ons eigen stukje land.

De zon schittert weer in het water, de bomen worden weer groen, de katten liggen weer lui in de tuin te zonnebaden en we kunnen weer wakker worden op de veranda terwijl we luisteren naar de stilte (en vogels) en kijken naar de prachtige weerspiegelingen in het meer.

En natuurlijk na een dag zwoegen in de tuin, sluiten we af met een smakelijke barbeque!

Wat heerlijk dat het lente is!

Zon, ik heb je gemist!

Tuinbuffelen

Elk jaar als het lente begint te worden ben ik er weer klaar voor. Die paar dagen dat er flink aangepakt moet gaan worden in de tuin. Dat gaat hier namelijk nooit zo geleidelijk als voorheen in Nederland (waar de lente al veel eerder begint en de herfst langer doorgaat). Nee, de voorbereiding in de moestuin moet van mij altijd zo snel mogelijk klaar zijn zodat we die kortere moestuin-periode een beetje kunnen compenseren. Gelukkig heb ik elk jaar rond deze tijd een aantal dagen vrij en dan neem ik me altijd voor om alles klaar te krijgen.

De eerste dagen dat het weer wat beter begint te worden, moet er eerst het een en ander opgeruimd worden en daarna kan het harde werk beginnen.

Een verstandige moestuinierder, zorgt er voor dat de bedden in de herfst al voorbereid zijn op het nieuwe seizoen. Omgeschept en bedekt met mest en eventueel andere materialen. Maar ik ben in de herfst vaak zo druk met wecken en inmaken, dat de grond meestal al bevroren is voordat ik het door heb (Zweden he!). En zo komt het dat ik elk jaar nog snel in de lente mijn land moet klaar maken.

Dit jaar kies ik nog voor de ‘ouderwetse’ tuinmethode: alles omscheppen, compost en mest toevoegen en dan natuurlijk plantjes er in en zaaien. Maar ik denk er hard over om de ‘no-dig’ methode toe te gaan passen waar ik later nog eens meer over zal vertellen.

Het idee van de no dig methode (wat ‘niet graven’ betekend) begon overigens extra aantrekkelijk te worden toen bleek dat mijn tuinfrees het niet deed. Zo kwam het dat ik de eerste twee grote bedden (links vooraan op de foto) gewoon ouderwets met de hand moest omscheppen. En daar was ik wel even zoet mee!
Gelukkig kreeg ik na twee dagen hulp van L en J uit Karlstad en schepten we samen nog een bed om (links achteraan op de foto). Ook maakten we de vijver aan kant en zaaiden we meerjarige bloemen. Hopen dat het mooi wordt daar!

Na het vertrek van L en J kreeg ik te horen dat ik een frees kon huren. En dat deed ik maar al te graag! Snel haalden we het apparaat op en trok ik nog wat bedden open. De ene makkelijker dan de ander. En na nog een dag sjorren en trekken en duwen en tillen (dat apparaat is net een wilde stier die je in bedwang moet houden!) ligt mijn moestuin er eindelijk weer netjes bij.

We liggen wel achter op schema, dat wel, maar dat halen we nog wel in hoor! Ik ben het namelijk ondanks de spierpijn en blaren nog echt niet zat!

Komende week met mest en compost in de weer en daarna het leukste van allemaal: zaaien en planten!
En tussendoor nog snel even de aardbeien een nieuw plekje geven, de kruidenbakken verzorgen en … O Ja! Werk.. daar moet ik tussendoor ook nog naartoe.. jammer! ๐Ÿ˜‰DSC_0412

Zalige zaterdag

Afgelopen weekend maakte ik het laatste restje worteltjes uit eigen tuin op. Ze waren van vorig jaar en nog helemaal mooi en goed om te eten. Maar saaie gekookte worteltjes bij de aardappels, daar ben ik niet zo van. Dus volgde een zoektocht naar een lekker recept.

Ik heb allerlei recepten gezien. Van wortelsoep tot wortelspread, maar het lekkerste vind ik toch eigenlijk de recepten waar men wortel in verwerkt zonder dat men het achteraf door heeft. En daarom koos ik voor een recept van Martha Stewart.

Een aantal ingredienten had ik nog nooit eerder gebruikt en dat maakte het nog leuker want hoe zouden de cakejes smaken? Nou, geloof me als ik zeg dat dit een van de lekkerse recepten is die ik ooit gemaakt heb!! Hmmmmmm heerlijk!!!

In het recept wordt gebruik gemaakt van Amerikaanse maten. Het is het makkelijkste om de maatbeker en lepeltjes gewoon te kopen zodat je niet in verwarring gebracht hoeft te worden. Maar heb je niets in huis, dan kan je experimenteren met een gemiddeld formaat theekop, theelepels en eetlepels. Ik heb dat zelf ook wel eens gedaan en dat ging best goed.

Wortel-cranberry muffins

  • 3/4 cup gedroogde cranberries
  • 1 1/2 cup plus 4 1/2 teaspoon glutenvrije bloem
  • 1 1/2 teaspoon bakpoeder
  • 1/2 teaspoon baksoda (bicarbonaat)
  • 1/2 teaspoon zout
  • 1 teaspoon gemalen kardemom
  • 1 teaspoon gemalen gember
  • 3 eetlepels gemalen lijnzaad vermengd met 6 eetlepels water (ongeveer 10 minuten van te voren maken en even laten staan)
  • 1/2 cup plantaardige olie
  • 1 cup suiker
  • 3 1/2 cup geraspte wortels

Verwarm de oven op 175 graden Celsius.
Leg de cranberries in een kom en laat ongeveer 20 minuten weken in warm water, giet vervolgens af en laat uitlekken.
Meng alle droge ingredienten met elkaar maar hou de suiker appart.
Meng de olie met het lijnzaad en de suiker en meng met de droge ingredienten. Roer het tot een cakebeslag. Voeg als laatste de wortel en de cranberries toe aan het geheel.

Vul de muffinvormpjes (extra grote muffinvorm waar zeker een cup aan vulling in zou passen) tot de helft of 2/3 en zet in het midden in de voorverwarmde oven voor zo’n 20 minuten.
Laat na het bakken afkoelen en daarna lekker genieten van een heerlijk kruidig en vochtig stukje cake met een warme kop kruidenthee er bij!

Enjoy!

Elanden

Inmiddels is het overduidelijk lente en (doet april wat hij wil) dus tijd om de moestuin startklaar te maken. Daarom besloot ik een ritje naar Norra Skoga te maken om daar bij een kennis flink wat mest te halen.

En wat vind ik het toch heerlijk om daar te zijn. Een afgelegen locatie bij een meer (klinkt bekend niet?) waar helemaal niets anders te horen is dan de natuur, de dieren en het bos om het huis heen. Ganzen en kippen dartelen vrij rond, een paar schapen met lammetjes blaten zo nu en dan terwijl ze staan te grazen en hier en daar zitten wat konijntjes (in een hok weliswaar) te snuffelen.

Na het afleveren van een pakketje met zelfgemaakte jam, chutney en wijn, was het tijd voor een vies klusje. En eenmaal vol, kon de aanhanger met mest naar huis gereden worden.

En alsof deze landelijke ervaring al niet fijn genoeg was, konden we op de terugweg genieten van het uitzicht. Te zien op de volgende filmpjes.

 

Brandnetel

Ik heb al vaker verteld over mijn liefde voor brandnetels en hoe gezond ze zijn. En nog steeds ben ik er dol op. Terwijl het moestuintje nog helemaal kaal is, kan ik wel al wat brandneteltoppen oogsten om iets lekkers mee te maken. Dit keer geen soep, maar een heerlijke pesto voor door de pasta.

Gewoon met de dingen die ik in huis heb verzin ik een recept.

  • ongeveer drie handjes brandneteltoppen
  • een bosje basillicum
  • twee teentjes knoflook
  • een scheutje sojamelk die op moest
  • peper en zout naar smaak

Alles in de blender goed mixen zodat er een vloeibare saus ontstaat.

Kook pasta naar keuze gaar (in mijn geval glutenvrije!) en terwijl deze afgegoten en nog heet is, giet je de pestosaus er over. Alles goed doorroeren en eventueel nog op smaak brengen met peper en zout. Zelf strooide ik er nog wat vegan parmakaas overheen.DSC_0380

Daarna lekker op de veranda gaan zitten, genietend van het uitzicht, de stilte en de heerlijke smaken! hmmmmm….

Oud (stoer) wijf

Toen ik vrijdag aan een van mijn jongere collega’s vertelde dat ik dit weekend muffins zou gaan bakken, voelde ik me ineens een beetje oud. Alsof ik in plaats van feesten en zuipen liever thuis als een bejaard dametje een lekker cakeje wil bakken in mijn keukentje! (ja eerlijk gezegd wel dus!)

Ik schrok een beetje van het bejaarde gehalte van mijn hobbie. Maar hier op het platteland is het helemaal zo gek nog niet dat iemand graag bakt, want het meerendeel van mijn (oudere!) collega’s doet dat. Het zat me toch niet helemaal lekker…..

Ik besloot dat als ik die muffins zou gaan bakken, ik ook iets ter compensatie wilde doen. Vorige week al het brandhout verplaatst dan deze week iets anders. Misschien klieven? Nee, de zomerbanden onder de auto zetten. Dat kan ik inmiddels zelf en klonk me stoer genoeg. Dus als ik die muffins wilde bakken, eerst de banden er onder.

En dat heb ik gedaan!

Zo, ik voelde me weer even stoer en jong! Nu snel al het vuil van me afdouchen en de keuken in. Lekker ontspannen genietend van de geuren van rabarber en aardbei terwijl ik limonade maakte, muffins en aardbei-rabarbermoes. hmmmmm.. daar keek ik al de hele week naar uit!

Wortels en stoofvleesch

Toen ik laatst in de aardkelder bezig was, viel mijn oog op drie emmers met worteltjes van afgelopen moestuinseizoen. De wortels waren vrij klein en omdat ik het in de herfst zo druk heb met het verwerken van alles groenten, heb ik ze een beetje links laten liggen.

Nu na bijna een half jaar bleken de wortels nog best in orde te zijn en ben ik ze eens gaan wassen en schoonmaken. Hier en daar zater er wat oude, gekreukelde exemplaren tussen, maar dankzij de modder die mee is gekomen bij het oogsten, was het grootste deel van de wortels nog prima te gebruiken. Niet lekker genoeg om zo uit de hand aan te knagen, maar wel prima voor een lekker hutspotje!

Een mooi moment om eens het vegetarische stoofvlees (wat ik tijdens mijn verblijf in Nederland kocht) van “de vegetarische slager” uit te proberen!

De hutspot was heerlijk en het vlees was een aardige vervanger voor “the real deal”, maar ik kan niet zeggen dat het “net echt” was ofzo. Het was vooral lekker om door de hutspot te mengen en de smaken waren goed. Qua struktuur viel het een beetje tegen, maar aangezien ik geen echte vleeseter ben, was ik er zeer tevreden over!

Het leukste vond ik nog, dat de worteltjes uit eigen tuin kwamen. Dat geeft net dat beetje extra! ๐Ÿ˜‰

Voorjaarsklusjes

Met de komst van de lente, wordt het lijstjes met buitenklusjes die gedaan moeten worden ineens weer een stuk groter. Nu is de tuin weer goed begaanbaar (zonder sneeuw en ijs) en dus is het tijd om bijvoorbeeld de houtstapel te verplaatsen.

En omdat mijn weekend maar uit twee dagen bestaat, is er weinig keus als het beide dagen rotweer is. Die houtstapel moet en zal verplaatst worden, dus dat gaat dan ook gewoon gebeuren!

Het heeft me een halve dag gekost en ik was door en door natgeregend, maar die stapel is verplaatst. Zo vanuit de tuin naar het houthok met alleen een kruiwagen en mijn eigen handen en voeten en waarschijnlijk een beetje spierpijn morgen.DSC_0318 DSC_0349Een volgende klus op het lijstje is het klieven van alle stammen die nog in de tuin liggen. En daar maken we dan ook weer netjes een stapel van. Het klopt echt dat je het van hout meerdere keren warm krijgt!

Het is alweer een week geleden (plus een dag) dat ik net terug kwam uit Nederland en voor mijn gevoel niet eens tijd had om bij te komen, maar gelijk weer aan het werk moest. En nu is het dan eindelijk weekend. Ja, vorig weekend was ik ook al in Zweden, maar dit weekend voelt het pas echt alsof ik uit kan rusten. Bijkomen van de Nederlandse drukte, het heen en weer rennen tussen touristische attracties en afspraakjes met vrienden of familie; de echte Hollandse gehaastheid dus. En bijkomen, dat heb ik vandaag gedaan. Op een actieve manier, dat wel, maar wat heb ik genoten van mijn tijd thuis in mijn eigen huisje!

Vorige week vond ik het eerlijk gezegd best moeilijk om weer terug in Zweden te zijn. Het contrast tussen mijn oude Hollandse leventje en het ‘nieuwe’ Zweedse leven leek ineens erg groot. En toen viel mijn Zweedse leven ineens even tegen.

Maar inmiddels heeft het druilerige, winterse weer plaats gemaakt voor een mooi Zweeds lentezonnetje. En als ik dan weer naar buiten kan, rommelen in mijn tuin, genietend van het uitzicht en de stilte, dan weet ik ineens weer waarom we hierheen verhuisd zijn (en dat mijn leventje in Nederland echt niet zo mooi was als dat het in een vakantieweekje lijkt te zijn).

Wat een prachtige dag vandaag!

Het huisje is gepoetst en gesopt, het bed is verschoond, een aantal wassen zijn gedraaid, Wico heeft geknutseld aan een kast (die nog steeds niet in elkaar gezet was ondanks dat we hier alweer vier jaar wonen!), de houtoven stond voor een laatste keer lekker warm te gloeien, ik heb hier en daar wat foto’s gemaakt en het een en ander gezaaid voor in de moestuin en samen hebben we buiten genoten van het warmende zonnetje.

Met gloeiende wangen zit ik inmiddels in bed te genieten van het zonnetje dat naar binnen schijnt. En het gordijn gaat vanaf nu af aan niet meer dicht, zodat ik elke ochtend gewekt kan worden door de vogels en het vroege daglicht.

Wie wil hier nou niet wonen?

Made on monday

Ik had het pakketje al een hele tijd liggen, maar afgelopen weekend had ik eindelijk zin om er iets mee te doen. Lekker kleurrijk, makkelijk en gezellig! Waar ze komen te staan weet ik nog niet. Misschien op de veranda.